ΑΧΡΟΝΩΣ
Θυμάσαι που τρέχαμε στα στάχυα και παίζαμε τις εκκοκιστικές μηχανές φωνάζοντας τα τελευταία λόγια του Μπερανζέ;;
--------- Κόντρα σε όλον τον κόσμο, θα υπερασπίσω τον εαυτό μου, κόντρα σε όλον τον
κόσμο θα αμυνθώ!... Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και θα μείνω άνθρωπος ως το τέλος!
Δεν συνθηκολογώ!... ----------
Γιατί απολογείται και στους μεν αλλά και στους δε που ρωτούν σαν ιεροεξετεστές;;;
Τρέμω..................
η φράση του Μπερανζέ από «Ρινόκερος» του Ιονέσκο
(τελευταίος μονόλογος του πρωταγωνιστή του έργου)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
...από το 2020
έχουμε τριχαστεί
----------οι απελπισμένοι που και να σκεφτούν κάτι θετικότερο παίζουν στο μυαλό σκάκι και επιστρέφουν εκεί που ήταν πριν
----------οι άνετοι που είναι άνετοι επειδή θεωροιύν μπανάλ να μην είναι άνετοι, που σκέπτονται λύσεις εντος εκτός και επί ταυτά περί των δικών τους ζητημάτων και μόνον
----------οι άσχετοι, που επαναλαμβάνουν σαν play mobil
η ελλάδα πάντα στο τέλος τα καταφέρνει
προσωπικά ανήκω στην 1η ομάδα
ως βλέπετε τα κόμματα δεν παίζουν κανένα ρόλο
πιθανώς στην 3η ομάδα των ασχέτων εν είδει πινάκλ να διαγωνίζονται και να περνά η ώρα μέχρι τον τελικό αγώνα της τράπουλας
πάει κι αυτή η έρμη Δευτέρα
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΑΧΡΟΝΩΣ
Προδοσία είναι η συντριβή της αθωότητας του άλλου
Ο άλλος καλό είναι ως ύστατη πτήση να μάθει να βλέπει την προδοσία πριν τον ζώσει με το θανατηφόρο φαρμάκι της
Εμείς αποτελούμε έθνος αθώων Οσο και να σας εκπλήσσει αυτός ο συλλογισμός.
Ηρθε ο καιρός αγάπες μου να αναρωτηθείτε Τί σημαίνει Αθώος;;
με σκέψη που θα ακολουθεί την Σωκρατική -Πλατωνική Διαλεκτική να αναρωτηθείτε όμως.
Αυτού του είδους η συζήτηση θα σας ξεκαρφώσει από την σέχτα όπου σαν τσόνια έχετε στις ξόβεργες πιαστεί και τρέμετε την βροχή ενώ είστε καρφωμένοι
Hannibal ante portas. Σ αυτή την φάση ο Αννίβας έχει
μεταλλαχτεί σε δύναμη τεχνολογική και θηριώδη και για μενού στοχεύει το συλλογικό ασυνείδητο της Οικουμένηςπου είναι ο Ελληνισμός
Γράψτε χωρία από τον Ομηρο και τον Πλάτωνα και κάντε τα σκονάκια Περάστε τα και στα κινητά και μάθετέ τα απέξω
( ο παρών σχολιασμός απευθύνεται σε όσους σχεδιάζουν να υπερασπιστούν την Ελλάδα )
Ο άλλος καλό είναι ως ύστατη πτήση να μάθει να βλέπει την προδοσία πριν τον ζώσει με το θανατηφόρο φαρμάκι της
Εμείς αποτελούμε έθνος αθώων Οσο και να σας εκπλήσσει αυτός ο συλλογισμός.
Ηρθε ο καιρός αγάπες μου να αναρωτηθείτε Τί σημαίνει Αθώος;;
με σκέψη που θα ακολουθεί την Σωκρατική -Πλατωνική Διαλεκτική να αναρωτηθείτε όμως.
Αυτού του είδους η συζήτηση θα σας ξεκαρφώσει από την σέχτα όπου σαν τσόνια έχετε στις ξόβεργες πιαστεί και τρέμετε την βροχή ενώ είστε καρφωμένοι
Hannibal ante portas. Σ αυτή την φάση ο Αννίβας έχει
μεταλλαχτεί σε δύναμη τεχνολογική και θηριώδη και για μενού στοχεύει το συλλογικό ασυνείδητο της Οικουμένηςπου είναι ο Ελληνισμός
Γράψτε χωρία από τον Ομηρο και τον Πλάτωνα και κάντε τα σκονάκια Περάστε τα και στα κινητά και μάθετέ τα απέξω
( ο παρών σχολιασμός απευθύνεται σε όσους σχεδιάζουν να υπερασπιστούν την Ελλάδα )
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΑΧΡΟΝΩΣ
Ο χιονιάς στ Ανάπλι ακουμπά την θάλασσα την γυαλοκοπά, το νερό τουρτουρίζει
Στεφανώνουν τα νέφη το μυστήριο
Οι άνθρωποι γίνονται μύστες
Κυρίως τα παιδιά
θαρρείς και μεταφέρονται παγωμένες δροσοσταλίδες στον μετέωρο θόλο του στερεώματος και ένα προς ένα επιστρέφει σαν πικραλίδα στέρεη με μακριά την λιγνή ρίζα.
Η Γενέθλια Πόλη μου εν τω μέσω του χιονιά
Στεφανώνουν τα νέφη το μυστήριο
Οι άνθρωποι γίνονται μύστες
Κυρίως τα παιδιά
θαρρείς και μεταφέρονται παγωμένες δροσοσταλίδες στον μετέωρο θόλο του στερεώματος και ένα προς ένα επιστρέφει σαν πικραλίδα στέρεη με μακριά την λιγνή ρίζα.
Η Γενέθλια Πόλη μου εν τω μέσω του χιονιά
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΑΧΡΟΝΩΣ
Flash
ανω και κάτω καρδιακής κοιλίας
μετά συνεχών θρομβώσεων
και αλλεπαλλήλων φαινομένων μνημικής μαρμαρυγής
(πηγή Άκλιτον-ΑΣ)
ανω και κάτω καρδιακής κοιλίας
μετά συνεχών θρομβώσεων
και αλλεπαλλήλων φαινομένων μνημικής μαρμαρυγής
(πηγή Άκλιτον-ΑΣ)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΑΧΡΟΝΩΣ
Ανάπλι, βροχή, καράβι φορτηγό στο λιμάνι
πλάνα αιωνιότητας
πλάνα αιωνιότητας
πλάνα αθανασίας
...........................
Βροχή κι Ανάπλι έχουν αγαθές οικείες σχεσεις και εν γένει ο Αργολικός υπό βροχή δημιουργεί την οπτασία του αιώνιου στα σπίτια ως επισκέπτης
------------------
φωτὀ από Ναυσιμέδων Ναυπλιώτη
...........................
Βροχή κι Ανάπλι έχουν αγαθές οικείες σχεσεις και εν γένει ο Αργολικός υπό βροχή δημιουργεί την οπτασία του αιώνιου στα σπίτια ως επισκέπτης
------------------
φωτὀ από Ναυσιμέδων Ναυπλιώτη
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ
Τις λέξεις κουρταλώ και δε μου ανοίγουν
γιατί πια δεν τις κατοικούν τα βάσανά μας.
Τις εγκατέλειψαν σάμπως να επίκειται σεισμός ή έκρηξη.
Ανάσα και χειρονομιά καμμιά μέσ’ στα αδειανά φωνήεντα
κι ούτε ένα τρίξιμο απ’ τα σύμφωνα
και μήτε τρέμισμα κορμιού ή κεριού
και μήτε σάλεμα σκιών στους τοίχους.
Ο κόσμος μετακόμισε στο απάνθρωπο
βολεύτηκε σ’ αυτή την προσφυγιά
πήρε μαζί του για εικονίσματα φωτογραφίες δημίων
όργανα βασανιστηρίων για φυλαχτά
μιλάει μόνο με σχήματα
μέσ’ στην οχλαγωγία της ερημιάς
στις φαντασμαγορίες του τίποτε.
Έτσι κι εμείς αδειάσαμε
και μας ψέκασαν με αναισθητικό
έτσι που αποξενωθήκαμε απ’ τον πόνο
- αυτό δα είναι κι αν είναι αποξένωση... -
κι η ποίηση έγινε κραυγή έξω απ’ τον πόνο.
Σμιλεύουμε σμιλεύουμε πληγές
σκαρώνοντας μνημεία και μπιμπελό
Αλλά το τρομερό καραδοκεί.
Ό, τι δεν είναι τέχνη μέσ’ στην τέχνη
αυτό
το ανθρώπινο
αυτό
κι εμάς κι αυτήν θα μας ξεκάνει.
(Εν γη αλμυρά, 1996)
γιατί πια δεν τις κατοικούν τα βάσανά μας.
Τις εγκατέλειψαν σάμπως να επίκειται σεισμός ή έκρηξη.
Ανάσα και χειρονομιά καμμιά μέσ’ στα αδειανά φωνήεντα
κι ούτε ένα τρίξιμο απ’ τα σύμφωνα
και μήτε τρέμισμα κορμιού ή κεριού
και μήτε σάλεμα σκιών στους τοίχους.
Ο κόσμος μετακόμισε στο απάνθρωπο
βολεύτηκε σ’ αυτή την προσφυγιά
πήρε μαζί του για εικονίσματα φωτογραφίες δημίων
όργανα βασανιστηρίων για φυλαχτά
μιλάει μόνο με σχήματα
μέσ’ στην οχλαγωγία της ερημιάς
στις φαντασμαγορίες του τίποτε.
Έτσι κι εμείς αδειάσαμε
και μας ψέκασαν με αναισθητικό
έτσι που αποξενωθήκαμε απ’ τον πόνο
- αυτό δα είναι κι αν είναι αποξένωση... -
κι η ποίηση έγινε κραυγή έξω απ’ τον πόνο.
Σμιλεύουμε σμιλεύουμε πληγές
σκαρώνοντας μνημεία και μπιμπελό
Αλλά το τρομερό καραδοκεί.
Ό, τι δεν είναι τέχνη μέσ’ στην τέχνη
αυτό
το ανθρώπινο
αυτό
κι εμάς κι αυτήν θα μας ξεκάνει.
(Εν γη αλμυρά, 1996)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
όταν βρέχει στο Ναύπλιο παντού στην Ελλάδα βρέχει
οταν στην Ελλάδα βρέχει παντού στην Γαια ο κόσμος σιωπά
και προσδοκεί να επιστρέψει η Ελλάς !
καληνύχτα σας κι αυτή την νύχτα στου νου το αμπρί
με σκεπή ουρανού και συμπάντων
Α----
φωτό Δήμητρα Αναγνωστοπούλου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου