΄ΑΛΦΑ----ΘΡΑΥΣΜΑΤΑ

..................από το 2024

..........εν τω μεταξύ, ένα φαινόμενο παράξενο στο φάσμα, τού διαλογίζεσθαι έχει πολλαπλασιαστεί με τάση να σκεπάσει τα πάντα .........

ποιό φαινόμενο;;
αυτό που ορίζεται από την υποχρεωτική ελπίδα

αλλά όμως φίλοι
ελπίδα χωρίς προσωπικό αγώνα υφίσταται;;
τι είναι η ελπίδα , κάτι σαν μαγικό ξωτικό που το επικαλούμαστε ;;

η ελπίδα --δομείται---και δημιουργεί την μεταξύ μας με ένταση άρνηση να μετατραπούμε σε κάτι που δεν είναι ανθρώπινο
και άλλωστε δεν το γνωρίζουμε, οπότε σφυροκοπούμαστε και μάλιστα οχι από κυβερνήτες, αλλά από πλήθη ατέλειωτα ειδικών εμπειρογνωμόνων, σ αυτούς μας παραδίδουν ως λευκή επιταγή ...οι κυβερνήτες που αδαείς ψηφίζουν....

`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.............από το 2024

φρίκη είναι η υποβολιμαία μέσω τέχνης
εξοικείωση, της ευθανασίας από τον ίδιο τον άνθρωπο και η παρουσίαση σε μεγεθυμένο φακό του τρόπου θανάτωσης με το νυστέρι
................και εσύ ως θεατής να το βρίσκεις αστείο ή χαριτωμένο
και να μην καταλαβαίνεις οτι σ αυτούς τους καιρούς, αυτού του είδους το θέαμα είναι η αναπαράσταση των <μεγάλων αδελφών> στην οθόνη και των κακότεχνων survivors
...........στόχος δεν είναι το μυαλό σου μια και το έχουν αρκετά θολώσει
στόχος είναι η δική σου ψυχή-- και το μυαλό των παιδιών σου
-----------στο επόμενο στάδιο εαν συνεχίσουμε να καθεύδουμε
στόχος είναι η ψυχή των παιδιών σου............
εσύ διαλέγεις και ότι διαλέξεις είσαι υπεύθυνος 
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ΣMaria Krani

Αργά σε αγάπησα, ομορφιά τόσο αρχαία
και τόσο νέα. αργά σε αγάπησα!
Ιδού, ήσουν μέσα μου, ήμουν έξω,
και εδώ Σε αναζήτησα,
ρίχνοντας τον εαυτό μου, παραμορφωμένο,
στις όμορφες μορφές των πλασμάτων που έφτιαξες Εσύ.
Ήσουν μαζί μου, αλλά δεν ήμουν μαζί Σου:
αυτά τα πλάσματα που
δεν θα υπήρχαν αν δεν ήταν μέσα Σου με κράτησαν μακριά.
Με κάλεσες, φώναξες,
ξεπέρασες την κώφωσή μου.
Άστραψες,
φούντωσες,
διέλυσες την τύφλωσή μου.
Έχεις διασκορπίσει το άρωμά σου:
το έχω αναπνεύσει και τώρα σε λαχταρώ.
Σε γεύτηκα
και τώρα καίγομαι από πόθο για την ειρήνη σου.

(Άγιος Αυγουστίνος, *Οι Εξομολογήσεις*, Βιβλίο Χ, Κεφ. 27)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου