Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

~~ΑΛΦΑ---Μετακινήσεις στους αξιότιμους φίλους μου υπό διαφορετική γωνία θέασης




”I write about myself with the same pencil and in the same exercise book as about him. It is no longer I, but another whose life is just beginning.”
Samuel Beckett, Malone Dies, 1951
https://www.cocosse.com/.../06/notebook-samuel-beckett-1951/


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



.

Για μια ψυχή πονεμένη από την πάλη της ζωής, ένα λιμάνι είναι μια χαριτωμένη διαμονή. Ο ανοιχτός ουρανός, η κινητή αρχιτεκτονική των νεφών, οι εναλλασσόμενοι χρωματισμοί της θάλασσας, το σπινθήρισμα των φάρων είναι ένα θαυμάσιο πρίσμα για να διασκεδάσει το βλέμμα δίχως να κουραστεί.
Οι λυγερές φόρμες των καραβιών με τα πολύπλοκα ξάρτια τους πού ο σάλος επιβάλλει αρμονικές ταλαντεύσεις, χρησιμεύουν να διατηρούν στη ψυχή το αίσθημα του ρυθμού και της ομορφιάς. Κ’ ύστερα υπάρχει προ παντός ένα είδος μυστηριακής κι αριστοκρατικής ευχαρίστησης για κάποιον πού δεν έχει πια μήτε περιέργεια, μήτε φιλοδοξία ν΄ατενίζει ξαπλωμένος στο μουράγιο ή ακουμπισμένος στο μώλο, όλες τις κινήσεις αυτών πού φεύγουν κι αυτών πού επιστρέφουν, αυτών πού έχουνε ακόμη τη δύναμη να θέλουν, την επιθυμία να ταξιδέψουν ή να πλουτίσουν.

Charles Baudelaire, Το λιμάνι, 1864
μτφ: Σταύρος Καρακάσης

έργο::Τζον Άτκινσον ΓκρίμσοΠορτ Λάιτ, (1836 – 1893)

https://youtu.be/52MtDn6S0m4?si=-eka4hGmhfV6jbZo

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




Η άνοιξη είναι σαν ένα χέρι ίσως | Ένα ποίημα του E.E. Cummings, 1925


Η άνοιξη είναι σαν ένα χέρι ίσως
(το οποίο έρχεται προσεκτικά
από το πουθενά) τακτοποίηση
ένα παράθυρο, μέσα στο οποίο οι άνθρωποι κοιτάζουν (ενώ
Οι άνθρωποι κοιτάζουν επίμονα
τακτοποίηση και αλλαγή τοποθέτησης
προσεκτικά εκεί ένα παράξενο
πράγμα και γνωστό εδώ) και
 
αλλάζοντας τα πάντα προσεκτικά
 
Η άνοιξη είναι σαν ένα ίσως
Χέρι σε παράθυρο
(προσεκτικά να
και από τη μετακίνηση Νέα και
Παλιά πράγματα, ενώ
Οι άνθρωποι κοιτάζουν προσεκτικά
μετακίνηση ενός ίσως
κλάσμα του λουλουδιού εδώ τοποθέτηση
μια ίντσα αέρα εκεί) και
 
χωρίς να σπάσει τίποτα.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


 

.

«Η γλώσσα είναι ένα δέρμα: τρίβω τη γλώσσα μου στον άλλο.
Είναι σαν να είχα λέξεις αντί για δάχτυλα ή δάχτυλα στην άκρη των λέξεων μου.
Η γλώσσα μου τρέμει από επιθυμία».

Roland Barthes, "Talking", στο A Lover's Discourse, 1977


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




Paul Wolff, Βρεγμένος από τη βροχή, Βιβλιοθήκη Νέων, δεκαετία του 1930

Είπες κάποτε αυτά τα ποιήματα θʼ αγαπηθούν πολύ
θα τοιχοκολληθούν, να τα διαβάσουν όλοι.
Μια μέρα θα υγράνουν μάτια και χείλη
θα διαβαστούν κάτω από φανοστάτες, σε βροχερές συνελεύσεις.
Τέλος, καθώς πολλούς θα τυραννήσουν, θα καούν
ή θα ταφούν σε ανήλια σπουδαστήρια – κι είπες πάλι
ίσως ο άνεμος μιας δροσερής αυγής να τα σκορπίσει

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
Νοσοκομείο Εκστρατείας, 1972



Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Τέλος Εποχής για το ΑΚΛΙΤΟΝ Λειτουργώ σε συνθήκες ιδιατέρως δύσκολες Αφαιρούνται κείμενα και λογοκρίνονται οι λόγοι Λογοκρίνονται ακόμη και ...