Στην Πόλη μου!
Οι Πόλεις έχουν ήδη καταργηθεί ως φορείς του πολιτισμού--του πολιτικού--του κοινωνικού --περιεχομένου τους και ως περιβάλλον ικανό για την διαβίωση και την ευζωία των πολιτών
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~Η Πόλη ως ασφαλής και ο κύριος θεμέλιος λίθος οδεύει σε μία παραμόρφωση μιμούμενη τα cartoons.
Και γιατί δεν το αισθάνονται οι περισσότεροι;;
Πιθανόν να το αισθάνονται αλλά θεωρείται εξωφρενική προσέγγιση να το αποδώσουν στην σκοπούμενη έκλειψη του περιβάλλοντος τους όπου θεωρούν οτι είναι ασφαλείς και υπάρχουν σε αυτό.
Άλλωστε η Αθήνα --για παράδειγμα-- είναι περικυκλωμένη από τα προάστεια --ως χώρος επέκτασης λόγω συσσώρευσης του υπερπληθυσμού.
Τα προάστεια δημιουργούν στους κατοίκους τους την απόλυτη ψευδαίσθηση όπου κι αν γκρεμιστεί ο πλανήτης, το προάστειό μου, η γειτονιά μου, ο δρόμος μου, το σπίτι μου θα υπάρχει...
Αυτή η αίσθηση στο κέντρο της Αθήνας δεν ήταν ποτέ ριζωμένη.
Οι παλαιοί κάτοικοι πολλές φορές ανταποδίδοντας φιλοφρονήσεις ο ένα στον άλλον πάντα επεσήμαναν μια ευχή<θεού θέλοντος και επιτρέποντος η πόλη να υπάρχει και εμείς μέσα σ αυτήν, θα ξαναειδωθούμε>
Αυτή η θεώρηση για την ζωή είναι συναρπαστική
Θυμίζει τις παλιές μαρμάρινες επιγραφές στα παλαιό νεοκλασικά του Ναυπλίου όπου ήταν σκαλισμένες λίγες λέξεις ύπερθεν της εξώθυρας...<Σήμερον εμού, αύριον ετέρου και ουδέποτε τινός>
Τί ανακούφιση !!! Να ορίζεις την ατομικότητά σου μέσω της αιωνιότητας ενός κύκλου όπου η συνειδητοποίηση επέφερε διαφορετικές συμπεριφορές, μακράν του άθλιου εγωϊσμού.
(όχι σε όλους, αλλά σε αυτούς που είχαν την χάριν να συναισθάνονται και την χάριν επίσης να καλλιεργηθεί από τους επιφορτισμένους σε αυτό το καθήκον γονείς--δασκάλους--παλαιούς σοφούς δικαιοκρίτες της πόλης)
Τα προάστεια των Αθηνών εξ αρχής ηθικά ήταν υπονομευμένα για δύο λόγους
----Η μεγάλη φυγή των παλαιών Αθηναίων από το κέντρο της πόλης συνέβη από το 1980 και μετά, οταν ως κάθε πρωϊ η καθημερινή είδηση καιρού ήταν οι ρίποι στο κέντρο
Και όχι όλο το κέντρο, αλλά κυρίως στον κορμό των Πατησίων --Κυψέλης--Αχαρνών
Το κέντρο της ελιτ παρέμεινε ανέπαφο από τέτοιου είδους ειδήσεις.
Οι ρίποι λοιπόν με ταυτόχρονη σχεδίαση οικοπέδων μα οργασμό της αντιπαροχής και την μετατροπή χιλιάδων σε επαγγελματική σχέση με την οικοδομή ως εργολάβοι!
Επίσης ταυτόχρονα --η έννοια της αντιπαροχής ήδη άρχισε να φθείρει τις εγκατεστημένες ιδέες για την διατήρηση ενός περιβάλλοντος όχι μόνο ως κατοικία αλλά ιστορικού περιβάλλοντος
Επομένως η φυγή συνοδεύτηκε από την νοητή συμφωνία με αυτή τη συνθήκη
----Ταυτόχρονα στο κάδρο εισέρχονται οι τοκογλύφοι των τραπεζών όπου έβαλαν στο χέρι στην αρχή όλους τους δημόσιους υπαλλήλους
Μπίζνα γερή Εργολάβοι--Τράπεζες--Κομματικοί φίλοι και διάφορα συναφή--υπηρέτησαν με συνέπεια την σταθερή ερημοποίηση μέσω καταστροφής μεγάλου μέρους του ιστορικού ιστού με σχέδιο το κέντρο να μεταβληθεί σε ζώνη που θα αποστρέφεις το πρόσωπό σου και θα αφοσιωθείς στην φροντίδα του οίκου στο προάστειό σου.
Η καταστροφή ιστορικών κτηρίων ήταν ιεραρχημένη και κάθετη
Γκρεμίστηκαν κτήρια που τα γνώριζαν όλοι στο κέντρο της Αθήνας που είχαν όμως πάρει μέρος στην μνήμη και την συνείδηση. Παράδειγμα: Το καφενείο ΑΣΤΟΡΙΑ στην αρχή των Πατησίων όπου το 1941 ο ηρωϊκός αξιωματικός της πολεμικής αεροπορίας--Κωνσταντίνος Περρίκος-- αρχηγός της αντιστασιακής ΠΕΑΝ από τα καθίσματα τα εξωτερικά του Αστόρια καθοδηγούσε και συντόνιζε την ανατίναξη των γραφείων της Ναζιστικής ΕΣΠΟ στην οδο Γλάδστωνος.
Η Αστόρια ως κτήριο γκρεμίστηκε από τα πρώτα μετά το 1950 όπου άρχισαν τα πρώτα θηρία των κυβερνήσεων να εξαρθρώνουν την πατρίδα .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου