Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ





Τάκης Σινόπουλος 



Οι λέξεις

Σκυθρωπή περηφάνια που είχαν

εκείνες οι λέξεις,

 

κρατώντας με πείσμα στον ήχο

ένα κόσμο άδειων σχημάτων.

 

Εσύ έλεγες ονομάζομαι ουρανός.

 

Εγώ έλεγα τίποτα.


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~







Τάκης Σινόπουλος

«Κάθε καινούργιος έρωτας σου δίνει ένα άλλο πρόσωπο σε φέρνει ν’ αντιμετωπίσεις ακόμη μια φορά τη μοναξιά σου. Όταν ο έρωτας φύγει, το κενό θυμίζει χώρο εγκλήματος»

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



/ Ο Τάκης Σινόπουλος στις όχθες ενός ποταμού, πιθανών του Αλφειού, που τόσο πολύ αγαπούσε (1953).


Οι επιρροές του Τάκη Σινόπουλου είναι κυρίως ο Τ.Σ Έλιοτ, ο Έζρα Πάουντ και ο Σεφέρης. Ειδικότερα ο Έζρα Πάουντ, τον επηρέασε καθοριστικά. Δεν είναι τυχαίο ίσως, ότι την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο Σινόπουλος (1917), ο Πάουντ, είχε επαναφέρει, μέσω της ποίησής του, τον Ελπήνορα από την Οδύσσεια. Ο Ελπήνορας, αν και  δευτερεύον πρόσωπο της Οδύσσειας, έγινε σύμβολο για τον Πάουντ, αλλά και για τον Γεώργιο Σεφέρη και τον Γιάννη Ρίτσο αργότερα. Για τον Τάκη Σινόπουλο, ο Ελπήνορας είναι σημείο αναφοράς και βίωμα μέσα στην ποίησή του.

Ο Τάκης Σινόπουλος έγραψε το ποίημα Ελπήνορας το Καλοκαίρι του 1944 και πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Φιλολογικά Χρονικά, τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Για το ποίημά του αυτό, ο ποιητής, εξομολογήθηκε το 1965: «Θα μου επιτρέψετε νε σας αφηγηθώ τη μικρή ιστορία του δικού μου Ελπήνορα. Ένα μεσημέρι, Καλοκαίρι του 1944, με φοβερό ήλιο και ζέστη, περνώντας από το Πεδίο του Άρεως, κάθισα εξαντλημένος από την πείνα και την κούραση της κατοχής σ’ ένα παγκάκι. Πρέπει να με είχε ζαλίσει πολύ ο ήλιος και η εξάντληση. Ξαφνικά στον άσπρο μικρό δρόμο, μες στο φως, πέρασε μπροστά μου η φιγούρα ενός φίλου μου ποιητή, που τον σκότωσαν οι Γερμανοί έπειτα από φρικτά βασανιστήρια στην Πάτρα, το 1942. Ήταν ο Φώτης Πασχαλινός (Θοδωράκης Ζώρας). Γυρίζοντας στο σπίτι μου έγραψα τον «Ελπήνορα». Αλλά εκείνο που για μένα είχε σημασία είναι πως το όραμα αυτό σφράγισε αποφασιστικά ένα μεγάλο μέρος, το μεγαλύτερο μέρος της ποίησής μου». Το ποίημα «Ελπήνωρ» είναι ένα τοπίου θανάτου, μιας καθημαγμένης χώρας.





Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Τάκης Σινόπουλος  Οι λέξεις Σκυθρωπή περηφάνια που είχαν εκείνες οι λέξεις,   κρατώντας με πείσμα στον ήχο ένα κόσμο άδειων σχημάτων.   Εσύ ...