Το τοπίο της Θήρας έχει μεταβληθεί σε μία ροζ τούρτα κατά παραγγελία
Οταν το λέει κάποιος αιρετικός σα και του λόγου μου θεωρούν οτι στρεφόμαστε κατά του κυρίου εισοδήματος
Αλλά κάθε άλλο Αντιθέτως
Οπου βέβαια η καταλυση του κάλλους του ελληνικού φωτός λόγω επιχειρηματικότητας είναι βέβηλη για την αιγαιακή Ελλάδα
Του λόγου μου θυμάμαι πάντα το 1ο ταξείδι στην Σαντορίνη --φοιτήτρια στο 2ο έτος της Νομικής οπου πήγαινα να συναντήσω τ αδέλφι μου που είχε προηγηθεί, και το καράβι έπλεε ώρες πολλές, και το βράδυ στο κατάστρωμα τυλίχτηκα μ ένα σεντόνι που κουβαλούσα στο σακίδιο, κι έκανε αεράκι και χώνονταν οι αγερινές φυσσαλίδες στη μύτη στα μάτια και στ αυτιά, και κάποιοι ξένοι έπαιζαν κιθάρα και τότε κατάλαβα οτι οι ξένοι κατά χιλιάδες επισκέπτονται τα νησιά
Η νύχτα πέρασε στο θαύμα μια και είχε λαμπρή φεγγαράδα κι κρεμάστηκε το περισελήνιο στο φάρο του καραβιού που ηταν σβησμένος λόγω βλάβης και μετά αφουγκραζόσουν το μάμαλο στα πλευρά του πλεούμενου ....και το πρωί από μακριά πλησιάσαμε το μεγάλο θαύμα !!!
Κάθοδος στην Οία και ενα λεωφορείο που το έχασα λόγω αργοπορίας ...κι ,ενα μικρό αγροτικό κουβαλούσε κότες < θα ξωμείνεις στις ερημιες >μου είπε και κάθισα με τις κότες στα κλουβιά να κακαρίζουν κι ο οδηγός άρχισε να εξιστορει τα του ηφαιστείου
Οταν εφτασα στο Ημεροβίγλι οπου ήταν ο προορισμός μου τότε ήδη η Θήρα και το πρόσωπό μου είχαν γίνει ένα...
Αυτή η Θήρα δεν υπάρχει
Σκάλα Φηρών στη Σαντορίνη 1928......!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Θα μπορούσαμε να κλείνουμε σε όλους τους χρόνους και σε όλες τις πτώσεις την λέξη παλαντιρ
Επίσης να επινοήσουμε συνθετικά όπως παλαραντιζόμαστε και ως μέλλοντας παλαραντησόμεθα
κατά το οψόμεθα....
Αυτή τη στιγμή μας καταπίνει τυλίγοντάς μας σε μία κόλλα χαρτί
Υποθέτω οτι αν δεν συντριβει αυτή η τακτική , είναι πιθανόν, να σέρνεσαι σε άπειρες δίκες για έαν ασήμαντο ποινικό, όπως <Προσπέρασμα με κόκκινο και με ταχύτητα που απέφυγες την καταγραφή>
και ο εισαγγελεύς θα ανοίγει το προσωπικό σου παλαντιρ και θα φρίττει
οπως < δεν υπακουσες στα σκευάσματα, έβρισες τον αρχηγό, γράφεις μύθους που τους εκλαμβάνουμε οτι μας υβρίζεις ,,,όλα μαζί ένας χρόνος φυλακή>
Ενα άλλο...μπαίνεις σα χαζοχαρούμενος σε πλανητική πλατφόρμα ξένων γλωσσών και ενώ έχεις πληρώσει συναντάς φράσεις όπου η επιλογή των λέξεων που σου δίνουν δεν φαίνεται
Εν πάσει περιπτώσει σε πετάνε έξω επειδή ο χαφιές ο παλαντιριασμένος ανέφερα το κακούργημα να βρίσεις τον γενοκτόνο
Αρα ο χαφιές τον έχει αφεντικό
Πας σε super market και βλέπεις προϊόντα (φρουτα λαχανικά κτλ) δίχως χώρα προέλευσης
Ρωτάς, ποιά η προέλευση ;; και σου απαντούν δεν γνωρίζουμε και γενικά δεν επιτρέπεται να γνωρίζουμε
Φεύγεις , πας στον μανάβη που σε γνωρίζουν και τους γνωρίζεις και βλέπεις καρπούζι
Ρωτάς ...Από πού είναι και σου απαντούν από το Ιραν
Παραδίπλα λεμόνια από το Ισραήλ !!!!
Εφυγα .....
Θα φυτέψω νεραγκούλες και θα μάθω να τις κάνω σαλάτες
Οποιος θέλει αν πετύχει η σύνθεση θα του πέμψω τον τρόπο παρασκευής~
φωτό η αφεντιά μου τις μέρες του μεγάλου κρύου (εδώ πριν μια βδομάδα μας περόνιασε για τα καλά) φυτεύοντας ανκάθους στα δάκτυλα για άσκηση στα κρύα και στους ζαβούς καιρούς
`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
φωτό Αναπλιώτες τον περασμένο αιώνα ως περίπατο διάλεγαν τον λεγόμενο Γύρω
...................................................
και ένα σχόλιο
Η ιδεολογία του “χωρίς σύνορα”, δηλαδή η περιβόητη ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης, στηρίζεται σε μία τάχα “ανθρωπιστική” οπτική: του ανθρώπου γενικά και της αξίας του. Όμως οικουμενικός άνθρωπος δεν υπάρχει, αυτό είναι μία αφαίρεση. Υπάρχουν άνθρωποι συγκεκριμένοι με την συγκεκριμένη βιολογική και πολιτιστική τους κληρονομιά, με την δική τους “κουλτούρα” και την δική τους κοινότητα, πράγμα που επεσήμανε ο ίδιος ο Marx λέγοντας ότι για να μελετήσουμε τον άνθρωπο, ξεκινάμε από τις “πραγματικές προϋποθέσεις” και τα “πραγματικά άτομα” στην καθορισμένη δραστηριότητά τους και στον καθορισμένο τρόπο ζωής τους.
από την Ελένη Προκοπίου
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
σχόλιο παλαιότερο το 2015 από ιστολόγιο
Μέρος της ελληνικής κοινωνίας, εκείνο που διατηρεί ακόμα χαρακτηριστικά δήμου και συνείδηση πολίτη, έχει καταλάβει πως σήμερα στην Ελλάδα δεν υπάρχει -αυτό που ονομάζουμε- δημοκρατική αντιπροσώπευση. Άνθρωποι που δεν το συνειδητοποιούν είναι είτε εγκλωβισμένοι είτε καθεστωτικοί.
από κοσμοϊδιογλωσσία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου