«Επιστροφή στο βλέμμα»: ένα ποίημα του Mario Benedetti
Τώρα που ξεκίνησε η μέρα
επέστρεψα στο βλέμμα σου
και με βρήκες καλά
και σε βρήκα πιο όμορφη
τώρα που είναι επιτέλους
ξεκάθαρο
πού είσαι και πού είμαι εγώ
Ξέρω για πρώτη φορά
ότι θα έχω τη δύναμη
να χτίσω μια φιλία μαζί σου
τόσο αγνή
που από την κοντινή
περιοχή της τόσο απελπισμένης αγάπης
θα αρχίσουν να μας
κοιτάζουν
με φθόνο
και
να οργανώνουν
εκδρομές για να έρθουν και να μας ρωτήσουν
πώς τα καταφέραμε
(Mario Benedetti, από το "Love, women and life")
το είδα στο Λιμπρ, Άρια
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(λόγω έλλειψης σελίδας αναρτώ διάφορα εδώ )
................με αφορμή την πολυπόθητη σχέση
όπου πολλοί προσπαθούν να την εκπορθήσουν ως έννοια και επιτέλους να βιώσουν την πολυπόθητη χαρά
Η δική μου θέση ως Άλφα
Πάντα η προσέγγιση σου στα ζητήματα σχέσεων διαπλατύνει την θέα της αντίληψης του λόγου της ύπαρξης του ανθρώπου, ............(το όνομα του φίλου) Η αιτία του ανθρώπου είναι η σύνδεσή του με τον άλλον . Σήμερα νομίζω οτι η λέξη σχέση (με έτυμο το ρ.--έχω) υπολείπεται από την βαθιά ανάγκη της σύνδεσης. Δυό άνθρωποι μπορούν να γνωριστούν Αλλά για να αγαπηθούν συνδέονται ως υπάρξεις μέσω του Όλου. Μέσω των οριζόντων, μέσω της ωραιὀτητας της πλάσης, μέσω της Θεϊκής αγαθότητας, μέσω της συνείδησης που είναι πάντα το φως , ο φωτεινός νους. Μία σύνδεση πέρα οποιασδήποτε σύμβασης που κανοναρχεί τον τρόπο, μιά και οι κανόνες έχουν και φθαρεί αλλά και έχουν ήδη καταρρεύσει. Η αναζήτηση της σύνδεσης δίχως όρους είναι δυνατή για νέους ανθρώπους και όχι ηλικιακά αλλά νέους στον νου που τους οδηγεί το εύψυχο...Σήμερα σε χρόνους φθονερούς όπου παλεύει να γεννηθεί το νέον σπαρταρά το φθαρμένο με το καινούριο, που αγωνίζεται να φανερωθεί. (πολλά είπα (το όνομα του φίλου) αλλά πάντα στη σκέψη αυτή παρασύρομαι)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου