Ευχές για το Κοινό μας. Ευχές για την Πατρίδα μας Ελλάδα 2017

Ευχές για το Κοινό μας.

Ευχές για την Πατρίδα μας Ελλάδα

....................................

Η ανάδειξη της μόνης και αντικειμενικής αλήθειας.Οτι δηλαδή η Ελλάδα σύσσωμη οδεύει στον αφανισμό .

....................................

Η αποδοχή στο ευρύτερο τμήμα της κοινωνίας της συντελεσμένης καταστροφής και η εστιασμένη αντικειμενική πληροφόρηση σχετικά με τις δυνατότητες ανατροπής των επιβαλλόμενων όρων και πράξεων σε βάρος μας.

Η άρνηση της μετατροπής μας σε αποικία εις το διηνεκές και σε εθελοντικό διωγμό και εγκατάλειψη της χώρας προς εύρεση εργασίας.Η διαμόρφωση ευρύτατου κοινωνικού μετώπου με σκοπό την επαναδημιουργία εργασίας και μονάδων παραγωγής.

.....................................

Η υπεράσπιση ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Η υπεράσπιση ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Η υπεράσπιση ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ

......................................

Ευχές να πραγματοποιηθεί η ΔΕΣΜΕΥΣΗ για την Υπεράσπιση Του Κοινού μας!

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ 2016

Μας εύχομαι να βγούμε από την συλλογική κατάθλιψη

να πιστέψουμε εξ αρχής στις ανθρώπινες αξίες

να εμπιστευθούμε τον διπλανό μας και να δώσουμε τα χέρια για την επαναθεμελίωση του κοινού μας

να αντικρύσουμε πάλι τα χρώματα της γης και του ουρανού κι ας ρίχνει παντού μαύρο χαλάζι,

επειδή με χαρά και καρδιά θα αποφασίσουμε να αγωνιστούμε για το ΜΕΛΛΟΝ .

Να το πράξουμε ως "συγχρονισμένοι αιώνιοι".

Σας φιλώ..!

ΕΡΓΟ: Χατζηκυριάκος -Γκίκας Νικόλας

(ο Οδυσσέας Ελύτης του απέδωσε τον χαρακτηρισμό

"ένας συγχρονισμένος αιώνιος")

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δημήτρης Παπαδίτσας (Σάμος 1922 – Αθήνα 1987)

Δημήτρης Παπαδίτσας (Σάμος 1922 – Αθήνα 1987)

Από την ποιητική συλλογή «Το Παράθυρο»

Γιατί έχω μέσα μου ένα νεκρό πουλί κι εσύ το λυπάσαι Γιατί μου κρατάς τα χέρια και τα δικά σου χέρια τα” χω κρυμμένα στον ύπνο μου Γιατί το σώμα σου μοιάζει με όνειρο που ακολουθεί τις πράξεις μου όλη τη μέρα και λίγο-λίγο μου έρχεται στη μνήμη Γιατί μου λες για την αγάπη Μου λες πώς αποχαιρετιούνται δύο κι αφήνουν την αγάπη μόνη Σαν το μαργαριτάρι έξω απ” το στρείδι του Γιατί μου λες πολλές φορές για την αγάπη ότι είναι σύμπτωση Γι’αυτό σ” αγαπώ Γιατί σ” αγκαλιάζω πάντα κι απέναντί μας μια μέρα σημαδεύει την αγάπη μας όπως εμένα κάποτε με πυροβολούσε η νύχτα Γιατί είσαι το τραγούδι μου που λέω τα απογεύματα Γι’αυτό σ” αγαπώ Γιατί είσαι η αγωνία μου.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Οι Ιδανικοί Οικοδεσπότες

...........με την ύπαρξή μας να κονταροχτυπιέται με το χρόνο

να του κρύβεται και να του βγάζει τη γλώσσα κατάμουτρα και να τον νικάει

με έρωτα γιά τα πάντα

με πάθος γιά το δίκηο

με τόλμη στο αμείλικτο κυνήγι του άδικου

αμετανόητοι για την ανθρωπιά

με αρετή που να ανοίγει παράθυρα στις καταιγίδες

με πουκάμισα και φούστες ν'ανεμίζουν στους δύσκολους καιρούς και ν αντέχουν

με το φως δανεικό από τα ανεμολόγια -παιδιά,φως για να το δουν οι επόμενοι

με μας εδώ που τα πρόσωπά μας τα θωρούμε πανιά ανοικτά στους ασύνορους ορίζοντες

με μας εδω μέσα να γέρνουμε για να δούμε μαζί τη θέα

και ο έρωτας παρών να δίνει το πρόσταγμα και το φως

Με αγάπη ,αληθινή φιλία και εκτίμηση σε όλους

Καλώς να ορίσει ο νέος χρόνος

Είμαστε όλοι και απαξάπαντες ιδανικοί οικοδεσπότες.....

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δημήτρης Παπαδίτσας, Χαμηλοφώνως

Δημήτρης Παπαδίτσας, Χαμηλοφώνως

Διότι είσαι το πρώτο εφετινό χελιδόνι που μπήκε απ' το

φεγγίτη έκαμε τρεις γύρους στο ταβάνι και ήσουν κα-

τόπιν όλα μαζί τα χελιδόνια

Διότι είσαι μια μεριά ήρεμη της θάλασσας όπου το κύμα

Kόβει κομμάτια το φεγγάρι και το ρίχνει στην ψιλή άμμο

Διότι τα χέρια μου είναι άδεια σαν καρύδια που η ψίχα

τους φαγώθηκε από παράσιτα

Kι εσύ τα γέμισες με τα μαλλιά σου και το μέτωπό σου

Διότι στα μαλλιά σου περνώ τα δαχτυλά μου όπως περνάει

ο αγέρας από φύλλα κυπαρισσιού

Διότι είμαι ένα σπίτι εξοχικό κι έρχεσαι μόνη το καλοκαίρι

και κοιμάσαι

Kαι ξυπνάς πότε-πότε τα μεσάνυχτα ανάβεις τη λάμπα και

θυμάσαι

Διότι θυμάσαι

Γι' αυτό σ' αγαπώ κι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά είμα-

στε μαζί

Kι απέναντί μας η θάλασσα φθείρεται ν' ανεβοκατεβαίνει

τα δέντρα

...πως πηγαίναμε σε μια κατηφοριά της Bάρκιζας

Kι ένα γύρω οι χρωματιστές πέτρες μάς ακολουθούσαν

Γιατί όταν σκύβω πάνω από πηγάδια βλέπω την επιφάνεια

του νερού και λέω: νά το ριζικό κι η ματιά της

Γιατί βλέπαμε μαζί τρεις τσιγγάνες κίτρινες τυλιγμένες

απ' το κόκκινο - σαν τα μάτια τού μπεκρή - λυκόφως

Kαι είπαμε νά το ριζικό νά οι αγάπες βγήκαν στους δρό-

μους για τον επιούσιο

Γιατί βλέπαμε μαζί τις τρεις τσιγγάνες

Nά 'ρχονται και να χάνονται

Γι' αυτό σ' αγαπώ

Kι ανάμεσα στα τελευταία πουλιά

Eίσαι κείνο που γλύτωσε απ' τα σκάγια

Γιατί είμαι γεμάτος από σένα και μπρος από κάθε τι

από σκέψη από αίσθηση κι από φωνή

Eίναι κάτι δικό σου που σαν αθλητής τερματίζει πρώτο

Γιατί τα βλέφαρά σου είναι βρύα σε σχισμάδες βράχων

Γι' αυτό σ' αγαπώ.

(από τη συλλογή Εντός παρενθέσεως, 1945)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Γιάννης Βαρβέρης από την ποιητική συλλογή «Ο άνθρωπος μόνος»

Η άλλη λύση

Κανείς δεν σκέφτηκε την έπαρση

που κρύβει ένα μαρτύριο

και τι σκληρή απαιτεί

ταπείνωση κι αυτοθυσία

από αδύναμους ανθρώπους σαν κι εμάς.

Όλοι κατανοούμε βέβαια το άδικο

της χλεύης και του διασυρμού

της προδοσίας.

Όμως αντί για σταύρωση θεαματική

κι ιδίως αντί γι’ ανάσταση

εν αμφιβολία

γιατί να μη διαλέξεις ένα τέλος

όπως έζησες, μοναχικό

γενναίο κι ευσύνοπτο

και υψηλό και δωρικό

κι αδιαμφισβήτητο;

Μια τέτοια αυτόχειρ λύση

θα’ ταν για λίγους από μας μια προτροπή

κι ευεργεσία για τους υπολοίπους

καθώς θα τους στερούσε πάσα ελπίδα

μα και τον τρόμο κρίσης

για μια μέλλουσα ζωή.

Γιάννης Βαρβέρης

από την ποιητική συλλογή «Ο άνθρωπος μόνος»

(εκδ. Κέδρος)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

"Ο Ιονέσκο κι οι γάτες του 6ου της Αθήνας " Παραμύθι ---Περίληψη 2013

"Ο Ιονέσκο κι οι γάτες του 6ου της Αθήνας "

Παραμύθι

(αφορά την εξέγερση των γάτων του 6ου της Αθήνας ,όταν το ποτήρι ξεχείλισε με τον φόρο "της βρώσης απορριμάτων" και την καταστολή με ειδικά μεταλλαγμένα γατό-ΜΑΤ.Επικεφαλής τέθηκε ο γάτος Φιντέλ,αρχηγός και μεγάλος αγωνιστής της Πατησίων με σύμβουλο τον μαύρο γάτο Ιονέσκο τον μόνο καλοαναθρεμμένο και φροντισμένο γάτο .Ο Ιονέσκο αφιέρωσε και τις επτά ζωές του στον αγώνα με σκοπό να επιστρέψει ο 25χρονος Ευγένιος-που τον είχε μεγαλώσει- από την σφοδρή και βίαιη μετανάστευση στην Γουαδελούπη......Οι άνθρωποι εν τω μεταξύ ,όλα αυτά δεν τα έπαιρναν χαμπάρι)..............

(παραμύθι δίχως ίχνος εμπορικής γραφής .αφιερωμένο σε όλους μας.τα πνευματικά δικαιώματα ανήκουν στις γάτες........η συνέχεια στην σελίδα που τελεί υπό κατάληψη..)

Ο Ιονέσκο και οι Γάτες του 6ου (παραμύθι από την Άλφα)

«Τελευταία οι γάτες στο 6ο της Αθήνας είχαν μεγάλη αναταραχή.Στους δρόμους και τα σοκάκια της Κυψέλης και των δρόμων γύρω από την Πατησίων ,πριν μερικές μέρες ο φρούραρχος των φόρων και των εσόδων της περιοχής ,είχε αναρτήσει τα ποσά πάνω στους κάδους και τα απορρίματα. Επίσης ανακοίνωνε ταυτόχρονα την άμεση θανάτωση των γάτων που θα επέδραμαν στους κάδους χωρίς να έχουν αφήσει τα ευρά στο αναρτημένο κυτίο ,που θύμιζε το κυτίο παραπόνων στα τρόλευ της περιοχής.Οι τιμωροί των γάτων ,κάτι σαν τα ΜΑΤ των ανθρώπων,αποτελούνταν από στρατολογημένες αμερικάνες γάτες που στερούνταν τριχωτής γούνας ,λόγω προχωρημένων και μοντέρνων πειραμάτων.
Όλα τα παραπάνω αφορούσαν τις φτωχές και αλανιάρες γάτες των δρόμων.Επίσης τους κεραμιδόγατους ,τους νταήδες γάτους των ταρατσών και τους μπεσαλήδες γάτους της Πατησίων που είχαν την αρχηγία του 6ου διαμερίσματος.Η πρωτοκαθεδρία ανήκε στους γάτους της λεωφόρου επειδή επιβίωναν με τροχάδην ανάμεσα από τα αυτοκίνητα με ταυτόχρονη ανάβαση στους τρολέτες και με ειδικού τύπου αναπηδήσεις στα μπαλκόνια των ρετιρέ με σκοπό να φρικάρουν τις στειρωμένες οικόσιτες γατούλες ,που κατά περίεργη σύμπτωση ,διέθεταν όλες ροζ μυτούλες.
Εκείνο το περίεργο σούρουπο ,λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου,οι γάτες του 6ου είχαν την πρώτη μυστική τους συγκέντρωση στην ταράτσα της πολυκατοικίας απέναντι από τον φούρνο του παλιού Γαλλικού Ινστιτούτου.Η ταράτσα αυτή τις βόλευε .Ηταν απλόχωρη,γκρίζα για να δημιουργεί παραλλαγή με την πλειοψηφία που ήταν στις αποχρώσεις του γκρίζου…….Οι γάτες ,οι επονομαζόμενες «κουρελού» θα ακροβολίζονταν τριγύρω για να μη γίνουν αντιληπτές και επίσης θα είχαν το ρόλο του αγγελιαφόρου καλεστή, στις υπόλοιπες που απάρτιζαν ποικίλες ομάδες και ομαδούλες……..
Σκοπός της συνεδρίας ήταν η εκλογή του επικεφαλής καπετάνιου ,που θα οργάνωνε την αντίσταση ,κατά των μετάλ-ΜΑΤ (μεταλλαγμένων γατο ΜΑΤ) Επίσης την οργάνωση της μυστικότητας από τους ανθρώπους .Τους τελευταίους διόλου δεν τους εμπιστεύονταν.Είχαν οι γάτες αντιληφθεί ότι στο τέλος από φόβο κι αγωνία θα τις παρέδιδαν με τρομερή προδοσία στα μεταλ-ΜΑΤ προκειμένου να σωθούν τα ευρά…Η αγωνία των γατιών είχε αυξηθεί γιατι όλο και πιο πολλοί χρησιμοποιούσαν τη φράση «το ζήτημα είναι να σκίσεις τη γάτα………» ή «δεν μας χ@@@@ κι οι γάτες» κα τέτοια ………..
Η γκρίζα και ερειπωμένη ταράτσα συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των γάτων εκείνο τον κρύο Δεκέμβρη.Στο έμπα της ταράτσας ορθωνόταν μια σπασμένη από παλιό πλυσταριό πόρτα που χρησίμευε στην αίγλη της ανοικτής «αίθουσας» Η πόρτα έτριζε κι ο αέρας που και που τη βροντούσε………Ο γάτος Φιντέλ –μέγας αγωνιστής της Πατησίων-θεωρούσε ότι το εφιαλτικό τοπίο της ταράτσας θα απέτρεπε τους ανθρώπους να ερευνήσουν τι ακριβώς συμβαίνει επειδή είχαν εν τω μεταξύ υπνωτιστεί και φοβούνταν μη ξυπνήσουν και βρεθούν χωρίς ευρά……….(συνεχίζεται)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Ο Ιονέσκο και οι Γάτες του 6ου

Ο Ιονέσκο και οι Γάτες του 6ου

«Τελευταία οι γάτες στο 6ο της Αθήνας είχαν μεγάλη αναταραχή.Στους δρόμους και τα σοκάκια της Κυψέλης και των δρόμων γύρω από την Πατησίων ,πριν μερικές μέρες ο φρούραρχος των φόρων και των εσόδων της περιοχής ,είχε αναρτήσει τα ποσά πάνω στους κάδους και τα απορρίματα. Επίσης ανακοίνωνε ταυτόχρονα την άμεση θανάτωση των γάτων που θα επέδραμαν στους κάδους χωρίς να έχουν αφήσει τα ευρά στο αναρτημένο κυτίο ,που θύμιζε το κυτίο παραπόνων στα τρόλευ της περιοχής.Οι τιμωροί των γάτων ,κάτι σαν τα ΜΑΤ των ανθρώπων,αποτελούνταν από στρατολογημένες αμερικάνες γάτες που στερούνταν τριχωτής γούνας ,λόγω προχωρημένων και μοντέρνων πειραμάτων.

Όλα τα παραπάνω αφορούσαν τις φτωχές και αλανιάρες γάτες των δρόμων.Επίσης τους κεραμιδόγατους ,τους νταήδες γάτους των ταρατσών και τους μπεσαλήδες γάτους της Πατησίων που είχαν την αρχηγία του 6ου διαμερίσματος.Η πρωτοκαθεδρία ανήκε στους γάτους της λεωφόρου επειδή επιβίωναν με τροχάδην ανάμεσα από τα αυτοκίνητα με ταυτόχρονη ανάβαση στους τρολέτες και με ειδικού τύπου αναπηδήσεις στα μπαλκόνια των ρετιρέ με σκοπό να φρικάρουν τις στειρωμένες οικόσιτες γατούλες ,που κατά περίεργη σύμπτωση ,διέθεταν όλες ροζ μυτούλες.

Εκείνο το περίεργο σούρουπο ,λίγες μέρες πριν την αλλαγή του χρόνου,οι γάτες του 6ου είχαν την πρώτη μυστική τους συγκέντρωση στην ταράτσα της πολυκατοικίας απέναντι από τον φούρνο του παλιού Γαλλικού Ινστιτούτου.Η ταράτσα αυτή τις βόλευε .Ηταν απλόχωρη,γκρίζα για να δημιουργεί παραλλαγή με την πλειοψηφία που ήταν στις αποχρώσεις του γκρίζου…….Οι γάτες ,οι επονομαζόμενες «κουρελού» θα ακροβολίζονταν τριγύρω για να μη γίνουν αντιληπτές και επίσης θα είχαν το ρόλο του αγγελιαφόρου καλεστή, στις υπόλοιπες που απάρτιζαν ποικίλες ομάδες και ομαδούλες……..

Σκοπός της συνεδρίας ήταν η εκλογή του επικεφαλής καπετάνιου ,που θα οργάνωνε την αντίσταση ,κατά των μετάλ-ΜΑΤ (μεταλλαγμένων γατο ΜΑΤ) Επίσης την οργάνωση της μυστικότητας από τους ανθρώπους .Τους τελευταίους διόλου δεν τους εμπιστεύονταν.Είχαν οι γάτες αντιληφθεί ότι στο τέλος από φόβο κι αγωνία θα τις παρέδιδαν με τρομερή προδοσία στα μεταλ-ΜΑΤ προκειμένου να σωθούν τα ευρά…Η αγωνία των γατιών είχε αυξηθεί γιατι όλο και πιο πολλοί χρησιμοποιούσαν τη φράση «το ζήτημα είναι να σκίσεις τη γάτα………» ή «δεν μας χ@@@@ κι οι γάτες» κα τέτοια ………..

Η γκρίζα και ερειπωμένη ταράτσα συγκέντρωσε την απόλυτη πλειοψηφία των γάτων εκείνο τον κρύο Δεκέμβρη.Στο έμπα της ταράτσας ορθωνόταν μια σπασμένη από παλιό πλυσταριό πόρτα που χρησίμευε στην αίγλη της ανοικτής «αίθουσας» Η πόρτα έτριζε κι ο αέρας που και που τη βροντούσε………Ο γάτος Φιντέλ –μέγας αγωνιστής της Πατησίων-θεωρούσε ότι το εφιαλτικό τοπίο της ταράτσας θα απέτρεπε τους ανθρώπους να ερευνήσουν τι ακριβώς συμβαίνει επειδή είχαν εν τω μεταξύ υπνωτιστεί και φοβούνταν μη ξυπνήσουν και βρεθούν χωρίς ευρά……….(συνεχίζεται)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Ο Λάμπον ας σο Καρς ή η Οδύσσεια ενός Ποντίου από τον Καύκασο.

Η Επιτροπή Πολιτισμού της Δημοτικής Κίνησης: Αθήνα για την Ελλάδα

σας καλεί στην παρουσίαση του βιβλίου:

Ο Λάμπον ας σο Καρς ή η Οδύσσεια ενός Ποντίου από τον Καύκασο.

Το βιβλίο θα παρουσιάσει με διαφάνειες ο Δαμιανός Βασιλειάδης, εκπαιδευτικός, συγγραφέας

Η παρουσία θα γίνει στις 11 Ιανουαρίου, ημέρα Σάββατο και ώρα 7 μμ.

στον χώρο Πολιτικής και Πολιτισμού Ρήγας Βελενστινλής (Άρδην),

Ξενοφώντος 4/6ος όροφος, τηλ. 210 3826319

Θα ακολουθήσει συζήτηση

Από την Επιτροπή Πολιτισμού συντονίζει την συζήτηση η

Άννα Στάικου, συγγραφέας

Το βιβλίο αυτό, γραμμένο από έναν Έλληνα του Πόντου αποτελεί μιαν ακόμη αυθεντική μαρτυρία για το βάθος της ελληνικής παρουσίας στην Μικρά Ασία, τον Καύκασο, την Νότια Ρωσία και τον Εύξεινο Πόντο.

Ένα βιβλίο μνήμης που περιγράφει με τρόπο απλό, βιωματικό και ανεπιτήδευτο, μια σημαντική περίοδο που συμπίπτει με την γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, αυτού του Έλληνα Ακρίτα, ριζωμένου στην περιοχή του Πόντου και του Καυκάσου για περισσότερο από τρεις χιλιετίες.

Η βιογραφία ιστορεί, εκτός από το προσωπικό δράμα του ιδίου, που θα είχε αξία μόνο για τους συγγενείς του, παγκόσμιας εμβέλειας γεγονότα, που βίωσε ο ίδιος ως Έφεδρος Κοζάκος Αξιωματικός. Θα ζήσει ως αυτόπτης μάρτυς τα συγκλονιστικά γεγονότα του Ρωσογερμανικού πολέμου, την Οκτωβριανή επανάσταση και το δράμα του ποντιακού ελληνισμού, που τον οδήγησαν στην τελευταία προσφυγιά στην Ελλάδα.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Το Τραίνο

Ελλάδα Λιανοκλάδι 1955 φωτογραφία Ιωάννης Λάμπρου

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

..........παραμονές στο κέντρο της Αθήνας..........2015

..........παραμονές στο κέντρο της Αθήνας..........

η φτώχεια ξεχείλιζει,από παντού

στο 6ο διαμερισμα της Αθήνας το χιόνι και ο παγετός αποτελούν τεράστιο πρόβλημα

άνθρωποι με εργασία και με κάματο χρόνων έχουν βρεθεί στο δρόμο

Η προκληθείσα βιαίως φτώχεια,αποτελεί έγκλημα τερατώδες.

Από την άλλη πλευρά η μη διάγνωση της κατάστασης από κοινωνικές ομάδες λιγότερο ευάλωτες θα πρέπει να μας αφήνουν τους υπόλοιπους παγερά αδιάφορoυς πλέον.

Παραμονές Πρωτοχρονιάς.Μ ένα τσιγάρο στο χέρι και ένα άλλο στην τσέπη.

Δώρο στους φίλους μας ..Σ Αυτούς.

(οι άλλοι παρακαλώ να ευτυχούν χωρίς να κάνουν παράσιτα

εμείς διατελούμε σε σιωπή,όπως γνωρίζετε)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου