καθ οδόν
με αοριστία
με αοριστία
αλλά ο χρόνος αποζητούσε να εκφραστεί
στροφηδόν, πάλι με αοριστία
αλλά ξεπροβάλλει δειλή έμπνευση
λόγω στροφάλου
τοπίο άμμου
χρόνος αόριστος κυματοειδής
περιχαρακωμένοι από την ανθρώπινη επαφή
γάντια μιάς χρήσης η χειραψία
πάλι οι ποιητές
θα εφεύρουν νέες λέξεις
μετά την διαπόμπευση της αλφαβήτας
τον θάνατό μου και την γέννα μου
θα μεγεθύνω
το αποτύπωμα μου , τραύμα απ το τσιρότο
το δέρμα μου αφήνει στο πλήκτρο
πάλι οι ποιητές βουβοί σε συλλαλητήριο
στροφηδόν σε μια άγνωστη κυκλική πλατεία
με άγραφες λέξεις
με χαμένες τις πτώσεις
κάποιος να τους τάξει μπουντρούμι
τους έχουν περικυκλώσει
και ατέλειωτες οθόνες βομβαρδισμένες με δυναμίτη
άχρηστες όλες οι ειδήσεις
πληροφορίες με κουτσή και γκαβή μνήμη
και μόνο ο ερωτευμένος
στέκει
ακαταχώρητος ως άγνωστη λέξη
γυμνός ως νεογέννητος
αθώος ως άγνωστος θεός
καθ όδον χάνοντας την οδό
ρουφώντας την βροχή
εσώθη
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου