Κρήτη
"Πορεία ευθεία με ένταση βάθους ρίζας
ενός ηλεκτροδίου
Αποχαιρετισμός
Να γράφεται η μορφή σου,
πότε στην πλώρη,
άλλοτε στην πρύμνη
Να πλέεις
Ο θρήνος της Αρετούσας αφρός
Κουπιά, χέρια απλωμένα δίκρανα
Σπαρταρά σα ψάρι το τρυφερό αλάτι
Στο ακρωτήρι
λαμποκοπά αυτός που
κάθε βράδυ φτερό γίνεται στο προσκεφάλι
σκύβει να ξεδιψάσει
κάνεις την χούφτα κανάτι
Στην κορφή ανεμίζει καπνός
πνιγμός ο αποχαιρετισμός
Ενας
καλόγερος στην ακτή θρηνεί
και εσύ του παραστέκεις
Τα στάχυα
φέτο κάηκαν
Πού ειν οι άλλοι;;
Και εσύ, βάλθηκες , στεγνός, ξερός,
αδίψαστος άκαρδα να εξαφανιστείς"
αδίψαστος άκαρδα να εξαφανιστείς"
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου