Αέρααα στα πνευμόνια μας και στην καρδιά μας μέχρι να νυχτώσει
............................................Δημήτρης Μητρόπουλος Ο μαέστρος που κατέκτησε τις κορυφές
............................................Δημήτρης Μητρόπουλος Ο μαέστρος που κατέκτησε τις κορυφές
«Ανεβαίνω στα βουνά γιατί μ΄ αρέσει να νικώ τα πράγματα, να τα κατακτώ. Κι όταν βρίσκομαι στην κορυφή ενός βουνού, νιώθω ένα αίσθημα ζωής,αλλά συγχρόνως κι ένα αίσθημα θανάτου.Και σας λέω ότι θα πεθάνω πέφτοντας από ένα βουνό…». Τα γεγονότα είναι, βεβαίως, δεδομένα. Ο Δημήτρης Μητρόπουλος δεν πέθανε τελικά πέφτοντας από βουνό αλλά στο πόντιουμ της Σκάλας του Μιλάνου στις 2 Νοεμβρίου 1960, στη διάρκεια πρόβας της Τρίτης Συμφωνίας του Μάλερ. Ωστόσο, με βάση την παραπάνω παρομοίωση του ιδίου ανάμεσα στην κορυφή ενός βουνού και σε μια δύσκολη παρτιτούρα ο λόγος του θα μπορούσε να θεωρηθεί ακόμη και προφητικός.
Ο συγγραφέας Θάνος Κωνσταντινίδηςστη μελέτη του «Ο Ορειβάτης Δημήτρης Μητρόπουλος» (Νέα Εστία, τ. 1519) παραθέτει αυτούσια τα λόγια του μαέστρου στην Κατσογιάννη: «Δύο είναι τα κύρια πράγματα:η μουσική και η φιλοσοφία σαν πάρεργο, κι αυτά συνδυάζονται μεταξύ τους στον υψηλό συμβολισμό της ορειβασίας μου».
Ως μέλος του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου (ΕΟΣ) και του Συλλόγου «Υπαίθριος Ζωή», ο Μητρόπουλος κατέκτησε πολλές κορυφές στη διάρκεια της δεκαετίας του 1930: την επιβλητική Γκιώνα, τα Βαρδούσια, τη Λιάκουρα του Παρνασσού, τον Ταΰγετο, τον Πάρνωνα κ.ά. Χαρακτηριστική, μεταξύ άλλων, η περιγραφή του Θάνου Κωνσταντινίδη για την ανάβαση του μαέστρου και της συντροφιάς του στην κορυφή του Πηλίου Πλιασίδι, ύψους 1.548 μ., η οποία «συνδυάζεται με οδοιπορική διαδρομή πάνω στο βουνό, με κάθοδο στην παραλία,εξωτική τότε,του Αϊ Γιάννη κι επιστροφή από τις Μηλιές,με το τραινάκι στο Βόλο.Η ομάδα,περνώντας με αυτοκίνητο από τη Λάρισα, έρχεται στην Καλαμπάκα. Ανεβαίνουν στα Μετέωρα. Από την Καλαμπάκα η συντροφιά θα συνεχίσει την οδοιπορία της μέχρι τα Γιάννενα…
Από τα Γιάννενα, η επιστροφή στην Αθήνα θα γίνει με αεροπλάνο της νεοσύστατης,τότε,αεροπορικής γραμμής, με ενδιάμεση προσγείωση στο Αγρίνιο. Το αεροπορικό ταξίδι ήταν μια καινούρια εμπειρία για την εποχή εκείνη. Την πρόσφερε στους φίλους του της ορειβατικής συντροφιάς ο γενναιόδωρος Δ.Μητρόπουλος καλύπτοντας ο ίδιος τα έξοδα των εισιτηρίων».
Ο Μητρόπουλος κατάφερε να συνδυάσει το «δίδυμο» πάθος του για τη μουσική και τη φύση οργανώνοντας συναυλίες στα αρχαία θέατρα της Επιδαύρου, της Σικυώνας, των Δελφών. Χαρακτηριστική και εδώ η περιγραφή του Κωνσταντινίδη, βασισμένη σε πληροφορίες του Δημήτρη Παπαευστρατίου, φίλου του μαέστρου: «Στους Δελφούς ο ήχος των οργάνων αλλοιωνόταν από τη ρεματιά των Φαιδριάδων,με την ηχώ και τις αναπόφευκτες ανακλάσεις. Γι΄ αυτό, μετά τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα,που ο μαέστρος θεώρησε πως δεν του ανήκουν, στράφηκε κι έδειξε το Δελφικό τοπίο».
φωτό: Ορειβατική ομάδα στον Ολυμπο.Ο Δημήτρης Μητρόπουλος, τρίτος από αριστερά,καθιστός,με τον αγαπημένο του μπερέ
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου