Γεμάτοι ρωγμές , χαλάσματα στης ψυχής μας τα μονοπάτια
τέτοιοι άνθρωποι
πλακώνει κι από πάνω της φτώχειας η βία
γίνονται όλα μαντάρα
έτσι είναι άραγε ;;
η ύπαρξη, αυτό το μέσα, το περίκλειστο που δεν είναι χωμένο
αυτό που τρέμει μη σωθεί και το φέγγος αδύναμο φέγγει
ξεχαρβαλώνει την φτιαχτή μηχανική νόσο
από τα "χαλασμένα παράθυρα"
ο αγέρας φυσάει
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου