
από το φύλλο της εφημερίδας η "Πατησίων ΖΕΙ" του μηνός Φεβρουαρίου
(απόσπασμα)
Mayday....Mayday....Mayday
Ζω, σα να είμαι στα χαρακώματα. Ποιος έχασε τη δουλειά του, ποιος, αρρώστησε και είναι ανασφάλιστος ή σαν ανασφάλιστος μοιάζει, αν και έχει πληρώσει μια ζωή για τη στραβή.Βολτάρω και είναι σα να βγαίνω βόλτα στην εντατική.Μιά πόλη ολόκληρη ρημάδι. Αμ , ο γείτονάς μου ο Φάνης;;; Καλός και χαρούμενος. Παίζαμε τάβλι. Οικοδόμος , μαστόρι φίνο.Τον έπαιρνα για μεροκάματο και μ έβγαζε ασπροπρόσωπο…Εμεινε ταπί…Ντράπηκε παιδιά και γυναίκα, έφτιαξε μια μέρα ένα μπογαλάκι κι έφυγε , ποιός ξέρει για πού…Τα περασμένα Χριστούγεννα μού στειλε μια κάρτα με έναν ιπτάμενο τάρανδο που φώναζε «mayday…mayday…mayday “
Εκανα να κοιμηθώ μέρες. Ο Φάνης μου ….ο Φάνης μου….(και τώρα που το γράφω , με πιάνουν αναφιλητά).
Εκανα να κοιμηθώ μέρες. Ο Φάνης μου ….ο Φάνης μου….(και τώρα που το γράφω , με πιάνουν αναφιλητά).
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου