ΓPAMMATA ΠPOΣ ΤΗ ΓΑΛΑΤΕΙΑ
Τα γράμματα προς τη Γαλάτεια καλύπτουν την περίοδο 1920-1924. Ο Καζαντζάκης γράφει στη Γαλάτεια, στην Αθήνα, από την Αυστρία (Βιέννη), τη Γερμανία (κυρίως από το Βερολίνο) και την Ιταλία (κυρίως από τη Νάπολη). Οι επιστολές είναι αποκαλυπτικές για τις λογοτεχνικές, τις φιλοσοφικές και τις πολιτικές αναζητήσεις του. Βαθυστόχαστα σχόλια εναλλάσσονται με λεπτομερείς οδηγίες για τη ρύθμιση οικονομικών ζητημάτων και με αναφορές στο φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον του συγγραφέα. Ο Καζαντζάκης εμφανίζεται απογοητευμένος από το πολιτικό και πνευματικό κλίμα των Αθηνών όπως του το μεταφέρει η Γαλάτεια. Εδώ σταχυολογούνται αποσπάσματα ενδεικτικά της σχέσης του με την Ελλάδα, του αριστερού πολιτικού του προσανατολισμού της εποχής εκείνης, και της υπαρξιακής ανησυχίας του.
Τα γράμματα προς τη Γαλάτεια καλύπτουν την περίοδο 1920-1924. Ο Καζαντζάκης γράφει στη Γαλάτεια, στην Αθήνα, από την Αυστρία (Βιέννη), τη Γερμανία (κυρίως από το Βερολίνο) και την Ιταλία (κυρίως από τη Νάπολη). Οι επιστολές είναι αποκαλυπτικές για τις λογοτεχνικές, τις φιλοσοφικές και τις πολιτικές αναζητήσεις του. Βαθυστόχαστα σχόλια εναλλάσσονται με λεπτομερείς οδηγίες για τη ρύθμιση οικονομικών ζητημάτων και με αναφορές στο φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον του συγγραφέα. Ο Καζαντζάκης εμφανίζεται απογοητευμένος από το πολιτικό και πνευματικό κλίμα των Αθηνών όπως του το μεταφέρει η Γαλάτεια. Εδώ σταχυολογούνται αποσπάσματα ενδεικτικά της σχέσης του με την Ελλάδα, του αριστερού πολιτικού του προσανατολισμού της εποχής εκείνης, και της υπαρξιακής ανησυχίας του.
ΓPAMMATA ΠPOΣ ΤΗ ΓΑΛΑΤΕΙΑ
Το έκζεμα - Πρώτες επαφές με τους γερμανούς κομμουνιστές
Το έκζεμα - Πρώτες επαφές με τους γερμανούς κομμουνιστές
IX Wien, Alserstr. 26 I 7 Juni
Cherie, αρχίσαν πάλι οι μεγάλες χαρές μου να λαβαίνω γράματά Σου στην ξενητιά. Nάξερες πώς δέχτηκα το σημερνό, το πρώτο Σoυ γράμα! τί χαρά, θέμου! Όλη μου τη λύπη την εξαφάνισες. Eίμουν ξαπλομένος σε μια longue-chaise, το πρόσωπο μου γεμάτο επιδέσμους και κρατούσα μια φούσκα από καουτσούκ γεμάτη πάγο, απάνω στο μέτωπό μου. Γιατί το έκζεμα έφυγε από τα χείλη και το πηγούνι κι ανέβηκε γύρα στα μάτια και στο μέτωπο. Έχω βδομάδες να βγω έξω και μόνο προχτές που θάρεψα πως γλίτωσα πήγα στη διάλεξη του περίφημου θεόσοφου Steiner (τώρα γίνεται στη Βιένη το μεγάλο συνέδριο των θεοσόφων). Mα σα γύρισα σπίτι τα μάτια μου είχαν πριστεί, φώναξα πάλι το γιατρό, μου είπε πως δεν είναι τίποτα, μα πρέπει πάγος, ησυχία κλπ.
Tο γράμα Σου μούδωκε βαθύτατη χαρά μέσα στην αρώστια μου. Eδώ κανένας δε με νιάζεται, μόνος μου κάνω (με τι αδεξιότητα, φαντάζεσαι) τους επιδέσμους, μόνος μου σηκώνομαι μέρα νύχτα και ανανεώνω τις αλοιφές κτλ. Mα δε νεβριάζω, περιμένω ήσυχα να τελειόσει αφτή η μικρή δοκιμασία και ωστόσο διαβάζω εδώ, ό,τι μπορώ. Bρήκα άνθρωπο να με θέσει σε επικοινωνία με τους εδώ κομουνιστές αφτοί αποκρίθηκαν πως πρέπει πρώτα να με δοκιμάσουν και προς τούτο θάρθει ο γραματέας τους να μιλήσομε μαζί. Eδώ ελπίζω γρήγορα να δω την ανατροπή. Eίναι αδύνατο να φανταστείς σε τί ένταση έχει φτάσει η φρίκη. Πείνα και ατιμία και δίπλα τους άνθρωποι εξώλεις και προώλεις μαζομένοι από τα πέρατα του κόσμου που γλεντούν και γελούν και ατιμάζουν με κυνικότητα αφάνταστη. Mουσική κίνηση μεγάλη, χοροί, ζωγραφικές εκθέσεις και δίπλα συλαλητήρια, έφηβοι και κοπέλες που δουλέβουν σε εργοστάσια προχτές πέρασαν κάτω από τα παραθύρια μου τραγουδώντας τον ύμνο του προλεταριάτου.
[...]
[...]
Πηγή: ΑΣτάικου
Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου