"Ο κλέφτης των ποδηλάτων"

Κάποτε πριν 30 χρόνια ότι και να έκανα όπου και να εργαζόμουν
η φιλοδοξία μου ήταν να γίνω "κλέφτρα των ποδηλάτων"
Εδρανα και θεωρεία και εαν κάποιος ήταν μικροκλεφταράκος έγω φτερούγιζα με δέος ατενίζοντας έναν ποταμό με χίλια πολλές φορές δίκια
..........................................

Vittorio De Sica, σκηνοθέτης της ταινίας
"Ο κλέφτης των ποδηλάτων"

Λιτή ταινία (1948) ένα αριστούργημα.
Η φτώχεια δεν ήταν μεταδοτική όπου ο διπλανός πρέπει να αποτραβηχτεί και να απομονώσει τον φτωχό.
Οι ήρωες σμιλεμένοι μέσα από την πραγματική ζωή
Πριν έρθει αναμεσά μας ο μεγάλος ξένος της τεχνολογίας
Αυτός που κερδοφορώντας παίζει όλους τους ρόλους, αντί για μας.
Αντ αυτού, στις σχέσεις.
Η τεχνολογία δίχως "αιδώ" και "δίκη" μετατρέπεται σε σατράπη δυνάστη μπουκώνοντας μας με εικόνες , πλαστικό, και παραποιημένο υλικό.
'Αλλωστε η εικόνα δεν θέλει κόπο. Αντικαθιστά και υποκαθιστά.
(παλαιότερος σχολιασμός)
......................................
(ΣΗΜ ερώτημα η φτώχεια δεν ηταν μεταδοτική
σήμερα;;)

Πηγή: ΑΣτάικου
 Ανάρτηση: ΑΣτάικου