Ενας παραλογισμός βουίζει έξω σαν αγέρας παράξενος
Στα πλήκτρα κύλισε σκόνη
Εγκατέλειψαν οι περισσότεροι την καλλιέπεια λόγων και λέξεων
Κι εγώ βαρέθηκα να κρίνω και μένα και τον άλλον και τον απέναντι
Σ αυτό το τοπίο που κοχλάζει, σιγά, σιγά μαθαίνεις οτι εμείς κρινόμαστε
Αφοπλισμός λοιπόν από τα επιθετικά και στάξε ροδόνερο στο στόμα
Μου λείπεις.....
Πάντα κάθε ώρα και λεπτό λείπεις
Και όλα τα κενά η φύση τα γεμίζει
Με τι τα γεμίζει δεν θέλω να ξέρω
Μόνο την απουσία της αγάπης δεν γεμίζει
Νατη πάλι αυτή η τραγωδία--να είσαι ο κρινόμενος από το ατελεύτητο και
εσύ να χεις μια λέξη να πεις ,οτι τι στο καλό με την απουσία μπορεί κάποιος κάτι να κάνει ;;
Και δεν θέλω τα υπερκόσμια ουτε τα εξωκόσμια μήτε τα παράξενα
Απλώς μου λείπεις δίχως εξηγήσεις ...
________________________________________________________
Αθήνα κέντρο ή όπως το πάρει κανείς
Η ατμόσφαιρα που βλέπω δεν είναι η γνωστή
Ο αέρας που ανασαίνω δεν είναι ο παγίως γνωστός
Για το νερό δεν ξέρω και αποτέλεσμα δεν έχω
Πάνω μας οι μανιακοί με τα πριόνια στο δρόμο για τις λεύκες
και όσοι το νοιώθουν κατάκαρδα λίγοι
Η εξίσωση πώς το λίγο το κάνω πολύ στον κύβο δλδ ή στη νιοστή δίχως να αυθαιρετήσω
μάλλον δεν λύνεται , και σταματώ να το υποθέτω
Πολλοί ετοιμάζονται να φύγουν για τα αστρα για το διάστημα ξερώ κι εγώ τι εννοούν
Μια και έγώ φεύγω πάντα από εδώ με προορισμό το εδώ και με ανάπαυλα πάλι το εδώ
και επιστροφή εδώ
Το εδώ είναι και εκεί και είναι και παραπέρα και ακόμη πιό πέρα
Αλλά είναι εδώ
Κι άλλωστε εσύ λείπεις οπότε δεν χρειάζεται να επεξηγώ
Οι φίλοι έχουν όλοι αλλάξει
Για δύο χρόνια φοβόντουσαν μη τυχόν είμαι επικίνδυνη και τώρα φοβούνται και την σκιά τους
Το χω πάρει απόφαση με πολύ μεγάλη πίκρα
Αλλά τα γεγονότα είναι μαρτύριο και πάλι μαρτύριο
Κι εγώ που όλους τους συγχωρούσα τελικά απόμεινα να με συγχωρώ με μάρτυρα τον θεό
Δεν έχω καλύτερη πρόταση από αυτή
Και εσύ απών πάντα απών
Μια πεταλούδα έκατσε στα πλήκτρα
Μεταξύ μας δεν θέλω να την πατήσω
Το χρονολόγιο κλείνει για σήμερα λόγω πεταλούδας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου