μέρες πολέμου
μέρες ήττας
το μελάνι πηχτό στα πνευμόνια
φαρμάκι γδέρνει τα μάτια
οσοι αγαπήσαμε σφάλαμε
δεν δώσαμε στην αγάπη την χάρη
δεν μετουσιώθηκε το θαύμα
πάντα σκοτωνόταν στην βαρειά μας ύλη
πάντα βάζαμε την αγάπη στόχο σε μια σκοποβολή ανθρωποκτόνα
και τώρα που οι καιροί φέραν ξανά έχιδνες και τυφώνες
στόχος γίναμε εμείς στο μαύρο σημάδι
μη βλέποντας την φλέβα που έρεε λόγω αγάπης με αιτία το θαύμα
θαύμα η συνέχεια των αορατων στοιχείων μας
και ταξιδεύει και τρυπά τα νέφη και κυκλώνει το χάος της μοχθηρίας
αγριόχορτα και φρύγανα σκεπάζουν την μνήμη
κι όμως η μνήμη ήταν η μάνα της αγάπης
______________________________________________________
Αθήνα κάτι σαν ψυχιατρείο
Πάς σε μια δουλειά δημοσίου και σε κοιτάζουν ως εχθρό επειδή δεν μασκοφορεις
Δεν έχω τρόπο άλλο από το να επιτεθώ όπως έκανα σήμερα
Αυτο όμως δεν μου αρέσει ...ΔΕν είναι στοιχείο μου η επίθεση σε άλλους ...
Η ψευδαίσθηση να φύγει να δούμε κατάματα την αλήθεια
αλλά η αλήθεια οτι πολλοί --παρα πολλοί--έχουν ολότελα παλαβώσει
θα με πάρει καιρό να το λειάνω, να το συγχωρέσω, να το υπερβώ, να φορέσω στη θέση της
μοναχικότητας μια αφόρητη μοναξιά
Πάω λοιπόν αλλού
Αυτές τις μέρες είμαι στην Σπαρτη
Δύσκολες ιστορίες αλλά με ανθρωπιά
Και δεν εξωραίζω αλλά η ανθρωπία σπιθοβολούσε ακόμη και στον αχρείο οταν ακουμπούσες το χέρι
να τον σηκώσεις και η ζέστα τρεμούλιαζει στη φλέβας το αίμα και γρήγορα αντιλαμβανόσουν οτι η
ψυχή του κινήθηκε
Οι κοτσαμπάσηδες ήταν όμως άλλοι Ηταν τούρκοι στην καρδιά ντυμένοι φίλοι κι υποκρίνονταν τους
έλληνες
Αυτού του είδους ήταν πάντα αλλοι
Μετά δίνω μια και πάω στον Αθω στα ριζά
Εκεί οι τροποι του κακού είναι γνωστοί
Αυτό μου ξαναφέρνει το θεμέλιο και της τέχνης την θυμέλη εντός μου
Πόσες μέρες θα περάσουν να δεχτώ οτι απλοί καθημερινοί άνθρωποι έχουν βρει ένα άθλιο άσυλο που
το ονομάζουν ασφάλεια ;;
Πάλι , δεν βγάζω άκρη να περνάν μέρες βάρβαρες για να το δεχτώ
Με πείθουν οι ιερείς που με νηφαλιότητα το αντιμετωπίζουν κατάματα και το υπερβαίνουν
Δεν μ αρέσει και πολύ η στενοχώρια .....Δεν την θέλω
Αλλωστε για να ορμήσεις στο εχθρό που σε πολιορκεί , ορμάς πανευτυχής και όχι ολοφυρόμενος
Αν πας με τη δεύτερη εκδοχή θα πας άπατος
Δεν είναι του γούστου μου το άπατο
Αν πάω μια και έξω να το θέλω και να πατώνω
(τελος πάντων πολλά ηρωικά ...αλλά είναι οι μέρες τέτοιες)
(σημ περαίωση της απόστασης με πολλούς
το έκλεισα το θέμα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου