Αλλη μία μέρα γκρι
Μέχρι να γράψουμε Μια άλλη μέρα-- θα πρέπει πρώτα να εφεύρουμε
το κολύμπι σε ανοικτο ωκεανό -καταμεσής--χωρίς σανιδα
Η ορατότητα σήμερα με μπαλώματα
Είμαι ήδη εξοδίτισσα από το νοητικό μάτριξ
Ελπίζω να μη χρειαστεί να αφαιρέσω το μάτι όπως έκανε η Ελένη
Εμπόδιο αληθινό είναι γι άλλη μια φορά η αδυναμία της αυθυπέρβασης της μαυρίλας
και μέσα από όλο αυτό να ξεπλυθούμε
Κάτι σαν τα ασπρόρουχα με αλυσίβα
Ευτυχείς όσοι έχουν μια αγάπη αγκαλιά και κλαίνε μαζί και παρέα , ο ένας στον κόρφο του άλλου
Σ αυτή την περίπτωση το δάκρυ γινεται υδρατμός και σκουντά και κανά θεό
και που ξέρεις ένα ζεύγος, μία αδιάιρετη αγάπη , ένα κλάμα σπαρακτικό κινεί στη δεδομένη στιγμή το σύμπαν
Οσο πάει , τόσο με ζώνουν σκέψεις οτι οι δράκοι είναι εδώ για πάντα
Και κείνη η γοργόνα του Μεγα Αλέξανδρου όλο σαλιαρίζει με καπεταναίους αλλά και κήτη
και χέρι στη κατάσταση μας να τον βρει τον Μέγα, δεν κουνάει
Συνοπτικά
---Να βρω ένα ζεύγος αδιαίρετο να παρακαλέσω να κλάψουν παρέα
---Να βρω τους καπετάνιους τους έμπιστους να ξελογιάσουν την γοργόνα και να αναζητήσει τον Αλέξανδρο
----
Να βγω σε παραλία , αλλά η συντεταγμένη είναι δυσμενής και δε ξέρω αν προλάβω
Συναρπαστικά όλα αυτά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου