ΑΝΕΥ
Δεν εκπλήσσομαι για καμία αναμενόμενη εξέλιξη της ασχήμιας και της κακίας
Βλέπετε και η κακία εκτυλίσσεται και δεν μένει αδρανής
Το κακό είναι που η κακότης φορά την ανθρωπότητα σαν ρούχο και την πυροβολεί με νέα τεχνολογία με σκοπό την παραμόρφωσή της
Η ανθρωπότητα όλο αυτό το ονομάζει εξέλιξη πρόοδο δημοκρατία και χαίρεται τα πυροτεχνήματα
Πόσος ο χρόνος που θα αντιληφθεί οτι η ουρά του βεγγαλικού είναι η ίδια;;
Άδηλον
Η κακουργία της αυτοκρατορίας ουδέποτε με εξέπληξε καθ ότι εκ γενετής υπήρξα φιλύποπτη με δαύτην
Με εκλπήσσει ένα πετούμενο που θα με εμπιστευτεί
Θα τινάξει την φτερούγα και θα ξετυλίξει τις δεξιότητές του
Θα ενθουσιαστώ απ την αρχή επειδή αγνοούσα το μέγεθος στο πετούμενο της δικής του ευφυίας
Με εκπλήσσει την ώρα που σουρουπώνει το τρέμουλο της φτέρης την ώρα που όλα είναι αδρανή κι άκίνητα
Με εκπλήσσει που η έκπληξη θα είναι ένας κόκκος σκόνης ακουμπισμένος στα χείλη μου και θα θυμίσει το άνθος της γαζίας στην πόλη μου που μικρή είχα σταθεί με στόμα ολάνοιχτο και είχα καταπιεί μια χούφτα άνθη
Χρονολόγιο 19/07/2021
φωτό Olya Gluschenko / Κωστής Δρυγιανάκης, 1993-2017
Δεν εκπλήσσομαι για καμία αναμενόμενη εξέλιξη της ασχήμιας και της κακίας
Βλέπετε και η κακία εκτυλίσσεται και δεν μένει αδρανής
Το κακό είναι που η κακότης φορά την ανθρωπότητα σαν ρούχο και την πυροβολεί με νέα τεχνολογία με σκοπό την παραμόρφωσή της
Η ανθρωπότητα όλο αυτό το ονομάζει εξέλιξη πρόοδο δημοκρατία και χαίρεται τα πυροτεχνήματα
Πόσος ο χρόνος που θα αντιληφθεί οτι η ουρά του βεγγαλικού είναι η ίδια;;
Άδηλον
Η κακουργία της αυτοκρατορίας ουδέποτε με εξέπληξε καθ ότι εκ γενετής υπήρξα φιλύποπτη με δαύτην
Με εκλπήσσει ένα πετούμενο που θα με εμπιστευτεί
Θα τινάξει την φτερούγα και θα ξετυλίξει τις δεξιότητές του
Θα ενθουσιαστώ απ την αρχή επειδή αγνοούσα το μέγεθος στο πετούμενο της δικής του ευφυίας
Με εκπλήσσει την ώρα που σουρουπώνει το τρέμουλο της φτέρης την ώρα που όλα είναι αδρανή κι άκίνητα
Με εκπλήσσει που η έκπληξη θα είναι ένας κόκκος σκόνης ακουμπισμένος στα χείλη μου και θα θυμίσει το άνθος της γαζίας στην πόλη μου που μικρή είχα σταθεί με στόμα ολάνοιχτο και είχα καταπιεί μια χούφτα άνθη
Χρονολόγιο 19/07/2021
φωτό Olya Gluschenko / Κωστής Δρυγιανάκης, 1993-2017
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου