Μια μέρα σα κι αυτή το 2002, έφυγε από την ζωή ο Πολωνός σκηνοθέτης
Αντρέι Ζουλάφσκι
Η διασημότερη ταινια του υπήρξε το έργο
"Σημασία έχει ν αγαπάς"
Ο σκηνοθέτης αποτύπωσε την απόλυτη μοναξιά και την συντριβή του έρωτα στις σχέσεις του δυτικού ανθρώπου όπου εδώ και πολλά χρόνια ερημώνεται από την αποπνευματικοποίηση, που τον οδηγεί σε κενό της ίδιας του της ψυχής,στον μηδενισμό και στην κυνικότητα
Ο Ερωτας όμως αφανίζεται--ουσιαστικά δολοφονείται-- από την κυνική συμπεριφορά, την απάθεια και την πλήρωση του ψυχικού κενού που αναπτύσσουν ,
οι ανθρωποι, ως κατατρεγμένοι, εγκλωβισμένοι και δέσμιοι του υλισμού με δεσμοφύλακα τον άρρωστο ναρκισσισμό τους όπου καταλήγει να πληροί το κενό που δημιουργείται από την αδιαφορία και την θεοποίηση του εγώ
Και ως κάτοχος της ύπαρξης ο ναρκισσισμός ορίζει το ανθρώπινο σύμπαν ως είδωλο ενός δήμιου που σπέρνει τον θάνατο.
Σημασία εχει ΕΣΥ ν αγαπάς.Ο άλλος είναι ένα άλλο πρόσωπο και μπορεί να κάνει οτι εκείνο θέλει.
Αν ο έρωτας και των δύο συμπέσει με έμπνευση και εν-θουσιασμό οδηγεί τις ανθρώπινες οντότητες στο μονοπάτι της Σοφίας
Να γίνεσαι ένας άλλος Καλύτερος.
Να αγαπάς ως συνείδηση--άχρονα-- ως ένα ΕΙΝΑΙ, πνοή μιας ανάσας των δύο.
Να είσαι έτοιμος να φύγεις, εαν η αγάπη χρειάζεται τη δική σου φυγή ως προσφορά στο αείζων του ερωτα πυρ
Να αποτυπώνεις από την αρχή στον πυρήνα σου οτι με την αγάπη αυτή ξανά από την αρχή γέννησες πλευρές και τοπία ανθρώπινα, που δεν είχες στο ελάχιστο υποψιαστεί
Να γίνεσαι ένας άλλος , καλύτερος, ένας άνθρωπος άρτιος, πλήρης ψυχής με όρατότητα το Αγαθό
Η ταινία του Ζουλάφσκι με ἐξαρση οδηγεί το νου στην έκστασή οταν ερωτεύονται ως μία ψυχή δύο άνθρωποι της τέχνης που αναγκαστικά υπηρετούσαν ως καλλιτέχνες τον βούρκο και την φοβερή διαστροφή των άγριων ενστίκτων
Ταινία, σφαίρα στο τεχνολογικό, ατομιστικό μυαλό του Δυτικού θεατή.
Εργο που καταδείχνει--επίσης-- οτι η αγάπη , ο έρωτας , οι σχέσεις πολλές φορές παίζονται ως φορετοί ρόλοι.
Τα γρήγορα πλάνα, κραυγή για τον αυτάρεσκο Δυτικό του 1ου κόσμου.
Τελικά το σινεμά εκτός Δύσης μπορεί να δει αβίαστα με μεγεθυντικό φακό την υποκρισία που τρώει τα σπλάχνα των ανθρώπων του καταναλωτικού μοντέλου.
Ο Ζουλάφσκι μετά από αυτή την ταινία που διαπέρασε και το δικό του αυτογνωσιακό σύμπαν και ατενίζοντας το δικό του κενό
και αδιέξοδο, οδηγήθηκε σε τοπία προσωπικής διαταραχής
Η θέα του έρωτα είναι ήλιος λαμπρός έξω από το σπήλαιο του φυλακισμένου ατόμου που δεν αντιλαμβάνεται τα δεσμά του
Η επερχόμενη γνώση -λόγω του έρωτα--και η υπέρτατη συνείδηση για την κοσμική λαμπρή καταιγίδα χρειάζεται
το βάθεμα της αυτογνωσίας με βέλος στον κόσμο των ταπεινών υλικών ενστίκτων την Αρετή
Αλλιώς κάποιος ενδεχομένως ακολουθήσει τον δρόμο του Ζουλάφσκι
Η καλύτερη ερμηνεία της Ρόμυ Σνάιντερ.
από άκλιτον
κριτική κινηματογραφικού έργου
(παλαιό το κείμενο)
------------------------------------------------------------------------------
Ο Αντρέι Ζουλάφσκι γεννήθηκε στο Λ'βοβ της Πολωνίας (σημερινή Ουκρανία) το 1940. Εγκατέλειψε την Πολωνία σε ηλικία πέντε ετών και πήγε στο Παρίσι, όπου σπούδασε στη Σορβόνη.
Εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε ταινίες του Αντρέι Βάιντα πριν αρχίσει να γυρίζει τις δικές του ταινίες.
Προκάλεσε αίσθηση ήδη με το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, «Το Τρίτο Μέρος της Νύχτας», εμπνευσμένο από τα πειράματα που γίνονταν στον πατέρα του από τους Γερμανούς. Ο ήρωας της ταινίας, κυνηγημένος από τις ενοχές για τον θάνατο της γυναίκας του και του γιου τους, συμμετέχει σε ιατρικά πειράματα και οδηγείται σε έναν εφιάλτη.
-------------------------------------------------------------------------------
Ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Ζουλάφσκι πέθανε σε ηλικία 75 ετών από καρκίνο. Υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους πολωνούς σκηνοθέτες, με ταινίες του να έχουν πέσει θύμα λογοκρισίας, κυρίως από τις πολωνικές Αρχές. Ανάμεσα στα γνωστά του αριστουργήματα είναι το «Σημασία Έχει Ν' Αγαπάς» και «Το Τρίτο Μέρος της Νύχτας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου