Το τοπίο το ήδη γνωστό , ως περιβάλλον, συνείδηση προερχομένης εκ τοῦ ορισμένου τόπου και των δημιουργημένων σχέσεων , με οδηγό και πλήρη καταγραφή στο γνωστικό και λογοτεχνικό τοπίο
Δεν υφίσταται......
Σ αυτό το κενό δημιουργούν οι αρχιτέκτονες των άψυχων μαζών τον άνθρωπο ψηφίο
Καθήκον της γραφής η επανασύνθεση των αληθινών λόγων των ψηφίδων υπερβαίνοντας τον συντριμμό των λέξεων και της παραμυθίας
Σώζονται οι κωδικοποιημένοι ως ο Όμηρος, οι Λόγοι του Χριστού, οι Ρώσσοι κλασικοί και οι διαταραγμένοι Δυτικοί όπου αντιλαμβάνονταν την αιτία της διαταραχής τους αλλά δεν μπόρεσαν να υπερβούν το ατσάλινο τοίχος.
Τέλος χρόνου και τέλος γραφής με συνειρμούς προερχομένους από τις ήδη γνωστές χρονογραμμές
Σε όλο αυτο το ερημώδες τοπίο οι έχοντες ρόλο διασκεδαστή δεν χωρούν, ουτε οι φίλαυτοι, μήτε οι εγωπαθείς , πολύ περισσότερο οι πανηδονιστές των ενστίκτων
Αρχή επανασύνθεσης με επίπεδο γνώσης υψηλότερο και με υπερδιαστατικό όπλο την ψυχή
Ποιά ψυχή;;
Την Αγαθή Μόνον!
Αγαθή ψυχή είναι η έχουσα αρμονία και σύνδεση με το Ολον και τον Ατελεύτητο Δημιουργό
Χρόνοι Παλαμήδους και Μίνσκιν ως παραστάτες του Χριστού !
Χρόνοι των Αγίων και των Ενάρετων !
Χρόνοι παρουσίας και λόγου της έσω ψυχής του ανθρώπου συνδεδεμένου με τον Θεό!
Η επιφάνεια χάρτου της γραφής είναι λευκή και μόνο η νέα γραφή με καταγραφή λόγων και έργων της αγαθότητας χωρεί
Οι ταπεινοί και ελάχιστοι γραφείς να καταθέσουν τους φθαρμένους κονδυλοφόρους τους
Μόνο η Ανάβαση προς τον Θεό τους σώζει!
Η έμπνευση προέρχεται Άνωθεν και ως οδοδείκτες μόνον τα κείμενα τα προερχόμενα εκ του Άκτιστου αποτελούν την επανεκκίνηση!
Ο αγωνιζόμενος άνθρωπος με σκοπό να βρεί και να συναντήσει τον αγαθό εαυτό του απέτυχε
Γκρεμίστηκε στις λαβυρινθώδεις διαδρομές παρακάμπτοντας τις σημάνσεις της Αγαθότητας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου