........μερικές φορές απελπίζεσαι κι ας υστεριάζουν πολλοί ότι δεν πρέπει να σου συμβαίνει......εσύ μερικές φορές απελπίζεσαι....
βέβαια θα με ρωτήσετε με απορία: "καλά είχες κάποια ελπίδα;;"
είχα την ελπίδα ότι δεν έχω ελπίδα αλλά είμαι ψύχραιμη και θα παραμείνω έτσι,
αλλά μερικές φορές γκρεμίζεται η ψυχραιμία και σαν παγετός σε ικρίωμα σου μοιάζει........
..........να γίνεται αύριο απεργία και να μη ξέρεις τη σημασία........
διότι ως γνωστό η απεργία προϋποθέτει την εργασία και τα εργατικά δικαιώματα τα οποία απειλούνται
επίσης προϋποθέτει να υπάρχουν εργαζόμενοι και κυβέρνηση που θεωρητικά θα βρεθεί ανάμεσα στους εργοδότες και τα σωματεία εργαζομένων
όλα τα παραπάνω ,αποτελούν ταινία επιστημονικής φαντασίας,σήμερα
γιατί δεν ξεστομίζουν την αλήθεια λοιπόν;;
( Απόσπασμα από την αφήγηση του ζωγράφου Μάνθου Κέτση, συνεξόριστου του Γιάννη Ρίτσου, για το πώς ο ποιητής αρνήθηκε την υπογραφή δήλωσης μετανοίας στο διοικητήριο των βασανιστών του στη Μακρόνησο – «Γιάννης Ρίτσος, Κινηματογραφική αυτοβιογραφία, Γιώργος και Ηρώ Σγουράκη, έκδοση Αρχείο Κρήτης»)
«Σηκώθηκα κι έκανα τα τρία βήματα που απομένανε. Με περιμένανε όλοι, όλοι. Δεν έλειπε κανείς, ούτε και η άδεια μου καρέκλα, ούτε η πένα που θα υπόγραφα. Όλοι και όλα ήταν εκεί.
-Καθίστε.
-Όχι, ευχαριστώ. Ήρθα μόνο να σας πω ότι δεν θα υπογράψω.
-Πως; Μα το πρωί…
-Έχετε δίκιο. Όμως, πριν μπω εδώ, σταμάτησα και κουβέντιασα με τη συνείδησή μου.
-Έκανες σε κανένα κακό; Τη ρώτησα. Μου είπε: Όχι. Αγαπάς όλο τον κόσμο; Μου απάντησε, ναι. Αγαπάς πολύ την Ελλάδα; Μου είπε: Απέραντα. Βλέπετε κύριοι αυτά τα πράγματα οι άνθρωποι τα ζουν, δεν τα υπογράφουν. Και έφυγα.
Έτσι που ακουμπούσαν τα μάγουλά μας πάνω στα χέρια μας, είχανε τόσο τρέξει τα δάκρυα που τα μανίκια μας ήτανε μουσκεμένα. Εκείνη την ώρα δεν ζούσαμε. Ήτανε μια υπέροχη κοινωνία.
-Γιάννης Ρίτσος (…)»
___________________________________________________
Δεν υπάρχει πιο ακατάπαυστη και πιο βασανιστική φροντίδα για τον άνθρωπο, όταν μένει ελεύθερος, παρά πώς να βρει όσο γίνεται γρηγορότερα κάποιον να προσκυνάει.
«Ο Μέγας Ιεροεξεταστής», σελ. 154---από "οι αδελφοί Καραμαζόφ"
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Η πίστη, στην πραγματικότητα, δεν πηγάζει από το θαύμα, αλλά το θαύμα από την πίστη.
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου