...θαλασσί.......

την τελευταία φορά που σε είδα, παλμός  θαλασσί  μες στην σιωπή σου....

έρρεε  ήρεμη γαλήνη,  μπουμπούκια στο μέτωπο

και εσύ να φεύγεις ......να φεύγεις.....άστρο της αυγής και ασημί η πλάτη σου 

σαν φλόγες της αγάπης 

κονδυλοφόρος  των νεφών και της δικής μου  χλωρής ψυχής η μελωδία, σου

στάζει το γαλάζιο γέλιο, σου 

χαρά στη ζωή μου.....

τυλίγεσαι στους καρπούς των χεριών μου , περιστερώνας, της χάρης σου 

πριν.......αποχαιρετιστούμε 

ροδί βασίλειο της αγάπης , ιστίο στα καράβια μας 

πανάκι στον κόρφο μας 

βαμμένο από τις λεπτές χορδές βλεφαρίδες , ροδί....

στον ορίζοντα αχολογούν οι τυράννοι 

και εσύ στολισμένος σκίζεις ουράνια  πλάτη 

την τελευταία φορά ντυμένος θαλασσί

χάθηκες στ ανοιχτά

και ο γαλάζιος ορίζοντας ντύθηκε το σχήμα των ματιών μου

............

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου