Πολιτεία Πλάτωνος
Ἡ δικαιοσύνη, ἀρετὴ πρώτιστα κοινωνική, εἶναι, ἐνάντια στὸ σκάνδαλο καὶ τὴν τυραννία μιᾶς ἄθλιας κοινωνίας, τὸ ὕψιστο καταφύγιο τοῦ ἀτόμου, ἡ πηγὴ τῆς εὐτυχίας του σ' αὐτὸν τὸν κόσμο, ἀλλὰ δὲν δημιουργεῖται μέσα στὸ ἄτομο παρὰ πάνω στὸ προτυπο καὶ μὲ τὴν πράξη μιᾶς ὀρθὰ ὀργανωμένης κοινωνίας. Ὁ ἴδιος ὁ δίκαιος, ἂν καὶ εἶναι δυνατὸ νὰ μείνει καθαρὸς στή μοναξιὰ του, δὲν πραγματοποιεῖται μὲ πληρότητα παρὰ στὴν «προσήκουσα» πολιτεία: «ἐν γὰρ προσηκούσῃ αὐτός τε μᾶλλον αὐξήσεται καὶ μετὰ τῶν ἰδίων τὰ κοινὰ σώσει» (Πολιτεία 497a).
--------------"Χειμερία νάρκη" η ταινία του Τούρκου Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν
Χειμερία νάρκη των διανοουμένων
Η σκηνή με το άλογο που δαμάζεται, περνώντας το μέσα απο το ρυάκι,
σκηνή που παραπέμπει στην σημερινή αντίσταση των αδυνάτων,
στη φρικτή τους αιχμαλωσία για λόγους κερδοσκοπίας, μπροστά στα μάτια των διανοουμένων που βρίσκονται σε χειμερία νάρκη μακριά από τα τρομακτικά βάσανα των ανθρώπων...
Τέλος, τα περί παγκόσμιας κοινωνίας (που τάχα αναπτύσσεται πρώτη φορά) τα διαβάζουμε από την εποχή της σύλληψης της ιδέας περί Civitas Maxima. Η υπόθεση ότι η διεθνής κοινωνία είναι μια civitas maxima, ένα υπερ-κράτος (και εδώ το «είναι» σημαίνει «είναι ουσιωδώς», «θα έπρεπε να είναι» ή «είναι προορισμένο να είναι») αναπτύχθηκε κυρίως από τον Καλβίνο αλλά είναι παλαιότερη από αυτόν.
Το να καταδικάζεται η ανθρωπότητα στην απουσία νοήματος και στο μηδέν τη στιγμή ακριβώς που έχει εφοδιαστεί με μέσα, τα οποία μπορούν να αφανίσουν τα πάντα εν ριπή οφθαλμού∙ και το να εξαρτάται το μέλλον του ανθρώπινου οικοσυστήματος από άτομα, τα οποία δεν έχουν οδηγό άλλο από τις επιθυμίες τους και τα ‘‘ένστικτα θανάτου’’ τους −όλα αυτά είναι μια προοπτική διόλου καθησυχαστική, η οποία, ωστόσο, μαρτυρεί πολλά για την ανικανότητα της νεωτερικής επιστήμης και των νεωτερικών ιδεολογιών να ελέγξουν τις δυνάμειες που έθεσαν στη διάθεσή τους.
έγραψε ο Ρενέ Ζιράρ
Γάλλος φιλόσοφος και ακαδημαϊκός
Έφυγε από τη ζωή τον Νοέμβριο 2015
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου