κι όμως
ολισθηρότερος δρόμος από την απουσία ομοψυχίας των αυτονόητων που μας ενώνουν
δεν υπάρχει
__________________________________________
επιμένω στην αρετή του ανθρώπου
επιμένω με πάθος
με την αναγκαία υποσημείωση
οτι η αρετή δημιουργεί και αναδύεται με τον νου όρθιο
δίχως την νόηση είναι διακοσμητικό και άχρηστο στοιχείο
____________________________________________
επιμένω στην άρνηση αναπαραγωγής του χαζού και ανούσιου γέλιου της κάθε τηλεπερσόνας με μπόλικο κιτς στο κοινό τραπέζι γεύματος ή δείπνου με τους αγαπημένους μας
φωτό Κύθνος
____________________________________________
επιμένω στην άρνηση ευτελισμού των αρχετυπικών μύθων μας και ιστορικών προσώπων
και εαν δεν είναι δυνατή η αλλαγή
τότε εμείς να πάψουμε την αναπαραγωγή
---------έχουμε απλώς κακοκαιρία και οι ευπαθείς να προσέχουν και να δοθούν λυόμενα με σόμπες στους άστεγους και να είναι δωρεάν η ΔΕΗ στους ευπαθείς και η ΓΣΕΕ και η κάθε ανάλογη συλλογικότητα να ανασκουμπωθούν εαν έχουν κάποιο έστω ελάχιστο φιλότιμο"
οι ασφαλείς φιλάνθρωποι να βάλουν το χέρι στην τσέπη και να πιέσουν τους αρμόδιους για λυόμενα στους άστεγους συμπολίτες μας
__________________________________________
δεν στηρίζομαι σε ότι αισθάνομαι
.«αναζήτηση του άλλου μέσα στο μυθικό βάθος του εγώ πέρα από κάθε πρόσχημα της επιφάνειας, όπου απλώνονται η αντίθεση όσο και η ομοιότητα. Είμαι ερωτικός και γυρεύω έναν τρόπο για την αγάπη μετά την παραδοχή της απόστασης, της απώλειας κάθε φυσικού δεσμού. Δεν στηρίζομαι σ’ ότι αισθάνομαι»..........Νίκος Γαρβριήλ Πεντζίκης
__________________________________________________________
Νικος Γαβριήλ Πεντζίκης
έργο "Ουρανούπολις" 1962
"Αμαρτία η απουσία από το παρόν.Το αστείρευτο ποτάμι που αρδεύει τα μέσα μας. Ανεβαίνει πολλές φορές ίσαμε το στόμα,αλλά διστάζεις να μιλήσεις γιατί σου φαίνεται θ΄ αφήκεις την τελευταία πνοή. Μένουμε στενά συνδεδεμένοι στα εφήμερα μορφώματα. Περισσότερο προσέχουμε τα σκουπίδια και απορρίματα παρά το νερό.Επάνω όμως στο πρόσωπο του νερού εφάπτεται το πνεύμα της αληθείας το ζωοποιό."
απόσπασμα από το "Μυθιστόρημα της Κυρίας Έρσης " του Ν Πεντζίκη
έργο "Ουρανούπολις" 1962
"Αμαρτία η απουσία από το παρόν.Το αστείρευτο ποτάμι που αρδεύει τα μέσα μας. Ανεβαίνει πολλές φορές ίσαμε το στόμα,αλλά διστάζεις να μιλήσεις γιατί σου φαίνεται θ΄ αφήκεις την τελευταία πνοή. Μένουμε στενά συνδεδεμένοι στα εφήμερα μορφώματα. Περισσότερο προσέχουμε τα σκουπίδια και απορρίματα παρά το νερό.Επάνω όμως στο πρόσωπο του νερού εφάπτεται το πνεύμα της αληθείας το ζωοποιό."
απόσπασμα από το "Μυθιστόρημα της Κυρίας Έρσης " του Ν Πεντζίκη
______________________________________________
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου