Δ. Παπαδίτσας
Και κάτι άλλο
Αν σε ρωτήσουν να τους πεις το μυστικό
Πες τους ένα ψέμα:
Υπάρχει ένα και μοναδικό φεγγάρι
Αυτό που είναι στον ουρανό.
Alexander Vertinsky(1889-1957) φωτό
Και κάτι άλλο
Αν σε ρωτήσουν να τους πεις το μυστικό
Πες τους ένα ψέμα:
Υπάρχει ένα και μοναδικό φεγγάρι
Αυτό που είναι στον ουρανό.
Alexander Vertinsky(1889-1957) φωτό
__________________________________________
ειλικρινές ερώτημα σε σαλεμένους
θα μπορούσα να θέσω πολλά
αλλά είναι ενωρίς το πρωί και δεν έχω διαθεση εαν δεν πέσω στα κρυα νερά
θα ήθελα να ρωτήσω ειλικρινά αλλά χάσαμε την σημασία της ειλικρίνειας και ξέμεινα από το οξυγόνο της φιάλης πριν την βουτιά
και ζητώ συγγνώμη αλλά είμαστε όλοι σαλεμένοι που ενώ πνιγόμαστε προσπαθούμε να αποδείξουμε ποιός πνίγεται πιό καλά
καρφί δεν μου καίγεται για την αναισθησία
και χαιρετίσματα στους λευτερατζήδες που πήδηξαν πρώτοι από την κουπαστή και νόμισαν οτι δεν τους πήραμε χαμπάρι (τουρκικης ρίζας η λέξη)
θα μπορούσα να θέσω πολλά
αλλά είναι ενωρίς το πρωί και δεν έχω διαθεση εαν δεν πέσω στα κρυα νερά
θα ήθελα να ρωτήσω ειλικρινά αλλά χάσαμε την σημασία της ειλικρίνειας και ξέμεινα από το οξυγόνο της φιάλης πριν την βουτιά
και ζητώ συγγνώμη αλλά είμαστε όλοι σαλεμένοι που ενώ πνιγόμαστε προσπαθούμε να αποδείξουμε ποιός πνίγεται πιό καλά
καρφί δεν μου καίγεται για την αναισθησία
και χαιρετίσματα στους λευτερατζήδες που πήδηξαν πρώτοι από την κουπαστή και νόμισαν οτι δεν τους πήραμε χαμπάρι (τουρκικης ρίζας η λέξη)
__________________________________________
βαρέθηκα παντελώς το τσάι και συμπάθεια για τους αξιωματούχους διοικούντες εκπροσώπους κομματικούς ή ότι οδηγεί σ αυτούς
μ αρέσει το χιόνι και να τριγυρνώ ανάμεσα στις νιφάδες ένα λεμόνι και εσύ να το περνάς για ήλιο (προς τ αδέλφι μου )
____________________________________________________
τόση αισιοδοξία από το 2010 πήγε χαμένη σαν τρύπιος κουβάς συλλογής νερού από την στέγη
καλύτερα έτσι,
πιθανόν εαν την αφαιρέσουμε-την αισιοδοξία- κι αφήσουμε το κενό δίχως άλλη συναισθηματική κατάσταση , τότε ίσως το πάρουμε αλλιώς, σαν αλάνια σύννεφων , σαν κάτι , ξέρω κι εγώ , βάλτε ότι νομίζετε
ΑΝΑΒΑΣΗ στο ΜΑΙΝΑΛΟΝ
φωτό .Panos Avgerinopoulos
________________________________________________
Μην εμπιστεύεστε αυτούς τους κοσμοπολίτες που θα αναζητήσουν πολύ βαθιά μέσα στα βιβλία τους καθήκοντα που οι ίδιοι απαξιούν να εκπληρώσουν προς τον περίγυρό τους.
Ο τάδε φιλόσοφος αγαπά τους Τατάρους για ν’ αποφύγει ν’ αγαπήσει τους γείτονές του.
τάδε έφη ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ κάποτε
___________________________________________
Χωρίς τους άλλους τα χρώματα γύρω μας είναι πάντα χρώματα μιας περίεργης εντατικής
Πώς ξεσηκώνεσαι ακμαίος για να αντισταθείς από το αόρατο αλλά περί αυτού πρόκειται κρεβάτι μιας γενικευμένης εντατικής;;
Πάλι καλά που κάποιοι έχουν ξεκινήσει διάλογο οξύ
φωτό Antoine d’Agata Paris and its suburbs under lockdown, March 17 to May 11 2020. Paris,
_________________________________________________________
Πώς ξεσηκώνεσαι ακμαίος για να αντισταθείς από το αόρατο αλλά περί αυτού πρόκειται κρεβάτι μιας γενικευμένης εντατικής;;
Πάλι καλά που κάποιοι έχουν ξεκινήσει διάλογο οξύ
φωτό Antoine d’Agata Paris and its suburbs under lockdown, March 17 to May 11 2020. Paris,
_________________________________________________________
το πιό αισιόδοξο που ανάγνωσα μόλις τώρα είναι διαπίστωση ιστολόγου
"Το κείμενο που ακολουθεί [σε pdf] είχε κυκλοφορήσει το μακρινό 2007. «Τώρα τους θάβουνε βαθειά και βρέχει…»
........................Αθήνα παράκεντρο ή ότι νομίζετε θα το ακούσω ως σωστό
Η ολοκληρωτική μασκοφορία των ανθρώπων τα αποπροσανατόλισε
Κατά τ΄άλλα ουδεν γνωρίζουμε και μηδέν καταλαβαίνουμε
Ως κατάληξη έχω την ευκαιρία να σου πω
...........μη χανόμαστε, ίσως είναι οι εσχατιές της ανθρωπιάς μας
Rome by Gaetano Pezzella
(σημερινό Ιανουάριος 2024
κι όμως χαθήκαμε )
________________________________________________________
Πιζανέλλο και Γκουαρίνο Ντα Βερόνα
Το εικονιζόμενο έργο είναι του Πιζανέλλο
Ο Πιζανέλλο (Antonio di Puccio Pisano, γνωστός ως Pisanello, Πίζα, περ. 1395- περ. 1455, ήταν Ιταλός ζωγράφος, από τους σημαντικότερους του Κουατροτσέντο (Quattrocento) και της πρώιμης Ιταλικής Αναγέννησης. Ήταν αναγνωρισμένος από ποιητές όπως ο Γκουαρίνο ντα Βερόνα και τους ουμανιστές, οι οποίοι τον συνέκριναν με τον Τσιμαμπούε, τον Φειδία και τον Πραξιτέλη. Είναι γνωστός για τα περίλαμπρα φρέσκο (νωπογραφίες) σε μεγάλες τοιχογραφίες, τα κομψά πορτραίτα, τα μικρά έργα ζωγραφισμένα σε καβαλέτο και τα λαμπρά σχέδια. Επίσης ήταν σημαντικός κατασκευαστής αναμνηστικών μεταλλίων. Πολλά από τα έργα στη συνέχεια αποδόθηκαν λανθασμένα σε άλλους καλλιτέχνες της Αναγέννησης.
Ο Guarino Veronese ή Guarino da Verona (1374 - 14 Δεκεμβρίου 1460) ήταν Ιταλός λόγιος κι ελληνιστής, σπουδαίος εκπρόσωπος της ιταλικής ουμανιστικής παιδαγωγικής κι ιστορική μορφή στην πρώιμη Ιταλική Αναγέννηση
Γεννήθηκε στη Βερόνα της Ιταλίας, σπούδασε στην πόλη του και μετά στην Πάντοβα. Περί το 1392 ήρθε στην Κωνσταντινούπολη, μελέτησε ελληνικά και για πέντε χρόνια ήταν μαθητής του Μανουήλ Χρυσολωρά, μαθαίνοντας άριστα τη γλώσσα και δημιουργώντας μια φιλία για το υπόλοιπο της ζωής του μεγάλου Έλληνα δασκάλου κι επηρρεάζοντάς τον να μετακομίσει στην Ιταλία το 1397.
Όταν ξεκίνησε να επιστρέψει στην Ιταλία, είχε μαζί του δύο βαλίτσες με πολύτιμα ελληνικά χειρόγραφα, τα οποία συνέλλεξε με πολύ κόπο κι έξοδα. Έχασε όμως τη μία σε ναυάγιο. Λέγεται ότι απ τη στεναχώρια του, τα μαλλιά του άσπρισαν εν μιά νυκτί. Μετά την άφιξή του στην Ιταλία, βιοποριζόταν ως δάσκαλος ελληνικών, πρώτα στη Βερόνα και αργότερα στη Βενετία. Εκεί ίδρυσε σχολή ρητορικής κι ελληνικών, όπου είχε μαθητή τον αργότερα περίφημο Βιτορίνο ντα Φέλτρε. Η φήμη του έφτασε στους ουμανιστές της Φλωρεντίας Πότζιο Μπρατσολίνι και Λεονάρντο Μπρούνι, που τον προσκάλεσαν στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης να τους διδάξει ελληνική γραμματεία. Το 1419 άνοιξε σχολή και στην Πάντοβα. Το 1436, έγινε καθηγητής ελληνικών στη Φερράρα διδάσκοντας το μικρό γιο του Leonello, του μαρκησίου του Este.
(ΣΗΜ δική μου:μια βαλίτσα με αρχαία και κλασικά ελληνικά χειρόγραφα πνιγμένες στην θάλασσα ή ...........λογοδοσμένες...........ποιός ξέρει)
Το εικονιζόμενο έργο είναι του Πιζανέλλο
Ο Πιζανέλλο (Antonio di Puccio Pisano, γνωστός ως Pisanello, Πίζα, περ. 1395- περ. 1455, ήταν Ιταλός ζωγράφος, από τους σημαντικότερους του Κουατροτσέντο (Quattrocento) και της πρώιμης Ιταλικής Αναγέννησης. Ήταν αναγνωρισμένος από ποιητές όπως ο Γκουαρίνο ντα Βερόνα και τους ουμανιστές, οι οποίοι τον συνέκριναν με τον Τσιμαμπούε, τον Φειδία και τον Πραξιτέλη. Είναι γνωστός για τα περίλαμπρα φρέσκο (νωπογραφίες) σε μεγάλες τοιχογραφίες, τα κομψά πορτραίτα, τα μικρά έργα ζωγραφισμένα σε καβαλέτο και τα λαμπρά σχέδια. Επίσης ήταν σημαντικός κατασκευαστής αναμνηστικών μεταλλίων. Πολλά από τα έργα στη συνέχεια αποδόθηκαν λανθασμένα σε άλλους καλλιτέχνες της Αναγέννησης.
Ο Guarino Veronese ή Guarino da Verona (1374 - 14 Δεκεμβρίου 1460) ήταν Ιταλός λόγιος κι ελληνιστής, σπουδαίος εκπρόσωπος της ιταλικής ουμανιστικής παιδαγωγικής κι ιστορική μορφή στην πρώιμη Ιταλική Αναγέννηση
Γεννήθηκε στη Βερόνα της Ιταλίας, σπούδασε στην πόλη του και μετά στην Πάντοβα. Περί το 1392 ήρθε στην Κωνσταντινούπολη, μελέτησε ελληνικά και για πέντε χρόνια ήταν μαθητής του Μανουήλ Χρυσολωρά, μαθαίνοντας άριστα τη γλώσσα και δημιουργώντας μια φιλία για το υπόλοιπο της ζωής του μεγάλου Έλληνα δασκάλου κι επηρρεάζοντάς τον να μετακομίσει στην Ιταλία το 1397.
Όταν ξεκίνησε να επιστρέψει στην Ιταλία, είχε μαζί του δύο βαλίτσες με πολύτιμα ελληνικά χειρόγραφα, τα οποία συνέλλεξε με πολύ κόπο κι έξοδα. Έχασε όμως τη μία σε ναυάγιο. Λέγεται ότι απ τη στεναχώρια του, τα μαλλιά του άσπρισαν εν μιά νυκτί. Μετά την άφιξή του στην Ιταλία, βιοποριζόταν ως δάσκαλος ελληνικών, πρώτα στη Βερόνα και αργότερα στη Βενετία. Εκεί ίδρυσε σχολή ρητορικής κι ελληνικών, όπου είχε μαθητή τον αργότερα περίφημο Βιτορίνο ντα Φέλτρε. Η φήμη του έφτασε στους ουμανιστές της Φλωρεντίας Πότζιο Μπρατσολίνι και Λεονάρντο Μπρούνι, που τον προσκάλεσαν στην πρωτεύουσα της Τοσκάνης να τους διδάξει ελληνική γραμματεία. Το 1419 άνοιξε σχολή και στην Πάντοβα. Το 1436, έγινε καθηγητής ελληνικών στη Φερράρα διδάσκοντας το μικρό γιο του Leonello, του μαρκησίου του Este.
(ΣΗΜ δική μου:μια βαλίτσα με αρχαία και κλασικά ελληνικά χειρόγραφα πνιγμένες στην θάλασσα ή ...........λογοδοσμένες...........ποιός ξέρει)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου