...............φτάξαμε τις πρωϊνές ώρες --ξάγρυπνοι-- στ Ανάπλι
κάτι μου θύμισε η διαδρομή
και μόλις πήραμε την ανηφοριά του Κάστρου αποσάστισα
ξάπλωσα στα χιονισμένα φραγκόσυκα
βελόνες αγκαθωτές αναζήτησα , με το τραύμα θα θυμόμουν
...αν και το χιόνι, απλωμένο, σεντόνι θερμό κι ασπίδα, στην ποδιά του κουβάλησε ήλιο
........ ήλιο του αργολικού ουρανού
έμεινα μέχρι τα ξημερώματα
θα παίρναμε τον δρόμο για τα βόρεια
μακρινή και βαθιά μου πατρίδα ....
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου