"Κάποτε συνάντησα κάποιον που όταν άλλαζε τόπους, σπίτια και πόλεις, συνήθιζε να λέει ότι : "παντού -όπου και να πάω-ξυπνώ και βλέπω ό,τι αντίκρισα, μόλις γεννήθηκα. ακόμη και τ άρωμα της νερατζιάς ακούγεται το ίδιο"
-------------------
"...μπροστά μου συνεχώς το λεπτομερές ανεξήγητο τεχνουργεί τον δικό μου χρόνο
ωριμάζοντας θυμίζω πεπαλαιωμένο οίνο
κρούει η θέα τ αυτιά μου
ακόμη και μέσα στην μουντή πόλη που όλοι την έρμη βρίζουν
αυτά τα τελευταία δεν τα εξομολογούμαι στην παρέα, τις Κυριακές στο καφενείο του Νώντα
βλέπεις παρευρίσκεται κι ένας συνάδελφος που ο δυστυχής ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική
αν του μιλήσω για το αυτοθέαμά μου , θα ζητήσει να επικηρυχτώ,
επείγον περιστατικό..."
(από το "Ενταύθα" άννα σταίκου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου