.....όλο αυτό που μας συμβαίνει, οτι δεν την κατοικούμε την χώρα μας ...δεν την αγγίζουμε...δεν λυτρωνόμαστε από την έξαλλη φωτοχυσία...δεν την αγαπάμε
...κι αν δεν αγαπάμε την χώρα μας πώς είναι δυνατόν να αγαπήσεις έναν άνθρωπο ;;
είδωλα και αναπαραστάσεις
σαν εκμαγεία βγαλμένα από προθήκες
την εύθραυστη φωτοδιαδρομή όμηρο της δικής μας ατολμίας να λευτερώσουμε την ίδια μας την ψυχή
παράταιρες μέρες
ούμπαλες και άλαλες
σα να χει ανοίξει μια κρυφή καταπακτή και με φρενίτιδα τον κόσμο μας μέ συρματόσχοινο στην αρένα σέρνει
χρονολόγιο 17//3//2024------άκλιτον
φωτό Ζουλιέτ Μπινός

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου