Akliton New Age χρονολόγιο απριλίου 24

Οι συνειδήσεις μας με τι υλικά και προσμίξεις άραγε να συνυπάρχουν;;

Σήμερα που οι καιροί είναι συνειδητοποιημένοι αλλά και έρμαια στο μεγάλο κενό τους 

ξεπηδά το ερώτημα μέχρι πού φτάνει το κενό;;

και με τι μέλλει να πληρωθεί;;

Δεν βγαίνει άκρη .....

Το δύσκολο προκύπτει από την αισθητή απομάκρυνση των ανθρωπίνων σχέσεων

Γιατί να συμβαίνει αυτό;;

Επειδή το ενεργειακό πεδίο εμπεριείχε και κατευθύνσεις από τα σπάργανα αλλά και δοτές ψευδαισθήσεις 

Αν το δούμε με αυτή την οπτική , καμία σχέση δεν εντάσσεται σ αυτό που πάει να διαμορφωθεί 

Γιατί;;

Επειδή δεν γνωρίζουμε τι δημιουργείται

Μέχρι χθες παράγων της κίνησης ήταν ο άνθρωπος 

Ομως σήμερα δεν είναι Εχει ήδη επέλθει η απάλειψη

Οποιος το αισθάνεται υποφέρει 

Οποιος δεν το αισθάνεται οδηγει τον εαυτό του σε ένα ακατανόητο μη εαυτό

...........ενα συνηθισμένο δρομολόγιο, μία απλή βόλτα, σήμερα είναι σε θλάση φωτός 

και οι λέξεις ανάπηρες, μέχρι να γίνει συνείδηση του ίδιου του φωτός, αρνούνται να προλάβουν την ταχύτητα της μάταιης αναζήτησης 

Και τι αναζητά κάποιος σήμερα ;;

Μα...να ορίσει την αναζήτηση και να αιστανθεί κύριος της δικής του υπόστασης να αποκρούσει 

τον καλπάζοντα πνευματικό θάνατο 

Μεσα σ αυτό το σφαγείο ψυχών η ζωή του καθενός είναι αμελητέα κι ένα τίποτα 

.................

Η θέα στην πόλη δεν είναι θέα ωραίου

Πάντα μα πάντα είναι θέα κάτι που κουβαλά το χθες που είχες ορίσει ως ωραίο αλλά διαφορετικής μιας άλλης ομορφιάς 

Οι απανθρωποι αρχηγίσκοι ντυμένοι καρικατούρες αποπνέουν μια φορμόλη αιώνιας νεκρικής συντηρησης 

Ναι θα νικήσουμε το δίχως αλλο

Αλλά έτσι χωρίς σχέδιο δίχως μέτρημα γυμνοί από τον αδηφάγο μικρό εαυτό μας με το βλέμμα γεμάτο ζωή και αιώνια ερωτοπαθείς 

Αυτό είναι νίκη

Να σε καταπίνουν οι μοχθηροί και εσύ να τους περιγελάς και να σηκώνεις στο χέρι ένα χαίρε στα σύμπαντα

Αυτά τα ολίγα ως χρονολόγιο σημερινό

αισθάνομαι να έχουν αφαιρεθεί τα ενδύματα 

οι θώρακες

οι ασπίδες

τα τόξα και τα βέλη

σα να χει μόλις φύγει από την ένδοξη ζωή το άλογο, που με αντιλαμβανόταν

η γάτα να χει μετακομίσει

----τώρα φτάνει στα σύνορα

κι εγώ σ αγαπάω ως υδρορροή, μια άστεγης στεγης που μαζεύει στο τάσι σταγόνες βροχής;, για να στείλει αντικαθρεφτισμα με κίνηση επαναλαμβανόμενη , στον ήλιο, σε κάποιο άστρο σε κάτι σε ότι κάτι

αισιόδοξα δεν γράφω;; 

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου