Πώς σκοτώνουν πνευματικά οι σύγχρονοι βάρβαροι που κατέχουν το χρήμα;;
Μέσω της καταστροφής του τοπίου που μεγάλωσαν οι σημερινοί όψιμοι της γενιάς μου
Να , εδώ στ Ανάπλι οι παλιές μπανιέρες που βρίσκονται στο τέλος της παραλίας με θέα στην προβλήτα στον φάρο στο Μπούρτζι μέχρι να φτάσεις και μετά κολυμπούσαμε στην θάλασσα της ακροναυπλίας
στην αρχή του γύρου της Αρβανιτιάς
Το κολύμπι ήταν ασφαλές και εκείνο που τρέχει μέσα μου είναι οτι πηγαίναμε από το πρωί τα παιδιά με τις κουλούρες φορεμένες και οι μάνες μας έρχονταν αργότερα
Οι φωνές χαράς αντηχούσαν στην πετρόκτιστη πόλη, στα βράχια και στους κυματοθραύστες ξυπνώντας κάθε τεμπέλικο πετούμενο
Τέτοιες μνήμες είναι η πατρίδα
Πνευματικός θάνατος είναι , ο θάνατος της μνήμης που είναι αεικίνητη ροή εντός μας
Οι νεώτεροι μεγαλώνουν χωρίς μνήμη
Η μνήμη τους είναι ήδη ψηφία
Εστω και ένα ΟΧΙ σ όλο αυτό είναι μεγάλο πράγμα
<σήμερα οι μπανιέρες δεν λειτουργούν
έχουν μπαζωθεί με ογκώδη χύδην ριγμένα βράχια
αυτό είναι θάνατος>
Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου