Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2025

ICE-3 Return




2021 

Βαρυχειμωνιά με λιακάδα στο μυαλό
Σα σήμερα απεβίωσε ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Ουλιάνοφ -Λένιν-
ο αρχιστράτηγος της επανάστασης των μπολσεβίκων
Αέρας από τότε στα πανιά των εργαζομένων , ιστία και μαίστρες οι ιδεολογίες, μέχρι την προσάραξη σε ύφαλο που δεν ήταν ύφαλος
αλλά ολόκληρο αλλοπαρμένο παγόβουνο
Η Αριστερά έκτοτε αναμένει και μελετά στην σκιά
Η ανάγνωση του "ένα βήμα μπρός , δύο πίσω" αποτέλεσε ένα από τα εγκόλπια κατά των ιδεολογικών αντιπάλων που όταν δεν υπήρχαν εφευρίσκονταν........
Σα σήμερα απεβίωσε και ο Όργουελ που υπήρξε ΄'ενας από τους πρωτοπόρους ερευνητές της ακμάζουσας αστικής τάξης στον καπιταλισμό που όταν τα εύρισκε σκούρα --η κυρίαρχη τάξη--ποιώντας την καλογριά στήριζε τα φασιστικά καθεστώτα για να κάνει την δουλειά της.
Μετά την βρώμικη δουλειά επέστρεφε στα μαθητικά θρανία του διαφωτισμού για να φωταδιστεί έτι περαιτέρω
Συνοδοιπόροι στις εμβληματικές απώλειες τρεις ποιητές έλληνες υπαρξιστές και επιμεριστές στον έρμο λαό μας του εσωτερικού παράλογου εαυτού μας
Ο Γιάννης Σκαρίμπας περίμενε ένα πλοιο στην Χαλκίδα κι είχε χαθεί το εισιτήριο ."Νά ‘ναι σα νά ‘μουν έτοιμος. Και νά ‘ναι
σα νά ‘χω χάσει το εισιτήριο. Οι κάβοι
ν’ αφροκοπάν, κι οι αφροί να το κουνάνε
μεσ’ στους καπνούς του – όρνιο – ένα καράβι
Κι εγώ να ψάχνουμαι εδώ χάμω. Κι όλο-όλο
το εισιτήριο να λέω συντρόφοι ωραίοι!…
Και να μην έρχεται μια βάρκα ως το μώλο,
να μη φαινώνται πουθενά οι βαρκαρέοι…"
Ακολουθεί στο νηπενθές κατευόδιο ο σεμνός μετριόφρων Γιάννης Κοντός που σε ένα ελάχιστο στίχο φώναζει.
..
"Έπεσες σε κενό ανθρώπου.
Προσδέσου."
Σήμερα συνοδεύονται και από μια Γυναίκα με σπουδαίο ταλέντο και μεγάλη ψυχή την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ που χαμηλοφώνως σημειώνει:
"Ό,τι μου λείπει με διδάσκει
ό,τι μου 'χει απομείνει
μ' αποπροσανατολίζει
γιατί μου προβάλλει εικόνες απ' το παρελθόν
σαν να 'ταν υποσχέσεις για το μέλλον."
Ενα σύνολο όλοι τους ποιητές ο διανοούμενος και ο επαναστάτης
Στις διαφωτιστικές εσχατιές, διασταυρώθηκαν
Ολοι καθοδηγούν στο προφανές
THE END
Πάμε απ την αρχή Εν αρχήν ην ο Λόγος
Εν αρχή ο Ανθρωπος
......................χιονιάς και κατεβασιά ίσως σήμερα έρθεις
κάτι πέρυσι τέτοια εποχή είχες υποσχεθεί
φωτό Eternal Sunshine of the Spotless Mind (Michel Gondry, 2004)


_______________________________________________________________________




Γιάννης Κοντός
Δεν με χωράει το σώμα μου Δεν με χωράει το σώμα μου. Θέλω να επεκταθώ, να φύγω. Ανοίγω τη βρύση. Τρέχει το νερό. Τρέχει η νύχτα. Σκύβω να πιω, να ξεχάσω. Κτυπάω πάνω στο πεθαμένο μου πρόσωπο. Ανάβει μια φωνή. Φωνή της σιωπής. Η ροή της μνήμης με τινάζει πίσω στο κορμί σου. Τώρα που γράφω το φεγγάρι χάνεται στα σκέλια σου και το χορτάρι ψηλώνει άγριο, κόκκινο, σαν φωτιά. Όλα τ’ άλλα τυλιγμένα σε υαλοβάμβακα. Μόνο τα μαλλιά σου τρίζουν και μεγαλώνουν, αγνοώντας τα πολιτικά συστήματα και την τριγωνομετρία.

________________________________________________________________________________________





Γιάννης Κοντός
Αφήνεις τα ίχνη σου πάνω μου
και γίνομαι κατάστικτος.
Έτσι με γνωρίζουν στον παράδεισο.
Tu laisses tes traces sur moi
et j’en suis tacheté.
C’est ainsi qu’ils me connaissent, au paradis.

_________________________________________________________________________


2021

Μετά της Νέας Τάξης τα καθέκαστα
κατέληξα ότι θα μας τεχνολογήσει άπαντες
έλληνες και οικουμένη
κι οταν έρθει η ώρα να αντιληφθούμε τα της εγκληματικής δικής της συνωμοσίας
θα καταδικαστούμε όλοι ως φριχτοί συνωμοσιολόγοι
λόγω τεχνουργημένου ψυχισμού
.............................στον πάγο αδέλφια μου στον πάγο για μεγάλη αγρύπνια
φωτό "η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού"

________________________________________________________________________________________


Ο χιονιάς θραυσματικά απλώνει την χαρίεσσα ανατολή!

Romy Schneider in "Fantasma d'amore" diretto da Dino Risi 1981

B. Nuit

https://youtu.be/cZFBExSuXNo?si=1bAcaJK9joldqhXP

__________________________________________________________________________________

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

~~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...