Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2025

ICE--3 Return επιστροφή από την παγωμένη χιόνα






B Jour 

Επιστροφή από τις Β Μυκήνες στο πέλαγος Μπάρεντς

Ο Τραμπ νέος αυτοκράτωρ και τρέχοντα σε εξέλιξη γεγονότα

Τρίπλεξ στον Δυτικό κόσμο αλλά με συγκοπτικά στους ακόλουθους της παρελθούσης

χρονογραμμής στην Πλειστόκαινο όπου έχουν προ πολλού αποσυρθεί --ισμοί, και διάφορα 

τρικς που απομυζούν την  λογική

Δεν ξέρω εαν θα προχωρήσει η ανθρωπότητα στο πνευματικό της Είναι και εαν είναι εύκολο

αλλά εκείνο που ξέρω είναι οτι, βρίσκεται στον καθρέφτη

Bingo λοιπόν !!!

Οι γραφές επανασυστήνονται με θέα το όλον 

Κι αυτό καλό 

Ε, με το ένα και το άλλο επανήλθα 

(ακολουθεί ως σύνδεσμος ένα παλαιότερο κείμενο)

________________________________________________________________ 



_2022

ΣΤΑ ΜΕΤΟΠΙΣΘΕΝ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
"Εγώ ο Εμμανουήλ Γεράκης, κάτοικος Αθηνών, περιοχή Γκύζη,
καταθέτω σε μια επιστολή ως ημερολόγιο την πίκρα μου και αν ποτέ με αξιώσει ο Θεός είθε κάποιος να την διαβάσει
Γύρισα πριν τρεις μέρες από το Μέτωπο στο Τεπελένι
Είχα τραυματιστεί στον ώμο Οδηγήθηκα σε στρατιωτικά ιατρεία
και μετ ολίγων ημερών ήμουν υγιής.
Εκεί έλαβα μια επιστολή από τον συνταγματάρχη (προσωπική) που με διέταζε να επιστρέψω στας Αθήνας ζωντανός ως πατέρας 4 παιδιών και συζύγου νεαρής σε ηλικία καθ ότι στην Αθήνα αρχίζει ο πόλεμος μεγάλης πείνας .
Διάβασα την οδηγία με χαρά αλλά και με λύπη
Θα ἀφηνα πίσω το πεδίο των υπερασπιστών της πατρίδας μας που μαζί γινήκαμε καλύτεροι ανθρώποι
Σύναξα τον γυλιό και με βραχνάδα που δεν φανέρωσα την λύπη για την αναχώρηση μου, τους αποχαιρέτησα δίχως λόγια αλλά με μια αγκαλιά για τον καθένα
Κατεβαίνοντας προς την Αθήνα μόνος, χωρίς άλλον δίπλα μου, σπάραζα κάθε τόσο στο κλάμα
Μέγας ο εσώτερος διχασμός
Αφήνω έρμη την θέση μου στην 1η γραμμή υπεράσπισης της Πατρίδας και αν γυρίσωπίσω, αφήνω μόνα τα παιδιά μου
Η απομάκρυνση με έζωσε με πένθος και χαλούσε την χαρά από την άλλη
Θα ήθελα να καταθέσω ευπειθώς κύριε λοχαγέ οτι μέσα μου εξακολουθώ να κλαίω και να δακρύζω για την στέρηση να είμαι πρώτος με τ αδέλφια στην ίδια με μένα γραμμή στ όρη κι ας έδινα το κουφάρι μου στα άγρια πετούμενα""
..........................
Ο Εμμανουἠλ επέστρεψε
Η εργασία του --σιδεράς ήταν--είχε χαθεί
Η γυναίκα του άρχισε να πλένει σε πλουσιόσπιτα την μπουγάδα με αμοιβή κάποια τρόφιμα
Ο μικρούλης ο Στέλιος είχε πρηστεί
Τον έσωσε η εκκλησία του Αγίου Στυλιανού με συσσίτιο και ειδική προσοχή
.................................
Εγώ ο Εμμανουήλ εργάστηκα ως υλοτόμος μετά το Μέτωπο
Μια μέρα με βρήκε σφαίρα κατάκαρδα
Σφαίρα αδελφού
Το κακό μόλις είχε αρχίσει
Η φλέβα μου ανάβλυζε αίμα λες κι ήταν πίδακας
Αχ τα παιδάκια μου
Αχ η έρμη πολυαγαπημένη μου πατρίδα
Τα μαλλιά της Μαρίας μου, μου έκλεισαν τα μάτια
Τον λόγο της ξώφαλτσης δεν τον έμαθα κι ἀλλωστε εδώ που είμαι δεν με αγγίζει η μικροψυχία.
...........................................................
από Άκλιτον ΑΣ <πολεμικές σημειώσεις>

_________________________________________________________________________________



2017

Δρομολόγιο προς Όλυμπο
........................................................
πάνω που λέω να σ αρνηθώ
τη στιγμή που με γοερά κλάματα ίσως να μη σε ξαναδώ
τότε μπροστά μου βγαίνουν οι δρόμοι σου,
γλυκειά μου πατρίδα
σα κλαδιά απλωμένα
νεύρα με έντονη γράμμωση
απολήξεις διαπερνούν τη δική μου υφή
από πάνω λιγώνονται τα όρη
τα σύννεφα μοιάζουν θαλασσί
κι ας διαβάζουν πολλοί το λευκό
ένα σύκο ξεχασμένο παίζει ζάρια στον τροχό
κι εσύ με τραβάς απ το μανίκι να μου πεις πώς- πρέπει-
όλο αυτό να τ αγαπώ
να φωνάξεις ότι ολη η γη είναι πατρίδα
όλοι οι άνθρωποι είναι άνθρωποι
όλα τα δέντρα είναι όμορφα κι αλλού ομορφότερα
αλλού
κάπου αλλού
κουράστηκα σε μόνιμο απόλογο σα τιμωρημένη μαθήτρια
με μόνιμο και αιώνιο χρέος να αποδείχνει με τρόπο λογιστικό
τι ακριβώς από το ακατανόητο λατρεύω
αυτό αγαπώ
τ Ακατανόητο και τ Ανεξήγητο
αυτό
να το κατανοήσω και η άρνησή μου
να γίνεται αγάπη
και τ ανεξήγητο κάτι ξαφνικό, κάτι σα θαύμα
................................
Πηγή Άκλιτον -ΑΣ 2017

____________________________________________________________________________________



2022

ΜΑΖΙ με ΤΟΝ ΑΛΦΡΕΝΤ

Ααααααα ! παρατεταμένο
η δημοκρατία ενίκησε Αααααααααα! παλαμάκια
βγαίνει ο Τζο και οι καταδίκες πίσω από την κουρτίνα
ρημαγμένα νεοταξιτικα κι όλα αναποδογυρισμένα και οι ΗΠΑ πάλι κι εξαρχής εταιρεία
πωλήσεις καλές να γίνονται
Ο τραμβιος sui generis τύπος και εθνοκεντρικός
το χαρακτηριστικό που για μένα είναι ζητούμενο για την σωτηρία ενός αρχαίου λαού και έθνους όπως η Ελλάδα μου που ανήκω μέχρι τα τέλια μου και βάλτε
Αμφιβάλλω εαν έχει μείνει νους αρκετός για να αποκαλυφθεί αυτό που έγκαιρα είχε πει ο Πιερ Πάολο Παζολίνι
"Ο φασισμός μετά τον χίτλερ θα επιστρέψει με δημοκρατική παράτα"
Οι καλλιτέχνες -- παιδιά των νεφελωμάτων--- βλέπουν πιό μακριά από τους τακτοποιημένους γραφειοκράτες όπου γης
Αλφρεντ δικό σου το story....

____________________________________________________________________________


2019

Oλοταχώς προς τη συμφορά
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ
(απόσπασμα)
Η ​τραγωδία μας των Ελλήνων σήμερα είναι ότι αντιλαμβανόμαστε τα όσα συμβαίνουν όχι με τη λογική μας, την κριτική λειτουργία του νου μας, αλλά με την παθητική κατανάλωση εντυπώσεων. Αυτή η απλή φρασούλα, που μπορεί να την εκλάβει κανείς σαν «σχήμα λόγου» ή έκφραση ρητορική, συνοψίζει μια συλλογική συμφορά.
Οσοι αναλαμβάνουν, χρυσοπληρωμένοι, να μετασκευάσουν αυτά που πραγματικά συμβαίνουν σε τεχνουργημένες «εντυπώσεις», με αντεστραμμένη την εικόνα της πραγματικότητας, είναι σπουδαγμένοι παραχαράκτες, περιζήτητοι στην «αγορά» –χάρη σε αυτούς οι παραγωγικές και ανταλλακτικές σχέσεις έχουν μετασχηματιστεί σε αρένα πολυμήχανης πανουργίας και απατεωνίας.
Εχουν την ικανότητα (και τις τεχνικές) να παρουσιάζουν το «αρνητικό» της φωτογραφίας σαν να είναι το θετικό: το άσπρο μαύρο, το μαύρο άσπρο. Εξουσιάζουν οι απατεώνες τις τηλεοπτικές οθόνες παραμυθιάζοντας με τερατώδη καμουφλαρισμένα ψεύδη, εκατομμύρια πολιτών, έγκαιρα ευνουχισμένων από τη σχολική τους «παιδεία». Οι τηλεοπτικές εντυπώσεις «μεταβολίζονται» άσκεπτα, άκριτα, παθητικά, σε «πολιτικές πεποιθήσεις».


Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

~~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...