ICE-3 Return οντολογικά στο Είναι μας

"Αγαπώ θα πει εγώ αγαπώ… Το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά." (2) Μενέλαος Λουντέμης

....................

....."Βολεμένοι στην εικόνα εμείς, με σφοδρή βία ξαφνικά οι αιθουσάρχες ξεκίνησαν την απόσυρση......... αναρωτηθήκαμε άραγε ποιοί είναι οι αιθουσάρχες.........πήραμε την απάντηση οτι στο καζίνο της παραπάνω γωνίας το γκαλοπ ήταν η κάλπη........αλαφιαστήκαμε ....αλληλοκοιταχτήκαμε (είχαμε εν τω μεταξύ ξεχαστεί μεταξύ μας , θυμόμαστε μόνο τα πρόσωπα από τις εικόνες)

άρχισε μια φράση να στριγγλίζει με αλλοφροσύνη

"μ αγαπάς;;;" ..πες μου μ αγαπάς ;;

θυμισέ του τι σημαίνει, γκουγκλάρισέ το , βρες τα συνώνυμα

στη συνέχεια μεσα σε πανικό μεταφερθήκαμε αλλού -δεν ξέρω πού- και κατά λάθος πατήσαμε έναν μικρό ξεχασμένο λουστράκο (μάλλον αναμεταξύ μας ο μόνος ζωντανός)

έκλπηκτη τον ακούω να μου λέει "εγώ κυρία σας αγαπώ όταν στην Χαλκίδα πετάξατε στη θάλασσα το κασελάκι και με το ζόρι με στείλατε στο θρανίο"

Λύγισα Μόλις θυμήθηκα τι σημαίνει ΕΓΩ σ αγαπώ.."

( η παράγραφος με τον λουστράκο από τον Μ Λουντέμη με αναφορά στον Γ. Σκαρίμπα , το υπόλοιπο κείμενο χρονογράφημα υπ εμού καταγεραμμένο το 1ο έτος κόβιντ 2020)

(όταν ο Λουντέμης με το κασελάκι του συναντήθηκε στην Χαλκίδα με τον Σκαρίμπα και ο κυρ Γιάννης το πέταξε στη θάλασσα..............ψάξτε το.........)

φωτό Ρομυ Σνάιντερ

άκλιτον 2022

________________________________________________________________________________________

Απουσία 19 /1/1985

................ο χαμός με πνίγει

βλέπω την θάλασσα

αγκαλιάζομαι

τί θάλπος

τί ωραιότης

συντριβή του τρόμου ,

καθώς βυθίζομαι

φυσαλλίδες νερού αιώνιες

παρών στο παρόν, ως μελλούμενος

...................................

γειά και χαρά σας

.................

απουσία Δημ..Σ

...................

1985 από Αν. Σ.

~~~~~~~~~~~

Αγγελος Τερζάκης

Οι άλλοι αγαπούν τον άνθρωπο για ό,τι είναι. Εγώ τον αγαπώ γι’ αυτό που θα μπορούσε να είναι

_____________________________________________________________________

ΤΟ ΑΛΟΓΟ (άννα στάικου)

στην πόλη μου πάντα βλέπω ένα άλογο στον ακάλυπτο,

στον εξώστη,

στο κλιμακοστάσιο ,

στην ταράτσα,

στην στάση του λεωφορείου,

στο παγκάκι ,

στην είσοδο,

στο συντριβάνι,

στην γωνία που στρίβεις για να δεις την Ακρόπολη............

στο τρόλει

στην οροφή του τρόλει

στην νερατζιά

στο ψηλό λιανό κλαδί ένα άλογο καλπάζει

παρέα, σα νυσταγμένο τριζόνι κάνει

το τριζόνι γίνεται άλογο και το άλογο

αναβάτης

στην πλάτη δακτυλήθρα

του ελάχιστου γρύλου

χλιμιντρά το έντομο

γρυλίζει τ αλογάκι

και γω αυτά κοιτώ

και χάνομαι απ το μαχαίρι και απ το κακό

και........

κανείς δεν λογαριάζει αυτόν που τους γρύλους θαυμάζει

<κάποτε δημοσιευμένο αλλά δεν θυμάμαι κι άλλωστε είναι αδιάφορο

ουδεμία η αξία του γράφοντος λόγω κοινής θέας

η αξία είναι φλεβική καταγραφή κι επομένως ουδείς σ αυτό έχει την ιδιότητα του παρατηρητή >

____________________________________________________________________

Βαδίζαμε μπροστά

κι ήταν πίσω

Είναι η πλάνη του χιονιού

Υαλοκαθαριστήρες η καρδιά μας

Ποιά η αρχή, ποιό το τέλος

Ενας σταυρός

κι ο εαυτός αιωρείται

χασκογελά

περιπαίζει

Εκεί η αρχή εκεί η πρώτη στιγμή

εκεί σμιχτά το τέλος

(από άκλιτον ΑΣ)

____________________________________________________________________________

Ανδρέας Κάλβος

ᾨδὴ Ὀγδόη. Εἰς τὴν Νίκην

β´.

῾Σ τὸ μέτωπόν σου πάντοτε

ἄσβεστος λάμπει ἀστέρας,

ὦ Νίκη, συσσωρεύονται

τριγύρω σου ματαίως

νύκτες αἰώνων. 10

γ´.

Τὸ χέρι ὁποὺ τὰ πέπλα

τῶν οὐρανῶν κατέστρωσεν,

ἀπὸ σύγνεφα ὁλόχρυσα

ἐκβαίνει, καὶ σοῦ δείχνει

ἀνδρείους ἀνθρώπους. 15

φωτό Charlotte Perriand σε Ελβετικό Παγετώνα 1927

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου