Μόλις μελαγχολήσετε επειδή θα αντιληφθείτε το τέλος
εγώ τότε θα φύγω
Θα κλείσω τις σελίδες
Το άγχος και την αγωνία μου
Την φρικτή θλίψη μου
Δεν θα είμαι πουθενά
Κανείς δεν θα μάθει για μένα
Θα χαθώ απ αυτόν τον άσπλαχνο κόσμο
Α----
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Τώρα λοιπόν που βλέπω οτι δεν είχα λαθέψει γίνομαι ο ενταφιαστής της δικής μου ελπίδας
της μοναδικής που ήταν να κάνω λάθη, να γράφω ανυπόστατα, νε είμαι απλώς ένας γραφιάς ανώνυμος
και να ήταν όλα μα όλα φαντασία .....
(γραφέας Μυκηνών)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`
τώρα που βγήκατε δημόσια πολλοί, δεν με ενθουσιαζει
οσο δημόσια φωνάζετε τόσο δημόσια θα ιδιωτεύσετε από την αρχή
τελευταίο ερώτημα για να μην είμαι τόσο σκληρή μαζί σας
..................πόση καρδιά στον αιθέρα δίνετε;;
εδώ στην φωτό του Μπέργκμαν οι Μυκήνες στα Φαρόε
το κοινό μας σημείο
ο κοινός τόπος και μια βαθιά συντεταγμένη
Ινγκμαρ ευτυχώς απέχεις από την φρίκη που θα σου τρυπούσε το ευαίσθητο φιλμ
Οταν πρωτοήρθες είπες οτι μάλλον εδώ γεννήθηκες
και τότε έγινες ο μοναδικός μου πατριώτης με ανοιχτή ελληνική καρδιά
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου