Κάποιοι άνθρωποι έρχονται σ αυτό τον κόσμο μόνοι τους
για να ξιφουλκήσουν τις αιθερικές κλωστές και άμα το πέρας αυτοί μενουν μόνοι
Αυτό το αντάλλαξα με τον Μίνσκιν τον πρίγκηπα που μαζί σ ένα τραπέζι παλιακό και τρεμάμενο
ανταμώσαμε με τον Φιοντόρ
Τον ρωτώ .....τι έχω και με φοβούνται;;
Να ήμουν άσχημα θα ήμουν καλύτερα
Πνίγηκε μια συγκίνηση στον λαιμό μου
Πες μου ...τι έχω ;;
Κι ο Φιοντόρ με τα μάτια ίδια με τα σκοτεινά νερά της στέπας
γυρνά στη μεριά μου και μου λέει
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν είσαι ευτυχής που κανείς δε σε θέλει
Οταν βρεθεί στο δρόμο σου αυτός που έσυ αληθινά θα επιθυμήσεις
τοτε θα χωθείς στο άπειρο και πάλι δεν θα σε θέλει
Θα τον μπερδέψεις
--------Εξίσωση και αλγόριθμος η απάντηση κι αποκοιμήθηκα με αριθμητικό πεδίο γαληνεμένο
(νεα αποσπάσματα χωρίς αρίθμηση και χρονολογία με τίτλο
<άνευ>..)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου