Κυριακή 8 Ιουνίου 2025

ΑΛΦΑ




ΥΔΡΟΜΕΤΕΩΡΑ


Και τώρα  επικράτησε η ξηρασία 

αυχμός κατέκαψε τα γεννήματα 

τρίζουν οι βλαστοί της ερημιάς 


Και τώρα η αναζήτηση είναι ένα σημείο πέραν της αναζητήσεως 

Στο πέραν πεδίο η ανθρωπιά , όλμος ψυχής πασχίζει να βηματίσει απ την αρχή 

Να ανταμώσει με τον άνθρωπο

Αυτόν που εστάθη ασκεπής στην σκοτεινή θύελλα 

Κι ας μην έβλεπε 

Κι ας μη εγνώριζε 

Κάτι πιό βαθύ και πιό δυνατό απ το κακό τον κρατούσε όρθιο να αντέξει

Πόσοι είναι ;; ;

Μόνο ο Θεός ξέρει 

Ο υπολογισμός από εμάς εκπορεύεται από μια βαθειά θλίψη και χάνει τα λογικά του



Το κακό το μαύρο σαν κακοπούλι τραβά την όραση και τυφλοί δεν βλέπουμε την καταστροφή  στον 

 έρημο πλανήτη , τόσο κακό που απομείναμε άλαλοι και ανταλλάξαμε λέξεις και κάθε έννοια 

ανατινάχθηκε στα πέρατα 

Και τώρα, πολλοί ανασκόρπισαν τα υπόλοιπα ανθρώπινα στοιχεία 

και εύχαρεις  ανακαλύπτουν την καμμένη γη που θα είναι δική τους

θα είναι μια γη ξένη και απόκοσμη όπου ανθρωπος με ψυχή θα αδυνατεί να ριζώσει


Το Παράλογο η Τρέλα στήνουν χορούς υβριστικούς και στην πυρά καιγονται 

και οι λέξεις αυτές  με δάκρυα μας έδιναν φως εσωτερικό 

Μετέωρο το Θεϊκό ύδωρ 

Και κάποιοι επιμένουν να τρέφονται με αυτή την δρόσο


Χρονολόγιο της πιό βαθειάς σκιάς πού σαν σίδερο σαρώνει τις ψυχές μας 

8//6//2025
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



........σ αυτούς τους καιρούς ερωτικά θα ρωταμε <πόσο άνθρωπος είσαι;;>

είσαι ολόκληρος ;; μισός ;; 3//4 ἐστω

και όταν συναντάς άνθρωπο εμπλεο ανθρωπιάς θα πέφτεις μέρες σε κώμα 

μέχρι να το συνειδητοποιήσεις 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


η φράση ...έμπλεη από έρωτα για σένα , βουτήξα στο φως, σπέρνοντας στην λαλιά του οτι η ψυχή  με θάλπος κυοφορούσε, τώρα τ αγέρι με δρόσο σε χαϊδεύει, το γάλα του γαλαξία σε ποτίζει με σπινθηροβόλο φως το γλυκό σου χαμόγελο κι έτσι να σε βλέπω σ αγαπώ............

η φράση αυτή θα έχει το βάθος της ανθρωπιας μας ;; 
η θα είναι μια διαφήμιση σε προϊόντα της φτήνιας μας 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Ω! Αναξ των Αχαιών !

Πότε και σε ποιά στιγμή βρισκόμαστε σε κλοιό κινδύνου;;

Αναξ 

τις πατρίδες τις κατακτούν οι εχθροί αμαχητί οταν ολοι είναι ήδη νεκροί και δεν το ξέρουν και παίζουν ρόλο ζωντανού
ο σὐγχρονος χορός στην πάροδο με οιμωγή αναφωνεί
Ωιμέ!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

~~~ΑΛΦΑ--ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ

Εκείνο που αγαπάω είναι το ακατανόητο που ξαφνικά φανερώνεται, σαν μία ίνα φωτεινή στην μουντάδα- κι μεταξύ μας να καταλαβαινόμαστε εν σιωπή...