2920
Χρονικοί Κραδασμοί
Κείμαι στην αμμουδιά και το κάθετο φως με βαρά τεθλασμένα
Τι του συνέβη και στράβωσε η λαμπερή φορά;;
Τα μάτια μου τα σφράγισαν κοχύλια και τα χείλη μου ευωδιάζουν γιασεμιά
Σπασμένες ευθείες σε χιλιάδες θραύσματα και κατευθύνσεις θαμπών φωτονίων σφυροκοπούν τα αίτια κι αναμοχλεύουν τον χρόνο μου
που δεν είναι ο χρόνος μου
Τα έχω προ πολλού προσπεράσει
Συνάντησα ακόμη και την φάλαινα ντυμένη τάχα άτι
Διαπέρασα τις πλειάδες και τραβολόγησα από την ουρά τον Άρη
Αναδιάταξη των ουρανίων νευρώνων να βρεθώ στον συγχρονισμένο χρόνο του καρδιακού μου κτύπου
Σαμποτάζ κι ανατινάξεις
στην αναμόχλευση που δεν προείδα
Στον ήλιο καμμένη με δέρμα γυμνό αναπλάθω σε σειρά τα γεγονότα , κορφολογώ το αίτιο να φανεί το αιτιατό
πριν έρθει ο κατακλυσμός
..........................................
φωτό Yasemin Erdem
..........................................
Πηγή: ΑΣτάικου
.......................................
--ηλεκτρόδιο-----
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ανάφη και μία προσευχή
Οι ντόπιοι λένε πως το όνομα βγήκε λόγω της απόλυτης απουσίας φιδιών στο έδαφός του, «αν όφις». Μάλιστα, πριν από χρόνια βιολόγοι απελευθέρωσαν μερικά φίδια στο νησί για παρατήρηση και έρευνα, ωστόσο τα ερπετά δεν άντεξαν ούτε ένα 24ωρο και ψόφησαν!
.......................................
Μπορεί να είναι μύθος όλο τα παραπάνω
Ο λαός δίχως μύθους ζαρώνει και κακογερνά
Προφανώς πεθαίνει με βρόγχο φρικτό στον λάρυγγα
Τελείωσε
η Ανάφη δεν έχει φίδια εκ Θεού
(ιδού τι έλεγε ένας παλιός γιατρός)
.........................................
"Με τον Θεό είχα σχέση παράξενη
Στις κοινωνικές συναναστροφές τον αρνιόμουν
Το ίδιο βράδυ σε μουσκεμένο μαξιλάρι του ζητούσα συγχώρεση και στα σωστά σας λέω οτι μου την δώριζε
Στους ασθενείς μου κράδαινα την επιστήμη
Ελεγα όλα τα νέα φάρμακα με μάτια που έλαμπαν
Δεν είχα ανάγκη κανένα Θεό
Ομως αν το περιστατικό ήταν βαρύ και ο άνθρωπος σε ηλικία που του μέλλε χρόνος πολύς, τότε τον Θεό επιστράτευα
....ψιθύριζα δίπλα στου ασθενούς την κλίνη μια προσευχή
στο βάθος μου ήμουν εγώ ο ασήμαντος και το Παν του Παντός απλωμένο και ασύλληπτο καλύπτωντας τα κενά και τ' άδεια με άχραντο Φως
του ζητούσα ταπεινά να μεσολαβήσει
να τον σώσει
η επιστήμη μου δεν είχε άλλο βήμα , όλα τα είχε εξαντλήσει
Του λεγα λοιπόν για τον ασθενή ..ότι είναι καλός ότι έχει όνειρα πολλά ότι είναι παλληκάρι της παντρειάς ότι μεγάλωσε δίχως πατέρα και τον πονώ
Του λεγα ακόμη οτι μάλλον έχει κάτω από το μαξιλαράκι του μια εικόνα (κάτι σαν άγια μεσολάβηση φερμένη στ ανθρώπινα αυτό το λεγα)
συμπλήρωνα ζητώντας τη δική μου συγχώρεση
έλεγα , έλεγα
όλη μου η ύπαρξη ανάσταση φούρμαζε μέσα
η καλή προσμονή ζηταε μια χαραμάδα φωτεινή
'Εμενα όλη νύχτα στο προσκεφάλι
Κάποια στιγμή προς το ξημέρωμα ο ασθενής ολογέλαστος με ρωτά τι ωρα είναι
Τα χασα Απύρετος Κεφάτος Με χρώμα υγείας
Τον περιποιήθηκαν οι νοσοκόμοι και όλοι τιτίβιζαν από ανακούφιση και χαρά
Ντράπηκα να ακούσω ευχαριστίες
Τι να τους πώ;;
οτι Εσύ ήσουν στο πλευρό του;;
Δεν θα με πίστευαν
Προφασιζόμουν ιατρική επίσκεψη και βήχοντας ελαφρά λόγω αμηχανίας αποχωρούσα...."
(απόσπ από το "Ενταύθα" ΑΣ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου