"κομμένη η πλάκα" 2015

είναι γελοίο να λένε οι ειδήσεις τη λέξη "οι θεσμοί" και να εννοούν την Τρόικα

προσβάλλεται η έννοια.!!!!!!!!!!

επίσης όσοι ενοχλούνται απο το δικό μου σκεπτικό είναι παντελώς εκτός

επειδή δικό μου είναι το σκεπτικό .....

δεν είναι δικό τους

οι ψηφοφόροι της "αγαπημένης μας" κυβέρνησης από εδώ και πέρα θα είναι οι δικαστικοί ,οι στρατιωτικοί και ο δημόσιος τομέας που περιμένει την αποκατάσταση με υπομονή ;;;;;

δλδ. το πρώτο μέλημα είναι η διατήρηση και η αύξηση των λεγόμενων ψηφοφόρων;;

καλά κρασιά παιδιά

θα ιδωθούμε στο λιμάνι του αποχωρισμού

Ιδιωτικός τομέας .σήμερα

Καλώς ορίσατε στην κόλαση.

Πληροφορηθείτε (ζωντανά ...από τους ίδιους τους ανθρώπους)

Οι τράπεζες και οι ελιτ έχουν "σωθεί"

Οι ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιήθηκαν ως ασπίδα για να το μασήσουμε το κουτόχορτο καλά

Εμείς είμαστε πτωχοποιημένοι -δίχως μέλλον- αν δεν διαγραφεί το χρέος και αν η κυβέρνηση δεν κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση

(το επόμενο έργο του Χολλυγουντ που θα σπάσει τα ταμεία θα έχει τίτλο:

"¨ηταν ένας λαός που πίστεψε ότι ήταν φωτογραφία")

μήπως ήρθε η ώρα να πούμε στην κυβέρνηση

"κομμένη η πλάκα" ;;;

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Έκτωρ Κακναβάτος

Έκτωρ Κακναβάτος

Από τότε που η ερώτηση μου

μπήχτηκε λοξά στα νεφρά της πολιτείας,

από τότε που ‘γινε κομμάτια η θάλασσα

καθώς στάμνα χωματένια,

από τότε που άρχισαν να παρακμάζουν οι χειρονομίες σου,

να διαλύεται η φωνή σου όπως ομίχλη σε παράθυρο,

[…]

μα μη μπορώντας να ξεφύγει το μοιραίο

να γίνεται άλλη μια φορά η ερώτηση μου

λοξά μπηγμένη εκεί : στα νεφρά της πολιτείας.

Μ’ αυτό τον κύκλο ένα οχτάχρονο αγόρι έπαιζε το τσέρκι

τ’ απάνου τρέχοντας στο δρόμο του ορυχείου :

δε θα πεθάνομε λοιπόν.

[...]

Όλα θα τ’ ανασυνθέσω με υπομονή.

Βρήκα στην τύχη μερικές σελίδες

εδώ κ’ εκεί απ’ το στήθος σου.

Μικρά κορίτσια ζωγράφισαν επάνω τους

παράξενα χρυσόψαρα.

Ένα κουρέλι απ’ το μάγουλο σου, απόκομμα θύελλας,

Κρεμότανε στα σύρματα στιγμή τη στιγμή να πέσει.

[…]

Τι γίνεται τώρα;

Αν μια φοράν ακόμα; Αν δοκίμαζα μαζεύοντας

κομμάτι το κομμάτι τη σπασμένη στάμνα

να φτιάξω πάλι τη θάλασσα;

Αν άρπαζα απ’ τα δόντια του σκύλου

το ιερόν οστούν της μάνας μου ;

Αν έδενα πάλι τα βαγγόνια,

αν σφύριζαν τα τραίνα πάλι

λερώνοντας τα χαμομήλια δίπλα στις ράγιες;

Κι αν ύστερα γινόμουνα μια ζωγραφιά πολύχρωμη

στο μαξιλάρι του αγοριού καθώς κοιμάται τώρα

[…] άρχιζε η γάγγραινα.

Μα δεν θα το βάλω κάτω έτσι εύκολα.

[…]

Η θύελλα να κυρτώνεται, να γίνεται το μάγουλο σου,

ν’ ανοίγω με βρόντο το παράθυρο, η φωνή σου μισόγυμνη

να πετιέται στο δρόμο τρέχοντας

για το βάραθρο του Ζάλογγου∙

στάσου για το θεό :

στάσου να σε σημαδέψω, να σε πετύχω στο μεσόφρυδο.

[…]

Εσύ ήσουν η ερώτηση μου.

(Απ’ τη συλλογή Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Παντελής Βουτούρης

3 Μαρτίου 2019

Ο ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ

[...]

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

[...]

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

[...]

Το ποίημα «Ο καιόμενος» του Τάκη Σινόπουλου (από τη συλλογή «Μεταίχμιο Β», 1957), έχει ως θέμα τη θυσία και συντάσσεται με όρους νιτσεϊκούς: ο μοναχικός καιόμενος ήρωας υψώνεται πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα, υπερνικά τον πόνο και εξαγιάζεται· γίνεται ήλιος. Από τις συνδηλώσεις συνάγεται ότι η απροσδιόριστη «σκοτεινή» και «δύσκολη» χώρα του ποιήματος, είναι προφανώς η Ελλάδα της κατοχής, της αντίστασης και του εμφυλίου· σημειώνω ωστόσο τη σύμπτωση (;): στις 3 Μαρτίου του 1957 (σαν σήμερα) καιγόταν στο κρησφύγετό του στον Μαχαιρά, μαχόμενος, ολομόναχος, ο Γρηγόρης Αυξεντίου.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

«Εν αρχή είναι ο Λόγος», «γιατί, μπαμπά;»

Αντρέι Ταρκόφσκι

Η Θυσία

«Εν αρχή είναι ο Λόγος», «γιατί, μπαμπά;»

Δεν διδάσκω θεολογία, δεν είναι η δουλειά μου την αναζήτηση της αλήθειας’ ωστόσο νιώθω όλα τούτα τα επιθανάτια σήματα (το γιατί, το ερωτηματικό, το πρόβλημα) ως κάτι περισσότερο από απελπισία ή παρηγοριά, κάτι περισσότερο από ξόρκι του ερχόμενου θανάτου. Όχι, δεν ξέρω την αλήθεια - ίσως να με νοιάζει (με πιάνει) περισσότερο μια ελάχιστη άκρια της μουγγής προφητείας που δεν προφητεύει, της μουγγής ένωσης, της μουγγής αγάπης, το τρεμάμενο φου στο ντόμινο των ερχόμενων ανθισμάτων. Να πάμε ξανά από την αρχή, λοιπόν: γιατί τα μήλα σκόρπισαν στον δρόμο; γιατί χύθηκε το γάλα; γιατί φύσηξε ο αγέρας; γιατί ο Μπόρις φτιάχνει την καμπάνα; γιατί οδηγεί ο Στάλκερ; γιατί καίγεται ο Ντομενικο; ποιος ανάβει το κερί του Γκόρτσακοφ; ποια είναι η Μαρία; γιατί λυγάνε τα χορτάρια; Από ποιον για ποιον; γιατί, μπαμπά; Όχι, μην απαντήσεις - να γίνεις μέρος της ερώτησης: that is the question.

(Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό MAUVE, τεύχος 8, Φεβρουάριος 2005.)

ph "Η θυσία" --Αντρέι Ταρκόφσκι

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Η Θυσία

Είναι παραλογισμός να χάνεις τη ζωή σου, για να τη σώσεις;

'Η θυσία" Αντρέι Ταρκόφσκι

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

O πλούτος και η λεπτότητα

O πλούτος και η λεπτότητα του εσωτερικού κόσμου χάνεται όσο χάνεται ο πλούτος και η λεπτότητα του λόγου. Διότι όχι μόνον η γλώσσα είναι εκφραστικό μέσο του ανθρώπου αλλά και ο άνθρωπος είναι προϊόν της γλώσσας.

Αργολικός από Varvara Bakopoulou

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

και ρίχνει ...λέει ο θεός ένα μπουρίνι (2016)

....έχει κάποια χάρη και το οριστικό τέλος της ανάλυσης...

δεν έχεις να αγωνίζεσαι και να λες τη γνώμη σου επειδή όλοι θα λένε οτι λες υπερβολές........

στήνεις μπανιέρες στο Hot Spot της γειτονιάς σου και περιμένεις να βρέξει

και ρίχνει ...λέει ο θεός ένα μπουρίνι

μα ένα μπουρίνι,που όμοιό του δεν έχει ξαναγίνει.........!

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΝΟΙΞΗ----ΕΑΡ (2017)

ΑΝΟΙΞΗ----ΕΑΡ

Η Άνοιξη της πατρίδας μου είναι χαρά και πένθος

Η ανθοφορία είναι γέννηση με πένθιμο σιωπητήριο

Η εσωτερική ματιά ως πυξίδα του ανθρώπινου νόστου.

ΕΛΛΑΔΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΧΑΙΡΕ

ΧΑΙΡΕ τα τύμπανα της ανάστασης που κατακτάς ολομόναχη κάθε φορά στο ιστορικό σου βήμα..!

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Εν συντομία Το τέλος της ιστορίας ήταν μιά από τις μούφες (2018)

Εν συντομία

Το τέλος της ιστορίας ήταν μιά από τις μούφες για να πειστούμε με "χαρά" και "ανακούφιση" οτι το δικό μας τέλος έχει ιδιαιτέρως αναλυθεί και είναι αμετάκλητος ντετερμινισμός για το σβήσιμο από το χάρτη της χώρας μας, ως συγκροτημένο υποκείμενο πολιτισμού και χιλιάδων χρόνων ιστορίας.

Η υποτίμηση νομισμάτων λόγω χρεών και της άθλιας καζινοκερδοφορίας της Δύσης, μετεφέρθη στις πλάτες μας και υποτιμηθήκαμε εμείς οι ίδιοι ενας προς έναν και μία προς μία.

Η χώρα απομονώθηκε ως μολυσματικός χώρος.

Ηταν επακόλουθο αναγκαίο η στρέβλωση και η ψευδής εικόνα της πραγματικότητας ως βόμβες ¨παράνοιας"

Τσιμπήσαμε. Παρατσιμπήσαμε.

Τώρα, εκδράμοντας στα βουνά και στους λόγγους λόγω Άνοιξης, καλό είναι να μάθουμε να κελαηδάμε.

Ισως τα πετούμενα να κρατήσουν το ίσο.

2 Μαρτίου 2018

________________________________________________________________

2018

Η πραγματικότητα είναι άθλια

Και μεταξύ μας εμάς -εδώ-στον ωραιότατο τόπο μας η άθλια πραγματικότητα -όσο δε βρίσκει ανάχωμα στο όραμα εξόδου-κινδυνεύει να μας καταβροχθίσει.

Δεν κομίζω γλαύκα ....την διαλεκτική αντίθεση υπογραμμίζω

Ormond Gigli, 1969, SARDINIA.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Βιρτζίνια Γουλφ; " «Δύσκολο να παραβλέψεις το ρεύμα. Κι όμως θα το κάνω»

Βιρτζίνια Γουλφ; " «Δύσκολο να παραβλέψεις το ρεύμα. Κι όμως θα το κάνω»

"Τα κύματα" (απόσπασμα)

« Γιατί μια μέρα, καθώς ακούμπησα στην ξύλινη πόρτα ενός φράχτη, που έβγαζε σ’ ένα χωράφι, ο ρυθμός σταμάτησε, οι ρίμες που μουρμούριζα, η ποίηση και η μπουρδολογία, σταμάτησαν. Το μυαλό μου ξαφνικά καθάρισε. Είδα μέσα απ’ τα πυκνά φύλλα της συνήθειας. Ακουμπώντας στην πόρτα του φράχτη, λυπήθηκα για τόσα άχρηστα εν τέλει πράγματα, λυπήθηκα για όσα έμειναν απραγματοποίητα, λυπήθηκα για την αποξένωση, γιατί δεν μπορείς να πας στην άλλη άκρη του Λονδίνου να δεις ένα φίλο, γιατί δεν έχεις καιρό. Γιατί δεν μπορείς να πάρεις το καράβι για την Ινδία και να δεις εκεί γυμνούς άντρες να καμακώνουν ψάρια στα γαλάζια νερά. Είπα πως η ζωή μου δεν ήταν πλήρης, ήταν μια φράση αφημένη στη μέση. Ήταν αδύνατο για μένα, που παίρνω τσιγάρο από οποιονδήποτε πλασιέ τυχαίνει να συναντήσω στο τραίνο, να κρατήσω συνοχή και συνέχεια – εκείνη των γενεών, των γυναικών που κουβαλούνε κόκκινα σταμνιά στο Νείλο, του αηδονιού που κελαηδεί στις κατακτήσεις και τις αποδημίες. Ήταν τεράστιο το εγχείρημα, είπα, και πώς μπορώ πάντα να σηκώνω το πόδι για ν’ ανέβω τη σκάλα;

» Μιλούσα σ’ εκείνο το εγώ που δεν με αποχωρίστηκε σε πολλές φοβερές περιπέτειες. Στον πιστό σύντροφο που κάθεται μπροστά στη φωτιά όταν όλοι έχουν πάει για ύπνο, και σκαλίζει με τη μασιά τις στάχτες. Σ’ εκείνον που διαμορφώθηκε τόσο μυστηριωδώς, με αιφνίδιες αναπτύξεις, σ’ ένα δάσος με οξιές, καθισμένος σε μια ιτιά στην όχθη, ακουμπώντας στο παραπέτο του Χάμπτον Κώρτ . Σ’ εκείνον που συνερχόταν όταν η ανάγκη το επέβαλλε, και βρόνταγε το κουτάλι στο τραπέζι, λέγοντας «Δεν θα ενδώσω.

»Αυτό το εγώ, καθώς ακουμπούσα στην πόρτα του φράχτη και κοίταζα τους αγρούς να κυματίζουν πέρα μακριά κυματισμούς χρωμάτων, δεν αποκρίθηκε. Δεν έφερε αντίσταση. Δεν προσπάθησε να αρθρώσει λόγο. Δεν έσφιξε τη γροθιά του. Περίμενα. Περίμενα ν’ ακούσω. Τίποτα δεν ακούστηκε. Τίποτα. Φώναξα τότε, πεπεισμένος πια για την πλήρη εγκατάλειψη. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Κανένα πτερύγιο δεν χαράζει τα νερά αυτής της απέραντης θάλασσας. Η ζωή μ’ αφάνισε. Καμιά ηχώ δεν έρχεται όταν μιλάω, καμιά λέξη δεν αντηχεί παραλλαγμένη. Ναι, αυτό δα κι αν είναι θάνατος, πιο θάνατος κι από το θάνατο των φίλων μας, το θάνατο της νιότης.»

Φωτό: Νικόλ Κίντμαν

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Καιρός με θλίψη. Καιρός με προμηνύματα

Από πού να πιαστείς στη σημερινή μέρα και να πληροφορηθείς;;

Αν την πιάσεις από πάνω θα σε ρίξει κάτω

Αν την πιάσεις απ τα ποδάρια σαν τραγί παραζαλισμένο θα δαγκώσει το κεφάλι.

Πληροφορία, πληρότητα φέρουσα εντός μας.

Δύσκολο.. εμπεριέχει ευθύνη......Ομως άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Καλημέρα . Καιρός με θλίψη. Καιρός με προμηνύματα

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Εκτωρ Κακναβάτος (Απ’ τη συλλογή Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας)

Εκτωρ Κακναβάτος

(Απ’ τη συλλογή Ανάστιξη του θρύλου για τα νεφρά της πολιτείας)

Από τότε που η ερώτηση μου

μπήχτηκε λοξά στα νεφρά της πολιτείας,

από τότε που ‘γινε κομμάτια η θάλασσα

καθώς στάμνα χωματένια,

από τότε που άρχισαν να παρακμάζουν οι χειρονομίες σου,

να διαλύεται η φωνή σου όπως ομίχλη σε παράθυρο,

[…]

μα μη μπορώντας να ξεφύγει το μοιραίο

να γίνεται άλλη μια φορά η ερώτηση μου

λοξά μπηγμένη εκεί : στα νεφρά της πολιτείας.

Μ’ αυτό τον κύκλο ένα οχτάχρονο αγόρι έπαιζε το τσέρκι

τ’ απάνου τρέχοντας στο δρόμο του ορυχείου :

δε θα πεθάνομε λοιπόν.

[...]

Όλα θα τ’ ανασυνθέσω με υπομονή.

Βρήκα στην τύχη μερικές σελίδες

εδώ κ’ εκεί απ’ το στήθος σου.

Μικρά κορίτσια ζωγράφισαν επάνω τους

παράξενα χρυσόψαρα.

Ένα κουρέλι απ’ το μάγουλο σου, απόκομμα θύελλας,

Κρεμότανε στα σύρματα στιγμή τη στιγμή να πέσει.

[…]

Τι γίνεται τώρα;

Αν μια φοράν ακόμα; Αν δοκίμαζα μαζεύοντας

κομμάτι το κομμάτι τη σπασμένη στάμνα

να φτιάξω πάλι τη θάλασσα;

Αν άρπαζα απ’ τα δόντια του σκύλου

το ιερόν οστούν της μάνας μου ;

Αν έδενα πάλι τα βαγγόνια,

αν σφύριζαν τα τραίνα πάλι

λερώνοντας τα χαμομήλια δίπλα στις ράγιες;

Κι αν ύστερα γινόμουνα μια ζωγραφιά πολύχρωμη

στο μαξιλάρι του αγοριού καθώς κοιμάται τώρα

[…] άρχιζε η γάγγραινα.

Μα δεν θα το βάλω κάτω έτσι εύκολα.

[…]

Η θύελλα να κυρτώνεται, να γίνεται το μάγουλο σου,

ν’ ανοίγω με βρόντο το παράθυρο, η φωνή σου μισόγυμνη

να πετιέται στο δρόμο τρέχοντας

για το βάραθρο του Ζάλογγου∙

στάσου για το θεό :

στάσου να σε σημαδέψω, να σε πετύχω στο μεσόφρυδο.

[…]

Εσύ ήσουν η ερώτηση μου.

ph Georgios Kondis

Nafplio

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Αντρέι Ταρκόφσκι Θυσία

Αντρέι Ταρκόφσκι

Θυσία

«Φυσικά έχω συνείδηση του γεγονότος ότι σήμερα η ιδέα της θυσίας δεν έχει και τόσο φανατικούς οπαδούς - κανένας σχεδόν δε σκέφτεται να θυσιάσει για κάτι ή για κάποιον άλλον. Πάντως τα επακόλουθα αυτής της απόφασης εξακολουθούν να αποδεικνύονται κρίσιμα και αποφασιστικά: εννοώ την απώλεια της ατομικότητας προς όφελος ενός ακόμα πιο έντονου εγωκεντρισμού που χαρακτηρίζει αναρίθμητες ανθρώπινες σχέσεις, και επίσης τις σχέσεις μεταξύ γειτόνων χωρών, προπάντων όμως την απώλεια και της τελευταίας δυνατότητας πνευματικής και όχι υλιστικής «προόδου». Ο άνθρωπος χάνει κάθε ελπίδα για αξιοπρεπή ζωή.» -

ph Polaroids de Andréi Tarkovski

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Αντρέι Ταρκόφσκι "Η θυσία"

Αντρέι Ταρκόφσκι

"Η θυσία"

(λίγα λόγια από την ιστορία)

"Στην έναρξη του Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, ένας άνθρωπος ψάχνει τον τρόπο για να αποκαταστήσει την ειρήνη στον κόσμο, για να ανακαλύψει ότι πρέπει να δώσει και ανταλλάγματα. Ο Αλεξάντερ όταν πληροφορείται από την τηλεόραση την καταστροφή του κόσμου από πυρηνικό πόλεμο προσεύχεται στον Θεό να σώσει τον κόσμο με τίμημα να απαρνηθεί τις σχέσεις του με τους δικούς του και να παραμείνει σιωπηλός μέχρι το θάνατό του.

Ο ήρωας της ταινίας βάζει φωτιά στο σπίτι του, ένα αρχοντικό σπίτι στην εξοχή, που όπως φαίνεται χρειάστηκε τους κόπους ολόκληρης ζωής για να το αποκτήσει και εγκαταλείπει την οικογένειά του , ως οδό σωτηρίας.

Η πράξη αυτή του ήρωα του Ταρκόφσκι φαίνεται σαν ένας παραλογισμός, σ' αυτόν που κρίνει επιπόλαια . Τον παραλογισμό αυτόν θέλει να υποδηλώσει η εικόνα στην αρχή της ταινίας, όπου ο ήρωας μαζί με τον ανήλικο γιο του, που έχει προσωρινά χάσει τη μιλιά του, φυτεύουν ένα ξεραμένο δέντρο, με την ελπίδα ότι ποτίζοντάς το, ύστερα από μακρά επιμονή, το ξεραμένο δέντρο θα ανθίσει. «Εν αρχή είναι ο λόγος» Με τα λόγια αυτά του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου αρχίζει η ταινία και με αυτά τα λόγια που τα ψιθυρίζει ο γιος του ήρωα, όταν ξαναβρίσκει τη λαλιά του, τελειώνει. «Εν αρχή ην ο λόγος. Γιατί ήταν έτσι μπαμπά;» ρωτάει τον πατέρα που λείπει.

ph "Η θυσία " Αντρέι Ταρκόφσκι

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Φοράδα

" Φοράδα

Ασημιού ουρά

Της αγάπης φτερωτό άτι

Θεριστής με σοδειά το σκοτάδι

Ξεπλυμένο πρωϊνό από τον καταρράκτη"

"ηλεκτρόδιο" ΑΣ

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Ω..! ωραίοι μου ναυαγοί και ξακουστοί πηδαλιούχοι

Ω..! ωραίοι μου ναυαγοί και ξακουστοί πηδαλιούχοι

η Πούλια χαράζει πορεία και η σιωπή κάνει των ουρανών λιτανεία

Δως μου την εικόνα σου

Το ιστίο σου είμαι

Πάρε το φιλί μου

Δως μου την πελαγίσια πνοή σου

" Ηλεκτρόδιο" ΑΣ

ph Pierre Feuillette (Jean-Michel) et Paulette Vielhomme (Claudine) s'embrassant by Ed Van Der Elsken

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Περί διαδικτύου

Ναι, πράγματι, το διαδίκτυο είναι η απόλυτη μετάθεση προσωπικής ευθύνης, που τερματίζει στην λήθη.

ph P. Lindbergh

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

το Great Reset καθ οδόν φεβρουάριος 2021

Είναι περιττό να επαναλαβουμε για πολλοστή φορά οτι τα μνημόνια σήμαιναν
εσωτερική υποτίμηση και τελική ρευστοποίηση
Αποτελεί άλγος να επαναλάβουμε οτι το Great Reset σαρώνει ως ερπυστριοφόρο χώρες όπως είναι η Ελλάδα και η άσφαλτος της για να περάσουν τα άρματα είμαστε εμείς οι ίδιοι ρευστοποιημένοι και τα παιδιά μας υλικά προς χρήση και κατανάλωση
Μετά την ρευστοποίηση της οικονομίας ακολουθεί η ρευστοποίηση προσώπων
Η λεγόμενη "Πανδημία" αποτέλεσε το όχημα πλήρους υποταγής
Η "Στρατηγική Οίκτου" καλλιεργημένη υπουλα σε αφελείς μαζί με την σιωπή των κομμάτων και αξιωματούχων οδηγεί ταχύτατα στην αντικατάστασή μας μέσω εποικισμού
Ειλικρινά είναι αργά για λεκτικούς διαξιφισμούς
Οι καιροί είναι ανεμοστρόβιλοι αλλά και πάλι είναι αργά να γραφεί έστω και μια λέξη επ αυτού
Ο Πτωχευτικός κώδικας είναι μοχλός αρπαγής και της παραμικρής περιουσίας ελλήνων.
Είναι πολύ αργά να ενημερωθούμε
10 χρόνια τα πάντα έχουν ειπωθεί από φωνές ελεύθερες
Από εδώ και πέρα η αναμέτρηση διεξάγεται σε άλλο πεδίο όπου λάμπουν οι ψυχές των ελεύθερων και μόνο.

φωτό Οίτη

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

.........συμπύκνωση της χρονικής αντίληψης των θεμάτων..........1η Μαρτίου 2015

.........συμπύκνωση της χρονικής αντίληψης των θεμάτων..........

αρχές Μάρτη --στα έμπα δηλαδή της άνοιξης--φτάσαμε στο επίμαχο

Δεν υπάρχουν σωτήρες.....πολύ περισσότερο ένα κόμμα ή μία κυβέρνηση δε γίνεται και δε μπορεί να είναι σωτήρες

ποτέ δεν ήταν άλλωστε

απλά εμείς οι άνθρωποι γουστάρουμε το παραμύθιασμα........κάνουμε τα πάντα για δαύτο....

ο άλλος δρόμος-της προσωπικής μας ευθύνης-- μας πέφτει βαρύς και δύσκολος

αλλά βγάζει κάπου ..και μάλιστα στ ανοιχτά

φωτογραφία Mary Chatzaki

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Θερμές καλημέρες στους συντοπίτες μου 1η Μαρτίου 2016

Θερμές καλημέρες στους συντοπίτες μου της Πατησίων και ειδικώτερα της Πλ.Αμερικής.Αποτελούμε βετεράνους της εισόδου και εγκατάστασης των ξένων ανθρώπων.Γνωρίζουμε την καλά δομημένη πράξη αλληλεγγύης.Γνωρίζουμε τις παγίδες.Γνωρίζουμε τον μύθο στερεοτύπων που κατακλύζουν τις κεφαλές της ευρύτερης πόλης των Αθηνών

Βεβαίως και συνεχίζουμε δίχως να παραδώσουμε στην "κανιβαλική εικόνα" τα πρόσωπα των ανθρώπων.

Καλή δύναμη σε όλους μας....!!!!

φωτογραφία και ο σχολιασμός του τοπίου από τον Nikos Kavadas

Art- Deco εισοδος μοντερνας πολυκατοικιας της δεκαετιας 1930, επι του πεζοδρομου Λευκωσιας 6- πλατεια Αμερικης. Συμφωνα με πληροφορια της κ. Timoklia Tsagari, στην πολυκατοικια εμενε ο ηθοποιος Αλεκος Αλεξανδρακης (Μαιος 2013)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Ένα χειμωνιάτικο πρωϊνό στον Κορινθιακό.

Ένα χειμωνιάτικο πρωϊνό στον Κορινθιακό.

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ήρθε η Ανοιξη.2 Μαρτίου 2018

Εν συντομία

Στο διαδίκτυο ανακοινώθηκε επίσημα χθες οτι ήρθε η Ανοιξη.

Τα χείλη μας πάγωσαν και τα μάτια μας άδειασαν

Πόση ευθύνη Θέ μου σωριασμένη καταγής

Θέλω να κουβαλήσω την Ανοιξη ολομόναχη

Να τη βάλω σ ένα καροτσάκι από τα παλιά της οικοδομής, να την ανεβάσω στην ταράτσα, αυτή να ανασηκωθεί στις μύτες των ποδιών της, να απλώσει το βλέμμα , έτσι που να φιλάει και τη θάλασσα, και να φωνάξει η αρμοδιότερη όλων:

"ελάτε αδέλφια" "σήμερα θα επισκεφτώ όλες τις ταράτσες"

"ο καθένας να με κουβαλήσει στους ώμους του"

"Μπρος Σηκωθείτε"

2 Μαρτίου 2018

ph Сергей Шалыгин

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Κεφαλληνός Γιάννης --Το Αλογο

Κεφαλληνός Γιάννης --Το Αλογο

Ο Γιάννης Κεφαλληνός (1894 –1957) ήταν ένας διακεκριμένος Έλληνας χαράκτης, σχεδιαστής βιβλίων και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια από εύπορη αστική οικογένεια με κεφαλλονίτικες και χιώτικες ρίζες. Ανακάλυψε πολύ νωρίς την καλλιτεχνική του κλίση και, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του, σπούδασε Ιστορία της Τέχνης και ζωγραφική στο Παρίσι, όπου έζησε αρκετά χρόνια. Το 1930 επέστρεψε στην Αθήνα και το 1931 ανέλαβε το Εργαστήριο Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Μαθητές του ήταν σπουδαίοι κατοπινοί Έλληνες χαράκτες όπως μεταξύ άλλων η Βάσω Κατράκη, ο Κώστας Γραμματόπουλος, ο Τάσσος (Αλεβίζος), ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιώργος Βαρλάμος, ο Τηλέμαχος Κάνθος, ενώ το Εργαστήριο του ήταν σε καιρούς πολύ δύσκολους όαση δημιουργική και δημοκρατική. Με τη κήρυξη του πολέμου του 1940 έθεσε το Εργαστήριό του και τους μαθητές του στην υπηρεσία της μαχόμενης Ελλάδας εκδίδοντας αφίσες με πατριωτικό/προπαγανδιστικό περιεχόμενο ενώ το 1943 φυλακίστηκε γιατί κάποια έργα του ενόχλησαν τις ιταλικές αρχές κατοχής. Στη δεκαετία του '50 ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό γραμματοσήμων για λογαριασμό των ΕΛΤΑ και επίσης σχεδίασε μία γραμματοσειρά με την επωνυμία Θεόκριτος για την έκδοση του λευκώματος Δέκα λευκαί λήκυθοι του Μουσείου Αθηνών (1956). Το 1954 εκλέγεται διευθυντής της ΑΣΚΤ, θέση που θα τη διατηρήσει μέχρι το θάνατό του. Το έργο του διακρίνεται για την αρτιότητά του και τον πρωτοποριακό του δυναμισμό. Ο Κεφαλληνός ουδέποτε ενδιαφέρθηκε να προβάλει το έργο του, δικαιώνοντας το χαρακτηρισμό "ο Σιωπηλός", που του έδωσε ο Π. Πρεβελάκης στη νεκρολογία του. Πηγή: lifo

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Λεωφορεία και μετακινήσεις 2019

 

       

Οταν αιωρείται στο κοινωνικό σώμα
το έγκλημα των εγκλημάτων, όπως η παιδεραστία--
και η κοινωνία δεν σκύβει το κεφάλι απαιτώντας
σιωπή και δικαιοσύνη
τότε σηματοδοτείται επίσημα
η κατάρρευση

Λεωφορεία και μετακινήσεις
Αναψηλαφήσεις της έννοιας ΑΝΟΙΞΗ 

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

Σχέδιο Νεοοθωμανισμού

Εντυπωσιάζομαι που ελάχιστοι προσεγγίζουν το σχέδιο περί νεοθωνισμού στην Ελλάδα πού εκπονείται τα τελευταία 50 χρόνια , και πέφτουν από τα σύννεφα

Όπου χολοσκασμένοι δημιουργούν πανταχόθεν εχθρούς

Επίσης εντύπωση μου προκαλεί η ταύτιση με τα πάθη των επιτιθεμένων --που διαπράττουν το αδίκημα της απόπειρας εισβολής σε ξένη χώρα -με ιαχή θρησκευτική με ένταση επιθετική, και αναδύεται μια συμπαράσταση του θυμικού, πολλών, εδώ σε μας, με συμπάθεια γιά το ποινικό αδίκημα που συντελείται σε βάρος της χώρας μας

Πού αυτοί οι αδαείς είναι ριζωμένοι;; ποιός ξέρει άραγε

Άλλο επίσης εντυπωσιακό με λύπη το αναφέρω.

Επιβιβάζουν οι δουλέμποροι στην απέναντι ακτή πλήθη κυρίως γυναικών με μωρά με προορισμό την Λέσβο αμέσως μετά τα γεγονότα

Δεν συγκαταλέγομαι στους αφελείς για να θεωρήσω οτι είναι τυχαίο και συμπτωματικό

Και έστω ο Ερντ και οι δουλέμποροι την δουλειά τους κάνουν

Αυτές οι μάνες είναι κουτές τόσο πολύ που δεν νοιώθουν οτι τα παιδάκια τους θα ταλαιπωρηθούν;; Αν είναι να έρθεις έλα σύννομα και με διαδικασία και όχι κρατώντας βρέφος ως πολιορκητικό κριό

Άλλο πάλι

Πάλι εντυπωσιάζονται πολλοί με τις άκομψες εκφράσεις πολλών

Δεν καταλαβαίνουν οτι η αμέλεια η συγκάλυψη η νηπιακή αντιμετώπιση επί σειρά ετών σε βάρος μιας χειμαζόμενης χώρας, θα έφερνε τα πράγματα μέχρι εδώ;;

Λύπη, μου δημιουργεί, η αναμέτρηση που λέει

---εγώ είμαι δημοκράτης , φερ τους όλους μέσα

---εσύ είσαι φασίστας που τους απωθείς

Και ερωτώ Η έννοια της ύπαρξης της κοινής πατρίδας έχει κάνει φτερά ;; Δεν δικαιολογείται να υποστηρίζουν οτι καλό για μας είναι να αντικατασταθούμε (1εκατ μετανάστες ο καθηγητής της αποδόμησης αναζητεί συμπτωματικά πριν μερικές βδομάδες)

Και ξανα ρωτώ Εαν κάποιοι επιθυμείτε την εξαέρωσή σας Καλώς

Οι πλείστοι -μέσα σ αυτούς και του λόγου μου -δεν την επιθυμούμε

Τελευταίο:

Απαντήστε Ποιά η κυρίαρχη ταυτότητα των συγκεντρωμένων χιλιάδων κατόπιν εντολής του Σουλτάνου;;

Πόσοι οι πρόσφυγες ;;; Και από πού;;

Πόσοι οι μετανάστες και από πού;;

Πόσοι παρακρατικοί γκρίζοι κτλ;;

Πόσοι ποινικοί;;

Οταν δεν υπάρχουν στοιχεία και επιχειρείται εισβολή στην χώρα

είναι ανέντιμο ανεπίτρεπτο και βλάκώδες να προβαίνετε κάποιοι σε μιά ταυτοποίηση για να πετάξετε την ύβρη στα πατριωτικά συναισθήματα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού

Ο φανατισμός τελικά στρέφεται κατά του κοινού συμφέροντος

και δεν σας περιποιεί τιμή

Όσο αφορά τους τηλεδημοσιογράφους οι περισσότεροι είναι αμόρφωτοι και για κλάματα

Κρίμα που πολλοί τους παρακολουθείτε

Οι ωρες είναι δύσκολες και κρίσιμες

Ο καθείς και η συνείδησή του ασφαλώς

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου