ΑΛΦΑ

το βράδυ σίδερο

κι η έκλειψη βουβή

στις ακτές ακούγονται ποδοβολητά  και ανασηκώνεται το έδαφος

ξέρος καιρός και πειραγμένος 

κι οι άνθρωποι πώς παρέμειναν αφανείς;;

τι τους οδήγησε να σκεφτούν την φύλαξή τους 

οι πατρίδες για φύλαξη χρειάζονται θώρακα την ίδια της καρδιά μας 

να ποτίζει τις φλέβες κτυπημένες τις πεδιάδες και τα ρουμάνια 

καθε άλλος λόγος απέχει από τον Λόγο

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

γιατί επέτρεψες να παρουσιάσουν την μορφή σου διαστημική;;

ωστε γνώριζες τα επερχόμενα 

και κατέφυγες σε τόπους καλά κρυμμένος 

όπου και τα επερχόμενα δεν θα σε αναγνώριζαν

(στα τεύχη της φανταστικής γραφής)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

οι τριποδισμοί ακούγονται από το βάθος των αιώνων

σε όσους ξαγρυπνούν

η χέρσα γη ανατριχιάζει 

τρέμουλο στα λεπτοφυή αλμιρίκια 

η σελήνη έγινε φακός και ακολουθεί με την ανάσα της

την επίθεση 

έστω ένας ευμετάβλητος σύμμαχος 

ο μόνος θόρυβος είναι ο φόβος 

και δημιουργεί παρασιτα στα κύματα πάντα

(φανταστική λογοτεχνία)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Σε αναμέτρηση η αιματηρή σύγκρουση αυτών που αγαπούν με ροή συμπαντική 

με αυτούς που έχουν βαλθεί να εκτορνεύσουν την ροή της δομής του φωτος

Μεταφερμένη στο ανθρώπινο πεδίο η σύγκρουση διαξάγεται μεταξύ των δύο αντιθέτων

Αυτών που η αγάπη αποτελεί δομή άυλη και φιλοξενείται στο υλικό πεδίο

και όσων το άυλο έμψυχο απουσιάζει 

Η κυρίως μάχη είναι αυτή 

Ο βορβορώδης βόθρος ηττάται από τον ενδεδυμένο εμψύχως μέρος του  Αγαθού

Καλή συνέχεια

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αντιμέτωπη με τον βαθύ μου εαυτό

Εμένα η ελλάδα είναι οι φλέβες μου το αίμα μου η ψυχή μου 

Η καταπάτηση διεξάγεται στο βάθος μου 

Δεν γνωρίζω εαν  δύναμαι να αντέξω 

τέλος τίτλων

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~``

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Ενθάδε κείται (από το βιβλίο του Νάνου Βαλαωρίτη ΠΟΙΗΜΑΤΑ-2 – Η ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΗ ΜΟΥΣΑ 1963-1965)

Ενθάδε κείται η ιδέα που σχημάτισα για τον εαυτό μου
Και μια φωνή μου ψιθυρίζει να’ ρθω εδώ να μείνω

Στο κοιμητήριο των καλών προθέσεων στον τάφο μιας ωραίας ελπίδας

Όπου θα καταθέσουνε στεφάνια οι ανθοδέσμες κι οι αυταπάτες


.....

Ενθάδε κείται η ιδέα που είχα για τον εαυτό μου

Ολόκληρο ένα κεφάλαιο της ζωής μου είναι εδώ κλεισμένο

Όταν όλα πήγαιναν καλά κι ήτανε όλα ρόδινα

Μέσα στο βιβλίο που ήμουνα ο ίδιος, θύτης, θύμα κι αναγνώστης


.....

Αλλά δεν ήρθε εγκαίρως ο εαυτός μου στο μέρος το καθορισμένο

Ίσως να σταμάτησε ένα ρολόι – κι ίσως αυτός που διάβαζε

Να πήδηξε μια σελίδα απ’ το βιβλίο και να τ’ άφησε

Ίσως ν’ άλλαξαν οι προφητείες και να σκοτείνιασαν οι οιωνοί-


.....

Κι έμεινα με τη μετασχηματισμένη ιδέα του εαυτού μου

Και τώρα ενθάδε κείται ο θυρωρός της σκέψης μου της κεντρικής

Με τα’ αντικλείδι μου στου νου το χέρι ο κλέφτης

Κι ο παλιατζής των αποφάσεων μου

.....

Ενθάδε κείται ωραία προκλητική η σελίδα

Η χαμένη από τον εαυτό μου – αλλά κανείς δεν έμαθε

Ποτέ το πώς και το γιατί να σκίστηκε από το βιβλίο

Με τέτοιον τρόπο οριστικό και μυστηριώδη κι άγνωστο.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Επιβιβάστηκα κάπου, που όμως δεν ξέρω τι είναι αυτό το κάπου

και μετά αποβιβάστηκα εδώ που ήταν ο δικός μου κόσμος

Και κρατούσα ένα μικρό διαβατήριο που έγραφε

<βρες εσύ μόνη τον τόπο>

Και γέμισα με ποταμούς αγάπης χίλιους και οτι συναντούσα ήταν ο τόπος μου

Και τα αγκαθια και τα στάχυα και οι βελανιδιές και οι οξιές και τα αλμιρίκια 

και τα νερα, αυτά τα νερά που έσπαζαν τον ασβέστη της λήθης κι ανοιγαν τους ορίζοντες ολων των κόσμων

Και οι άνθρωποι, αυτοί οι άδολοι, αυτοί οι ενάρετοι όσοι ανάσαιναν μεσα από την πνοή του Θεού

και μαζί γελούσαμε με τους χαχόλους άθλιους άκαρδους 

Γιατί έτσι είναι φτιαγμένη αυτή η ΓΗ

Και αιστανόμαστε οτι οι άθλιοι θα το παρακάνουν 

Και τότε έριξε το φως το δόρυ του

με εντολή

<γίνε ικανός και ενάρετος για να το χρησιμοποιείς>

Συναρπάστηκα 

Α-----Χρονολόγιον 7//7//2025

(φαντασίας γραφή φυσικά)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

..............αυτό το έλασσον που μας ενώνει

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

................ρεπορταζ

η καταφυγή της μοναχικότητας δεν είναι καταφυγή, είναι σκήτη που την άφησε κάποιος άγιος 

και το φως σκέπασε τις τραγωδίες μας 

η μετακίνηση στις γωνίες όσο διαρκούν οι πλεύσεις μας στη γη

 αυτό το αίσθημα μας εκπλήσσει μια και ταυτόχρονα είναι περίοπτη θέση θέας 

και η θέα είναι αγάπη 

επειδή αγάπη είναι η γνώση των αστρικών κινήσεων και των Θεϊκων βηματισμών

η αιματηρή απείρως τραγική θέση της μοναχικότητας 

Α-----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κι όμως χανόμαστε από ακαρδία

Αρρωσταίνω

Το κλείνω εδώ.............................

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

2920

Χρονικοί Κραδασμοί

Κείμαι στην αμμουδιά και το κάθετο φως με βαρά τεθλασμένα

Τι του συνέβη και στράβωσε η λαμπερή φορά;;

Τα μάτια μου τα σφράγισαν κοχύλια και τα χείλη μου ευωδιάζουν γιασεμιά

Σπασμένες ευθείες σε χιλιάδες θραύσματα και κατευθύνσεις θαμπών φωτονίων σφυροκοπούν τα αίτια κι αναμοχλεύουν τον χρόνο μου

που δεν είναι ο χρόνος μου

Τα έχω προ πολλού προσπεράσει

Συνάντησα ακόμη και την φάλαινα ντυμένη τάχα άτι

Διαπέρασα τις πλειάδες και τραβολόγησα από την ουρά τον Άρη

Αναδιάταξη των ουρανίων νευρώνων να βρεθώ στον συγχρονισμένο χρόνο του καρδιακού μου κτύπου

Σαμποτάζ κι ανατινάξεις

στην αναμόχλευση που δεν προείδα

Στον ήλιο καμμένη με δέρμα γυμνό αναπλάθω σε σειρά τα γεγονότα , κορφολογώ το αίτιο να φανεί το αιτιατό

πριν έρθει ο κατακλυσμός

..........................................

φωτό Yasemin Erdem

..........................................

Πηγή: ΑΣτάικου

.......................................

--ηλεκτρόδιο-----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ανάφη και μία προσευχή

Οι ντόπιοι λένε πως το όνομα βγήκε λόγω της απόλυτης απουσίας φιδιών στο έδαφός του, «αν όφις». Μάλιστα, πριν από χρόνια βιολόγοι απελευθέρωσαν μερικά φίδια στο νησί για παρατήρηση και έρευνα, ωστόσο τα ερπετά δεν άντεξαν ούτε ένα 24ωρο και ψόφησαν!

.......................................

Μπορεί να είναι μύθος όλο τα παραπάνω

Μπορεί και να μην είναι Ε και;;

Ο λαός δίχως μύθους ζαρώνει και κακογερνά

Προφανώς πεθαίνει με βρόγχο φρικτό στον λάρυγγα

Τελείωσε

η Ανάφη δεν έχει φίδια εκ Θεού

(ιδού τι έλεγε ένας παλιός γιατρός)

.........................................

"Με τον Θεό είχα σχέση παράξενη

Στις κοινωνικές συναναστροφές τον αρνιόμουν

Το ίδιο βράδυ σε μουσκεμένο μαξιλάρι του ζητούσα συγχώρεση και στα σωστά σας λέω οτι μου την δώριζε

Στους ασθενείς μου κράδαινα την επιστήμη

Ελεγα όλα τα νέα φάρμακα με μάτια που έλαμπαν

Δεν είχα ανάγκη κανένα Θεό

Ομως αν το περιστατικό ήταν βαρύ και ο άνθρωπος σε ηλικία που του μέλλε χρόνος πολύς, τότε τον Θεό επιστράτευα

....ψιθύριζα δίπλα στου ασθενούς την κλίνη μια προσευχή

στο βάθος μου ήμουν εγώ ο ασήμαντος και το Παν του Παντός απλωμένο και ασύλληπτο καλύπτωντας τα κενά και τ' άδεια με άχραντο Φως

του ζητούσα ταπεινά να μεσολαβήσει

να τον σώσει

η επιστήμη μου δεν είχε άλλο βήμα , όλα τα είχε εξαντλήσει

Του λεγα λοιπόν για τον ασθενή ..ότι είναι καλός ότι έχει όνειρα πολλά ότι είναι παλληκάρι της παντρειάς ότι μεγάλωσε δίχως πατέρα και τον πονώ

Του λεγα ακόμη οτι μάλλον έχει κάτω από το μαξιλαράκι του μια εικόνα (κάτι σαν άγια μεσολάβηση φερμένη στ ανθρώπινα αυτό το λεγα)

συμπλήρωνα ζητώντας τη δική μου συγχώρεση

έλεγα , έλεγα

όλη μου η ύπαρξη ανάσταση φούρμαζε μέσα

η καλή προσμονή ζηταε μια χαραμάδα φωτεινή

'Εμενα όλη νύχτα στο προσκεφάλι

Κάποια στιγμή προς το ξημέρωμα ο ασθενής ολογέλαστος με ρωτά τι ωρα είναι

Τα χασα Απύρετος Κεφάτος Με χρώμα υγείας

Τον περιποιήθηκαν οι νοσοκόμοι και όλοι τιτίβιζαν από ανακούφιση και χαρά

Ντράπηκα να ακούσω ευχαριστίες

Τι να τους πώ;;

οτι Εσύ ήσουν στο πλευρό του;;

Δεν θα με πίστευαν

Προφασιζόμουν ιατρική επίσκεψη και βήχοντας ελαφρά λόγω αμηχανίας αποχωρούσα...."

(απόσπ από το "Ενταύθα" ΑΣ)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Project 

Εξολόθρευση των Γηγενών στο κέντρο μιας μεγάλης Πόλης

Αλλά δεν έχω άλλο στήθος που θάλεγε ο Ν. Καρούζος προσώρας

Οι φανταστικές ιστορίες θα συνεχιστούν ή απόψε ή άλλο βράδυ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

δἰπλα στον ακοσμο κόσμο τους 

έχτισα τον φωτεινό δικό μου Κόσμο

με προμαχώνες παρμένους από τα κάστρα της πατρίδας μου

με λίθινα τείχη από τις Μυκήνες

με λαξευτά πέτρινα μονοπάτια 

και με άλογα ερυμάνθεια που ηχούσαν σάλπιγγες και θούρια νίκης

Α----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

.........διαρκές χρονολόγιο

Νυχτοφύλακας στα όνειρα

Αλιεύς κυμάτων

Στην πραγματική χώρα της Πατρίδας Μου

A-----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Κύριε Άνευ

Μάλλον είναι δύσκολο να λάβετε την επιστολή μου επειδή μου ζήτησαν ψηφιακά στοιχεία και δικά μου αλλά και δικά σας 

Εγω δικά μου δεν έχω ουτε πρόκειται

Απ όσο σας ξέρω το ίδιο και εσείς 

Οπότε ΄σημείωσα  ...αποδεκτης Άνευ

Η υπάλληλος με θεώρησε εξωτικό πρόσωπο

Δεν με ενδιαφέρει 

Ταχυδρόμησα με μια πιθανότητα και ως τυχαία σύμπτωση να λάβετε την επιστολή

Θα σας λυπήσω με τα νεα 

Στην πόλη μου είμαι έγκλειστη ..νέα μέτρα για το κλίμα και ένα σωρό άλλα έχουν εφαρμοστεί

Εν τω μεταξύ είμαστε πλέον όλοι ασθενείς 

Οι περισσότεροι δεν μπορούν να κοιμηθούν

Άλλοι βάλλονται με ισχυρούς μυϊκούς πόνους

Και εγώ επίσης έχω εξαντληθεί από αναίτιους και ισχυρούς πόνους 

Προφανώς εφαρμόζουν το project να ψηθούμε οπότε να αδειάσουν και τα σπίτια που διακαώς 

επιθυμούν και με πονηρά κόλπα επιχειρούν  να γίνουν ιδιοκτήτες 

Κύριε Άνευ............εδώ είμαστε το κυρίως πείραμα 

Σας ζητώ να μη με επισκεφτειτε 

Δεν θέλω να πάθετε εσείς κάτι, τόσο που σας αγαπώ

Κλείνω, μια και η εσωτερική θερμοκρασία μας είναι ψηλή χωρίς να είναι πυρετός

Α! οι φίλοι που θα έκαναν κάτι δεν έχουν φανεί

Δεν ξέρω που βρίσκονται

Κλείνω..κλείνω... μια και οι λάμπες του δρόμου μάς πληγώνουν την όραση 

Κάποτε , αν ζήσω, θα ξαναβρεθούμε 

Υμέτερη 

Νίνα 

(χρονολόγιο από την φανταστική σειρά , προς κύριον Άνευ)

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Οι διακοπές στην πατρίδα μου έχουν γκρεμιστεί προ πολλού

Ενα σμήνος ξέφρενων κι έξαλλων χαρβαλων εξακολουθεί να μπιζάρει στα διαλυμένα καλοκαίρια μας 

Η νεα ελίτ θα ουρήσει και στο ποτήρι με το λευκό κρασάκι που εμείς οι απλοί και άρρωστοι με την κατάντια, θα θελήσουμε να πούμε ένα στην υγειά σου κύμα αδέλφι δικό μου, μακρινό, κρύσταλλο με ηχώ μιας άρπας ή ενός φλάουτου...........

Προς το παρόν η δική μου γενιά μάλλον θα θρηνεί την ώρα που οι απλωτές θα γίνονται πλεύσεις σε ουρανούς και ωκεανούς

Πατρίδα μου σχώρα μας 

Α----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Καταπόνηση 

η στιγμή που όλα έλαμψαν κάτω από ένα παράξενο φως

ολοι κάθιδροι με την ψυχή γδυτή, χωρίς αποδυτήρια

και γιἀ αλήθεια μια άλλη αλήθεια

Επίπονη

η ματιά να βρεθείς σε άλλο δρόμο, σε άλλη στάση, χωρίς αποσκευές

και δίχως βάρη

η αλήθεια δεν έχει ζύγό

ερημιά μεγάλη , με ήχο σιωπής

και κύματα   μετάφρασης σε άηχο φτερούγισμα 

Θλίψη

ότι αγάπησες ήταν αυτό που έπλασες με ότι νόμιζες πως ονειρεύτηκες

και τ όνειρο με υποβολέα που δεν έβλεπες

τώρα τι θα αγαπηθεί;;

η ερημιά;; μιά σιωπή;; ενα πηδάλιο ατράκτου που δε θα μπορείς με τα μάτια να δεις;;

Αγαπώ εσἐνα

που εδώ στο μούχρωμα είσαι αυτό που φέρνει το χρυσαφένιο φως

και εσύ μπορεί να αγαπήσεις την αναζήτησή μου την επίμονη και την θέληση για το φως το ολόφωτο

και αυτό είναι το πέλαγο της αλήθειας, της μόνης υπαρκτής αλήθειας

Α----------------(ηλεκτρόδιο)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Οι πατρίδες χάνονται οταν το τιμόνι το κρατούν οι επιτιθέμενοι ντυμένοι με δικά μας ενδύματα 

και οταν το μεγάλο μέρος του λαού έχει πάψει να αγαπά την πατρίδα σε όλο της το φάσμα 

Τελευταία αισθάνομαι το χνώτο συμπατριωτών απειλητικό στο σβέρκο μου

Σα να λένε ...δε γίνεται να επιμένεις δε γίνεται

......αν κατακτηθούμε ο τρόπος θα είναι για πολλούς από εμάς σπαρακτικός

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Ο μόνος τρόπος να γνωρίσεις κάποιον άλλο είναι να τον αγαπάς απελπισμένα.

Βάλτερ Μπένγαμιν, 1892-1940,

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

Οτι λέμε όνειρο τούτες τις μέρες έχει εκτελεστεί ένα πρωί που έμοιαζε παγετός και λάσπη

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Άρης Αλεξάνδρου: «Εσύ θα επιμένεις σαν να μετράς το χρόνο με τις σειρές των πετρωμάτων»

Όσο ψηλά κι αν ανεβείς εδώ θα παραμένεις.

Θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις εδώ μες στα χαλάσματα

χαράζοντας γραμμές

εδώ θα επιμένεις δίχως βία

χωρίς ποτέ να καταφύγεις στη βολική απόγνωση

ποτέ στην περιφρόνηση

κι ας έχουν σήμερα τη δύναμη εκείνοι που οικοδομούνε ερημώσεις

κι ας βλέπεις φάλαγγες ανθρώπων να τραβάν συντεταγμένοι

για το ξυλουργείο

να δέχονται περήφανοι

την εκτόρνευσή τους

και να τοποθετούνται στα αυστηρά τετράγωνα

σαν πιόνια.

Εσύ θα επιμένεις σαν να μετράς το χρόνο με τις σειρές

των πετρωμάτων

σάμπως νάσουν σίγουρος πως θαρθεί μια μέρα

όπου οι χωροφύλακες κ’ οι επαγρυπνητές θα βγάλουν τις στολές

τους.

Εδώ μες στα χαλάσματα που τα σπείραν άλας

θέλεις δε θέλεις θα βαδίζεις

υπολογίζοντας την κλίση που θάχουν τα επίπεδα

θα επιμένεις πριονίζοντας τις πέτρες μοναχός σου

θέλεις δε θέλεις πρέπει ν’ αποχτήσεις έναν δικό σου χώρο.

Δημοσιεύτηκε στη συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα 1941-1974.

..............................

Casa Los Vilos - Chile © Cristóbal Palma

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ, Μέρες Θάλασσας

΄΄...Κι αν δεν καταλαβαίνετε, τότε ρεμβάσετε. Μείνετε πολλή ώρα, μέχρις απελπισίας, μόνος, και ρεμβάσετε. Αλλά προσοχή: όχι καθόλου αναμασώντας τα αισθήματά σας, απλώς ανατοποθετώντας τα πράγματα γύρω σας..΄΄

...............................................................

| ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ * Η μέθοδος του «άρα» (1976)|

Φωτογραφία Ferdinando Scianna

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

΄΄Αν δε σε ξαναδώ ποτέ

θα σε κουβαλώ πάντα

μέσα μου

- κι έξω -

στα ακροδάχτυλά μου

και τις γωνίες του μυαλού μου

και στο κέντρο

- κεντρικά

του τι είμαι και τι απέμεινε.΄΄

_____________________________

| CHARLES BUKOWSKI |

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όχθη καταπράσινου λειμώνα, εσύ

η γή ολάκερη να ξεραθεί

ο φλοιός σε σκληρούς ρόζους να χωριστεί

φρυγμένα χείλη ....

σταγόνα νέκταρ η πρώτη βροχή, από τα μάτια σου, εσύ

θυελλώδης νεροσυρμή

εγώ νερό και εσύ η κοίτη μου

με κοχύλια σφηνωμένα τις περισπωμένες και τα θαυμαστικά

Α-----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

"Νυχτώνει στην θάλασσα.......!

Στις πόλεις που είναι κτισμένες στο πλάι της θάλασσας,δε σε νοιάζει που πέφτει το βράδυ,κι ας είναι κι αφέγγαρο.....

Θαρρείς κι η πόλη κρέμεται σε ανεμόσκαλα και τρεμοπαίζει με το νερό..Πολλές φορές ακούς τ αλάτι σα να νυχοπατά στα ξύλα και να κουρνιάζει στα ρουθούνια σου,στη παλάμη --όχι σ όλη -αλλά στο μικρό λεπτό δακτυλάκι που θα αγκαλιάσει την αφέλεια στο τρυφερό μετωπάκι ενός παιδιού.......

Τέτοια η θάλασσα στ Ανάπλι......Τέτοια μάνα και όλοι οι ανέμοι της γης μαζί.........."

απόσπασμα από το "ΕΝΤΑΥΘΑ" Α Σταίκου

φωτό Λιμάνι στ Ανάπλι

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

~ΑΛΦΑ

Τα νέα είναι πικρά , πολύ πικρά

Η αδράνεια εχει πλακώσει το μεγάλο μέρος 

Εχω μια στυφἠ γεὐση μέσα μου που μου θυμίζει ήττα 

Οι μέρες περνούν μια προς μία, σαν το ρολόι, τον παλιό κούκο 

 βαράνε τα δευτερόλεπτα κατακούτελα τις αποτρόπαιες πράξεις 

και τίποτε πάλι δεν μετακινείται

Ο θάνατος των πειραμάτων μας ζώνει 

................εμένα αυτό με τρελαίνει , θλίβομαι ..θλίβομαι πολύ

Μερικοί θα πεθάνουμε από μεγάλη απόγνωση 

Κάποτε μεγαλώναμε μ ένα γονιό που έλεγε στις βόλτες 

<μας κτύπησε απόγνωση και σαν ηλεκτροφόρα βέλη πήραμε το τουφέκι>

Φιλώ στα χείλη όλους όσους μεγάλωσαν μ αυτό τον τρόπο 

1η Ημέρα ενός Μρτυρικού Ιουλίου  2025

Α----

φωτό Μυκήνες Robert Mc Cabe 1954

A----

Οι Μυκήνες σίδερο 

Κι ο Άναξ εδώ και καιρό ενταφιασμένος 

Κάποτε ήμουν γραφέας 

Αλλά τότε ηττηθήκαμε 

2025

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μια θάλασσα με αλμύρα πειραγμένη 

πέρα από τους ορίζοντες που η ανθρωπότητα ονομάζει ορίζοντες 

Κάποτε εμείς οι ονειρικοί των μεγάλων πράξεων

Των κρυστάλλινων λόγων

Εμείς οι ιππείς των λωρίδων του φωτός 

Μ ένα χαίρε σ έναν Θεό που τ άδικο τον έκανε να κλαίει 

Κι αυτό μας ένωνε και  συγγένεψαμε μαζι του , με την υφή του και την ατελεύτητη υπόστασή του

Εμείς οι άχρονοι ναυαγοί ω! και πόσο λοιδορηθήκαμε 

αλλά υπήρξαμε δεινοί κωπηλάτες αλλά τόσο λίγοι και τόσο απελπιστικά μόνοι 

1η Ιουλίου 2025

γράμμα σε κάποια γενιά που θα εκτιναχθεί στο γαλάζιο άπειρο

 της ψυχής μας  .....

Α----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το τοπίο είναι αυτό που μόλις περιγράψαμε 

Αλλά εμείς δεν θα ηττηθούμε 

Δεν είναι στη θελησή μας η ήττα 

Τα βήματα πέρα της ήττας ανοίγουν τους δρόμους

των οριζόντων 

2 Ιουλίου 2025

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου

ΑΛΦΑ

πορευομένοι δεν είχαμε να προσθέσουμε αλλά ούτε και να αφαιρέσουμε 

λόγους και λέξεις 

η σωφροσύνη  μας οδήγησε να πετάμε --άχρηστο έρμα--τις λέξεις 

ἀπειρες λέξεις  με καταλήξεις --ισμό 

παραδόθηκσαν στο κενό 

πώς τόσες γενιές λογομάχησαν και σκότωναν την οντως γνώση με ψευδείς σημασίες;;

θα παραμείνει αναπάντητο 

το ωραίο είναι οτι πετώντας τις λέξεις νιώθαμε λιγο λίγο την ζεστή ανθρὠπινη παρουσία 

ως τη μόνη ουσία 

Α-----

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

2022

Αντιμέτωποι με τις Μάστιγες

Η Μάστιγα της Ασίας είναι ορατή και αποκωδικοποιείται και γίνεται αντιληπτή, από την μία πλευρά του διπόλου

και η Μάστιγα του ολοκληρωτικού ελέγχου μέσω της ψηφιοποίησης της Ταυτότητάς μας με την οποία δεν ασχολούμαστε ως κυρίαρχο θέμα απόλυτης υποδούλωσης

Το ζήτημα όμως είναι οτι η ψηφιοποίησή μέσω δηλωτικού της ταυτότητας μας οδηγεί ταχυτατα στην ψηφιακή ενσωμάτωση

Δλδ στην μετατροπή μας ενός εξαρτήματος στην τεχνολογική εφαρμογή

Ενσωματωμένοι ,παύουμε να υπάρχουμε ως οντότητες και ανθρώπινες υπάρξεις

Είναι το τέλος της ανθρωπότητας και η έλευση των μπαταριών κάθε τύπου Οι απόγονοι του ανθρώπου θα παράγονται ως μπαταρία ανθρώπινου τύπου κοκ

Τουλάχιστον 1 αιώνα και περισσότερο, έχει ενταθεί η δρομολόγηση στην απαλοιφή της ανθρώπινης υπόστασης, με σκοπό τον πλήρη έλεγχο

Και μία επισήμανση χρήσιμη... Επειδή έχει προηγηθεί το πείραμα μέσα πανδημίας (έλεγχος τιμωρία κτλ γνωστά) ένα μέρος των ανθρώπων μεσω των μέτρων επιβολής , ασκήθηκε για τα καλά και παυλοφικά να υποστηρίζει την νομιμότητα ενός ολοκληρωτικού ελέγχου

Και ενα ερώτημα : Η ψηφιοποιημένη διαδικασία κρατά ως μνήμη τα κριτήρια της απώλειας της κυριαρχίας μας σε όλα τα πεδία και την απώλεια των εδαφών μας --της έδρας μας --του Αιγαίου που θα συμπαρασύρει στην άβυσσο της λήθης τα πάντα;;

..........ή η ψηφιοποίηση έχει σαν σαράκι τρυπήσει την ψυχή μας και δεν ενδιαφέρει η αντίσταση με όπλο την ίδια την ύπαρξή μας ;;;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Πηγή: ΑΣτάικου Ανάρτηση: ΑΣτάικου